Eigenlijk was het leven voor Dilano van ’t Hoff nog maar net begonnen. Hij had zijn rijbewijs gehaald, zijn eerste auto gekocht – een Toyota Supra sportwagen – en via sociale media een meisje uit Engeland leren kennen. Maar misschien nog wel het belangrijkste: als autocoureur had hij weer bijna de vorm te pakken van 2021, toen hij in zijn debuutseizoen in de Formule 4 het Spaans kampioenschap won en als jong talent de aandacht op zich had gevestigd.
Een schouderblessure had hem in 2022 ver teruggeworpen. Hij was met zijn scooter gevallen en had op twee plekken zijn sleutelbeen gebroken. De operatie die hij daardoor moest ondergaan, was maar matig gelukt. Het plaatje waarmee de botten waren vastgemaakt, bleek los te laten waardoor hij nog een keer onder het mes moest. Bovendien had hij een ziekenhuisinfectie opgelopen.
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
Van elke week een adrenalinekick in de raceauto op een circuit ergens in de wereld naar noodgedwongen thuis op de bank bij zijn moeder in Dordrecht, dat viel hem zwaar. ‘Misschien is mijn talent wel op, mam’, zei hij. Maar na een revalidatieperiode van negen maanden, waarin hij dagelijks twee uur in de sportschool trainde en urenlang achter de racesimulator zat, kon hij dan eindelijk weer doen wat hij het liefste deed: racen.
Die liefde voor auto’s zat er vroeg in. Op 3-jarige leeftijd parkeerde hij al zijn mini-BMW achteruit in het vak dat hij zelf zorgvuldig met takjes en steentje had afgebakend. En anders zat hij, achter het ouderlijk huis aan de rand van Dordrecht, bij zijn moeder op schoot om op de tractor de paardenbaan schoon te vegen. Niet verwonderlijk dat hij later zijn rijbewijs al na zeven lessen op zak had. ‘Dus jij gaat mij auto leren rijden’, had de instructeur lachend gezegd.
Angst in de auto kende hij niet, nooit. ‘Ice Man’ noemden ze hem, zo gefocust was hij voor een wedstrijd. Je kon tegen hem zeggen wat je wilde, het kwam niet meer binnen. Op zijn 12de werd hij Nederlands kampioen karten. Daarna volgden al snel uitnodigingen voor internationale wedstrijden. Racen, beter worden, sneller gaan, dat wilde hij. Dat hij steeds vaker lesdagen op school miste, nam hij voor lief. Wat gaf het? Hij leefde zijn droom.
Tot die schouderblessure. Die periode had hem de andere kant van de medaille laten zien. Hij zat thuis en de racewereld ging gewoon verder. Het was voor hem een wake-upcall om plannen te gaan maken voor als het onverhoopt niet mocht lukken om de nieuwe Max Verstappen te worden.
Hij wilde jong talent op de kartbaan gaan begeleiden en was bezig met een website waar rijders de raceresultaten van hun boardcam naartoe konden sturen. Ook had hij plannen om met zijn vriend Thijs van Dijk een bedrijfje op te zetten om met een speciaal poetsmiddel auto’s te behandelen. Misschien zouden ze wel complete autoparken van bedrijven onder handen kunnen nemen. Het logo was al ontworpen. Het pakketje met samples daarvan plofte een paar weken na zaterdag 1 juli nog op de mat in Dordrecht.
Die bewuste zaterdag racete hij in België op Spa-Francorchamps, een circuit waarvan hij elk detail kende. Het zou gaan regenen, wist zijn vader. ‘Mooi’, antwoordde Dilano, want hij was een goede regenrijder, en daarna gaven ze elkaar een boks. In de laatste ronde van de wedstrijd kwam hij in een kettingbotsing terecht, de wagen spinde en belandde dwars op de baan. Een achtervolger kon hem niet meer ontwijken. Het leven van de 18-jarige Dilano van ’t Hoff was voorbij.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden