Nadat Esther Ouwehand had verteld dat ze tijdelijk terugtrad als lijsttrekker van de Partij voor de Dieren, liep ze razendsnel weg – naar een prikkelarme ruimte? Naar de minibar? Naar een weide met gelukkige dieren?
Onder het lopen stond ze, licht hijgend, de pers te woord. Ik vond het bewonderenswaardig dat het haar in deze situatie lukte om totaal geen antwoord te geven op de vraag: ‘Wie is nu de lijsttrekker?’ In plaats daarvan herhaalde ze, politieke professional die ze is, wat ze net ook al had gezegd tegen de hele zaal. Ze besloot haar herhaling met: ‘Maar voor nu treed ik even tijdelijk terug.’
Als je in één zin zowel ‘voor nu’ als ‘even’ als ‘tijdelijk’ gebruikt, dan heb je bijna alle manieren gehad om te zeggen: ‘Knipper met je ogen en ik ben alweer heraangetreden!’ Misschien dat ze daarom zo snel liep; zo kun je ook weer sneller terug.
Source: Volkskrant