In zijn zoektocht naar asielopvang deelt Eric van der Burg graag zijn frustraties over gemeenten, maar zijn eigen partij werkt ook niet erg mee.
In een openhartige bui ten tijde van zijn vertrek van het Binnenhof, blikte PvdA-minister Ronald Plasterk in 2017 in verwondering terug. ‘Toen ik net in het kabinet kwam, zei Frans Timmermans tegen mij: ‘Jij bent een echte problem solver.’ Dat bedoelde hij kritisch. Ik had de houding van een bèta: we hebben een probleem, we maken het zo klein mogelijk en lossen het op. Maar in de politiek, als je op metaniveau kijkt, kun je ook zeggen: wees blij, koester dat probleem! Maak het groter. Dan kun je er nog jaren plezier van hebben!’
Het is een hoogst actueel inkijkje. Niet omdat Frans Timmermans weer terug is in de nationale politiek. Wel omdat de VVD er kennelijk hetzelfde over denkt.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Wie herinnert zich niet VVD’er Klaas Dijkhoff, staatssecretaris van Asielzaken, die in 2015 dag en nacht in touw was om opvanglocaties te vinden voor de honderden mensen per dag die Nederland wisten te bereiken. Vaak kreeg hij nul op het rekest. ‘Soms bel ik ’s avonds nog persoonlijk met burgemeesters. Niet altijd met succes. Dan zeggen ze: ‘Het ligt hier toevallig heel lastig.’ Ja, het ligt overal lastig (...) Plat gezegd heb ik stoere burgemeesters, wethouders en raadsleden nodig.’
De huidige staatssecretaris, Eric van der Burg, is ook VVD’er en steekt zijn frustraties allang niet meer onder stoelen of banken. ‘Gemeenten willen nog weleens naar boven schoppen, maar naar beneden schoppen mag niet. Als ik heel vaak ‘nee’ hoorde, wilde ik zeggen: ‘Hallo, gaan jullie ook eens leveren’, maar dat was not done. Mijn ambtenaren zeiden dat ik dat niet mocht doen.’
In die frustraties ligt de kiem voor de Spreidingswet, die deze week in de Tweede Kamer wordt behandeld. Die moet een betere spreiding van asielopvang over het land bewerkstelligen. Met veel meer drang, desnoods met dwang. Want waarom is het zo ongelijk verdeeld? En waarom is de bijdrage van een gemeente vaak zo afhankelijk van het humeur van de dienstdoende burgemeester?
Een meerderheid in de Tweede Kamer ziet het probleem en steunt Van der Burg. Maar niet zijn eigen partij, die weliswaar voor spreiding is, maar ook vindt dat het kabinet eerst maar eens moet werken aan maatregelen om het aantal binnenkomende asielzoekers te beperken. Voor alle duidelijkheid: dat standpunt stond deze hele eeuw in alle VVD-verkiezingsprogramma’s. En op drie jaar na regeert de VVD al deze hele eeuw mee. Geen andere partij weet hoe weerbarstig het asielbeleid is op een continent met 44 duizend kilometer aan zeegrens.
Opvang in de eigen regio is het beste idee, vinden de liberalen. En dat vond ook Klaas Dijkhoff al in 2015. ‘ Maar er zijn mensen die toch hier in Nederland aanbellen. Als het om oorlogsvluchtelingen gaat, moeten wij die mensen helpen.’
Omdat ook Van der Burg die gedachte volgt, komt hij in de hoogst zeldzame situatie dat hij nu een wet verdedigt waar zijn eigen partij tegen stemt. En dat alleen omdat hij een probleem wil oplossen dat zijn eigen partij, met verkiezingen in zicht, liever nog even laat bestaan.
Source: Volkskrant