‘Laat het gevoel maar zien, dat je niet naar buiten durfde. Dat je werd opgejaagd. Dat iedereen iets van je wilde.’ Acteur en rapper Bilal Wahib, aan wie het verzoek is gericht, heeft zichtbaar moeite met de regieaanwijzing.
Locatie is een repetitieruimte van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, waar Wahib een acteeropleiding volgt. Hij wordt gevraagd terug te keren naar het moment, nu bijna twee jaar geleden, dat hij door bijna het hele land werd uitgekotst en ‘pedohunters’ achter zijn huisadres probeerden te komen.
Wahib loopt stilletjes over het podium. ‘Ik wil deze eigenlijk niet spelen, deze voel ik’, zegt hij en begint te huilen.
Over de auteur
Hassan Bahara is sinds 2021 media- en cultuurredacteur voor de Volkskrant. Daarvoor schreef hij over (online)radicalisering. Eén week in de maand doet hij dienst als tv-recensent.
Het fragment komt tegen het eind van Bilal Wahib: altijd, altijd, een documentaire van filmmaker Anne de Clercq over de val en wederopstanding van ‘golden boy’ Bilal Wahib, succesvol rapper en ster in tv-hits als Mocro Maffia. Zondag ging de film in première op het Nederlands Filmfestival.
In maart 2021 leek het van de ene op de andere dag gedaan met de carrière van Bilal Wahib, nadat hij live op Instagram een ‘grap’ had uitgehaald met een minderjarige jongen. Voor het oog van duizenden kijkers had Wahib de jongen in ruil voor 17 duizend euro gevraagd zijn piemel te laten zien (waarna Wahib de ‘clou’ uit de doeken deed: hoe kun je je piemel nou ‘laten zien’ als hij geen ogen heeft?)
De volgende dag, nadat een filmpje van de livesessie viraal was gegaan, werd Wahib aangehouden op verdenking van het vervaardigen van kinderporno (de zaak werd uiteindelijk door het OM geseponeerd). In de uren daarna legde zijn platenlabel TopNotch de samenwerking stil, werd Wahib verbannen van radiozenders en werd een bekroning van zijn nummer-1-hit Tigers ingetrokken.
Anne de Clercq, bekend van romkoms als Soof 3 en een documentaire over de rapper Snelle (Snelle: zonder jas naar buiten), gebruikt een opmerkelijke vorm om het verhaal van Wahib te vertellen. Cruciale momenten rondom het Instagram-incident en in Wahibs leven worden op een filmset nagespeeld door alle betrokkenen.
Dat levert aangrijpende fragmenten op, zoals het moment dat Wahib thuis terugkeert, na een dag in een arrestantencel te hebben doorgebracht, en hij zijn vriendin Sophie in de armen valt. ‘Altijd, altijd’, fluisteren ze – woorden waarmee ze elkaar eeuwige trouw zweren.
‘Het was moeilijk om Bilals vertrouwen te winnen’, zegt De Clercq. ‘En dat begreep ik goed, want hij was door veel mensen in de steek gelaten, hij wantrouwde iedereen. Toen dacht ik: ik moet iets bedenken waardoor hij vergeet dat er camera’s zijn. Zo kwam ik uit bij een soort fictievertelling, waarbij ik samen met hem sleutelmomenten uit zijn leven uitschrijf en hem die laat naspelen. Hij werd daardoor opener.’
Voor De Clercq werd het gaande het maakproces steeds duidelijker: de publieke verontwaardiging waarmee Wahib na zijn ‘grap’ mee te maken had gekregen, was buitenproportioneel. Om die reden wilde de filmmaker niet nog eens in de schuldvraag duiken, de documentaire moest geen ‘journalistiek pamflet’ worden. Ook het verhaal van het destijds minderjarige slachtoffer komt om die reden niet aan bod. De Clercq wilde een coming-of-ageverhaal vertellen en de nasleep laten zien die de grap gehad op Wahib en zijn naasten.
De Clercq: ‘Hij heeft meer dan een miljoen keer sorry gezegd. Op een gegeven moment moet het wel klaar zijn, toch? In de documentaire zit een fragment waarin ik door zijn telefoon ga, omdat ik beter wilde weten hoe zijn hoofd in elkaar zit. Ik vond er honderden filmpjes waarin hij constant grapjes met mensen uithaalt. Dat is gewoon zijn manier van doen. Maar één zo’n filmpje op Instagram kostte hem bijna alles.’
Volgens De Clercq laat de documentaire zien dat Wahib zijn les inmiddels geleerd heeft. In een gefilmd gesprek tussen de acteur en een docent van Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten lijkt het kwartje voor het eerst te vallen: hij heeft alle ogen op zich gericht, beseft hij, en vervult daardoor – of hij het leuk vindt niet – een voorbeeldrol voor zijn jonge fans. Maar dat wil volgens De Clercq niet zeggen dat hij er nu al is.
De Clercq: ‘Hij is heel springerig. Hij zal misschien nog wel driehonderd keer op zijn bek vallen. Maar buiten kijf staat dat hij het hart op de goede plek heeft.’
Bilal Wahib: altijd, altijd is vanaf 29/9 te zien op Amazon Prime Video.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden