Met tranen in hun ogen steken drie tienermeisjes en een jongen bloemen in de zwarte schermen rond het Rotterdamse woningblok waar donderdag een moeder en dochter om het leven zijn gebracht. Ze buigen even het hoofd, vallen elkaar in de armen en lopen zwijgend weg, zonder acht te slaan op allerlei journalisten die op een afstandje staan te kijken.
Er heerst een verdrietige sfeer op het Heiman Dullaertplein, in de wijk Delfshaven. ‘Erg hè?’, zegt een buurtbewoonster met een zwart leren jasje tegen een kennis. ‘Het is toch verschrikkelijk?’
Over de auteur
Menno van Dongen is verslaggever van de Volkskrant op het terrein van criminaliteit, politie en justitie. Abel Bormans is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
Ze heet Shanta, en ze was bevriend met het 39-jarige slachtoffer, Marlous. ‘Ik kwam hier gisteren, zag die brand en zei: daar woont mijn buurvrouw! Wat is er aan de hand? Toen riep iemand: Marlous is overleden. Daarna heb ik heel hard geschreeuwd en gehuild. Ik was in shock. En ik was kwaad, op de man die ze hebben opgepakt.’
Ze heeft de verdachte weleens gezien. ‘Hij kwam een keer gillend naar buiten. Ik dacht: wat een rare man. Marlous zei toen: dat is mijn buurman. Tot gisteren wist ik niet dat hij dieren had mishandeld. Ik zou haar voor hem hebben gewaarschuwd. Nu is het te laat.’
Buurtbewoner Martin (53) was donderdag snel ter plaatse. Hij ving het meisje op dat erbij was toen de verdachte op haar moeder en haar vriendinnetje schoot. Ze schuilde onder de tafel en vluchtte later naar buiten, op haar sokken en met bloed van haar vriendin aan haar handen. ‘Ze was helemaal overstuur, ik heb haar een glaasje water gegeven.’
Volgens het Erasmus MC had Fouad L. het mogelijk gemunt op de examencommissie, staat in een verklaring. Daarover kreeg het Erasmus ‘signalen’ van de politie. Een van de leden die risico liepen, werd daarop in veiligheid gebracht door de politie. Onduidelijk is op welk moment de signalen binnenkwamen en op welk moment het betreffende lid in veiligheid is gebracht.
Martin schudt zijn hoofd terwijl hij het vertelt. ‘Romy, het overleden meisje, is de helft van een tweeling. Mijn dochter, die bij haar op school heeft gezeten, is heel verdrietig. Ze vindt het ook zo naar voor de andere helft: die ziet voortaan elke keer haar dode zusje in de spiegel.’
Hij begint te huilen. ‘Sorry, maar zo is het wel genoeg. Ik ga nu naar Slachtofferhulp, hiernaast.’
Op het plein is een gebouw van de gemeente Rotterdam, waar buurtbewoners hun verhaal kwijt kunnen bij hulpverleners en bij elkaar. Shanta is er een dag eerder opgevangen, met koffie en pizza. ‘Ik vond dat hartstikke fijn: aandacht en troost.’
Het kantoor, schuin tegenover de plek des onheils, blijft het hele weekend open, zegt een woordvoerder. ‘Het nieuws heeft er flink ingehakt. Dus halen we nu alles uit de kast om er voor iedereen te zijn.’
Er is veel behoefte aan hulp, bevestigen bewoners. ‘Mijn zus, die boven de slachtoffers woont, heeft de hele nacht niet geslapen’, zegt Cishanda Carrera (58). ‘Ze heeft vreselijke dingen gezien. Haar huisarts heeft haar net kalmeringsmiddelen voorgeschreven.’
Verderop in de stad, in het hoofdgebouw van het Erasmus MC, lijkt het vrijdag op het eerste gezicht een dag als alle anderen. Alsof hier niet een dag eerder de 43-jarige huisarts Jurgen Damen, tevens docent aan de faculteit geneeskunde, met meerdere pistoolschoten om het leven is gebracht.
Tientallen artsen, medewerkers en bezoekers sloffen door de hoge gang. Een man loopt met zijn infuus in de hand het bloemenwinkeltje binnen. Twee jonge artsen gaan met broodtrommeltjes hun pauze tegemoet.
Ook hier gaan alle gesprekken over de dag ervoor. Reint, een 30-jarige promovendus epidemiologie, heeft oranje madeliefjes in zijn hand. Die gaat hij neerleggen bij een plateau voor het kunstwerk Duna, een metershoog ijzeren meisjeshoofd. Het is een plek van bezinning.
Donderdag was Reint op de 23ste verdieping van het ziekenhuis aan het werk toen het bericht kwam dat er was geschoten. Met zo’n 25 anderen werd hem opgedragen om binnen te blijven. ‘Dat was best spannend’, zegt hij. ‘In het begin ging het verhaal dat er meerdere schutters zouden zijn. Maar je hebt een pasje nodig om hier te komen, daardoor raakte ik niet echt in paniek.’
Bij thuiskomst merkte hij dat hij een heftige dag had gehad. ‘Je weet niet zo goed wat je met je emoties aanmoet. Daarom is het fijn dat ze een plek hebben gemaakt waar je bloemen kunt leggen.’
Bart Kodde (34) komt ook bij het bloemenbed kijken. Hij is radiotherapeutisch medewerker en heeft donderdag geholpen met de evacuatie, als bedrijfshulpverlener. ‘Eén jongen had gezien hoe de dader molotovcocktails gooide. Hij was in tranen en zat in z’n eentje op het plein. Ik heb een arm om hem heen geslagen.’ Kodde is blij om weer aan het werk te kunnen. ‘Dan kun je er tenminste over praten.’
Voor de ingang van het GK-gebouw, waar Damen werd doodgeschoten, staan enkele collega’s met de armen over elkaar heen. Ook zij hebben bloemen gelegd. Ze willen liever niet met de pers praten. ‘Het is allemaal nog veel te pril’, zegt een van hen.
Op het Heiman Dullaertplein gonst het ondertussen van de geruchten over de gearresteerde buurman, vooral gebaseerd op berichten van journalisten. ‘Ik vind dat die klootzak te veel media-aandacht krijgt’, zegt Shanta. ‘Ik snap het hoor, maar laten we alsjeblieft niet vergeten dat de slachtoffers ook aandacht verdienen. Méér aandacht, wat mij betreft.’
‘Marlous was zo’n warm en spiritueel mens’, vertelt ze. ‘Echt een engel, die haar vier kinderen met veel liefde opvoedde. Ze zat boordevol plannen, zoals een webshop voor kaarsen beginnen. Ik heb net een kaars voor haar neergezet en rozen opgehangen, met verschillende kleuren. Ze zijn prachtig: net zo mooi als Marlous.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden