N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Tijdens een fietstochtje bij ons in de buurt kwamen we achter een gezin te fietsen.
Zo’n vijftig meter daarvoor fietste een jongetje van een jaar of acht. Klaarblijkelijk hun zoontje want hij werd voortdurend gemaand om terug te komen. Gezien zijn opvallendboze blik leek hij dat niet van plan. Hij versnelde juist en raakte steeds meer uit het zicht. Ik vroeg me af hoe de vader zijn zoon kon laten stoppen. Het antwoord kwam sneller dan gedacht. „Laurens, kom terug, je hebt geen telefoontje bij je!”
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC