Toen ik vier jaar geleden een woning zocht, wilde ik het liefst in een groene straat wonen. En ik ben lang niet de enige: aan het toenemende aantal geveltuintjes en weelderige, klimmende druivenplanten in mijn stadswijk te zien, gaan steeds meer mensen voor dat Zuid-Frankrijkgevoel in hun straat.
Maar zodra een versteende straat eenmaal mooi groen is, is het wonen in die straat niet meer voor iedereen weggelegd. Want naast de bekende voordelen van stadsvergroening voor mens en dier (verfraaiing, verkoeling, regenwaterafvoer, toename biodiversiteit) is er nog een effect: de woningprijs stijgt, met als risico dat kwetsbare en minder koopkrachtige groepen uit de wijk worden verdreven. Groene gentrificatie op microniveau dus.
Denk je iets goeds te doen voor je omgeving (wat in principe ook zo is), jaag je er de oorspronkelijke bewoners mee weg.
Daaraan moest ik denken, toen in 12 Straten groen (zaterdagavond te zien op NPO 1) een bewoner van de 4e Nijverheidstraat in Arnhem haar schoffel in de grond stak. Zou ze enig idee hebben dat haar groene droomstraat misschien tegen een hoge prijs komt?
Mevrouw Delibas en haar buren zijn een jaar gevolgd voor het KRO-NCRV-programma waarin buren samen hun versteende stadsstraat een groene make-over geven, bijgestaan door presentator Anita Witzier, tv-boswachter Tim Hogenbosch en BinnensteBuiten-tuinexperts Martin Stuger en Anne Wieggers.
Witzier meldt zich met haar collega’s voor het eerst in de wijk door met een megafoon de buurtbewoners hun huizen uit te schallen, want de televisiemakers zijn dan wel de aanjagers van het hele groengebeuren, de bewoners moeten het allemaal zelf bedenken en doen.
De smalle, kale straat in volkswijk Klarendal wordt door bewoner Don omgeschreven als ‘een beetje Ankara’. En dat is liefkozend bedoeld, want de oude kunstenaar is blij met zijn Turks-Nederlandse buren, die volgens hem met hun geklets op bankjes voor de deur zorgen voor veel levendigheid en gezelligheid. Een mediterraan sfeertje dus, aldus de voice-over.
Een queer stel met een baby dat als enige wel al een klimplant heeft, vond het in het begin wel een beetje spannend, hun geaardheid in combinatie met de Turkse achtergrond van veel buren. Maar nu ruilen ze de druivenbladeren van hun klimplant voor de versgemaakte dolma’s van buurvouw Ayse, die uiteraard al klaarstaat met een bordje. Gentrificatie op z’n mooist.
Uiteraard komen de bewoners tijdens de vergroeningsoperatie ook de nodige praktische problemen tegen: ondergrondse kabels die het planten van bomen onmogelijk maken, heilig verklaarde parkeerplaatsen en een wethouder die geen dure onderhoudskosten op zich wil nemen.
Maar gelukkig is daar Anita Witzier die het 06-nummer van een betrokken gemeenteambtenaar in haar telefoon heeft staan. Precies zoals het hoort in tuinmetamorfosetelevisie: obstakels zijn er om te overwinnen, tegels om te worden gewipt, en uiteindelijk komt alles goed en wordt er met plastic champagneglazen getoost op een groenere straat.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden