De nieuwe school is een zoet, regenboogkleurig, ultrawoke puberparadijs. In het vierde en laatste seizoen van de vrolijke tienerseksserie Sex Education verruilen de protagonisten hun middelbare school Moordale voor een laatste schooljaar op Cavendish College: een door de scholieren zelf geleid, genderdivergent eldorado, waar alles mag, behalve discrimineren. (‘Aardig is het nieuwe cool.’) Moesten de personages met al hun ontluikende lusten zich voorheen verzetten tegen een repressief schoolbestuur, bij aankomst op Cavendish roepen hoofdpersonen Otis en Eric extatisch uit: ‘Het is net Amsterdam.’ ‘Maar dan in de ruimte!’ (En ja: er is ook een glijbaan in de hal.)
Over de auteur
Herien Wensink is chef kunst van de Volkskrant en theaterrecensent. Ze schrijft over toneel, film, series en popcultuur in bredere zin.
Cavendish is het testlaboratorium voor een toekomstutopie: hoe zou de wereld eruitzien als écht alle mensen welkom waren? Scholieren hier zijn trans, queer, non-binair, aseksueel of ‘ethisch nonmonogaam’ (kijkers boven de 40 leren elke aflevering bij). Ook treffen we er veel scholieren van kleur en mensen met een beperking, in serieuze, niet-stigmatiserende rollen. En hoewel het soms voelt alsof er een (erg lange) woke checklist wordt afgevinkt, blijft het een verademing om deze personages op zo’n integere manier verbeeld te zien.
Wel lastig is dat die stortvloed aan nieuwe, kleurrijke protagonisten ons geregeld het zicht op de geliefde hoofdpersonen ontneemt. Het script is zo overvol dat potentieel interessante verhaallijnen in korte, schetsmatige scènes worden afgedaan. Sommige personages krijgen daardoor nauwelijks reliëf – je zou de makers bijna tokenisme verwijten. En dan eisen dit seizoen ook nog de ouders meer ruimte op.
De makers willen zo veel aan de kaak stellen dat het de kijker duizelt. Zo zien we een pijnlijk transitieproces, een postnatale depressie en een worsteling met suïcidale gevoelens, er is ziekte, verslaving, misbruik en een sterfgeval. De mooiste verhaallijn is die van Eric, die zich weliswaar steeds verder ontpopt tot exuberante, ravissante gay, maar zich tegelijk probeert te verzoenen met de homofobe kerk van zijn ouders. Het woord ‘charismatisch’ doet de uitbundig stralende Ncuti Gatwa tekort. Ook dit seizoen kent een reeks hartroerende scènes (Adam en zijn stugge vader!), maar er wordt ons te weinig tijd met ze gegund.
Wel mooi is hoe de nadruk op de problemen van de ouders werkt als voorafspiegeling: ook dit is de toekomst, voor deze leuke jonge mensen op de drempel van volwassenheid; zó gaan hun vormende ervaringen later doorwerken. En ondanks die blije, inclusieve Cavendish-ambitie is hun vooruitzicht natuurlijk helemaal niet zo fraai.
Voor wie de lievige sfeer en zelfhulptaal gaandeweg wat gortig wordt, is er in de slotaflevering een slimme speech van de innemende bitch Ruby (geestige rol van Mimi Keene) die een antwoord lijkt van de makers op scepsis bij de kijker. Nee, zo vriendelijk en inclusief als Cavendish is de wereld helaas niet. Maar het streven is een antwoord op de wrede buitenwereld, ook die buiten de serie. We kunnen het op z’n minst proberen. En Sex Education doet dat.
★★★☆☆
Comedy
Script Laurie Nunn. Met Gillian Anderson, Asa Butterfield, Emma Mackey en Ncuti Gatwa.
8 afleveringen van circa 55 minuten.
Te zien op Netflix.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden