De Tweede Kamer was behoorlijk met zichzelf ingenomen na de Algemene Politieke Beschouwingen na Prinsjesdag. ‘Pure democratie, zonder het harnas van coalitieakkoorden’ werd gejubeld.
Nou, dat hebben we geweten. Het was gewoon ordinair handjeklap. Kwartetten met deelbelangen met als uitgangspunt: als jij niet moeilijk doet over mijn voorstel, doe ik niet moeilijk over jouw voorstel.
Oftewel, ieder voor zich en God voor ons allen. En zo werd in een vloek en een zucht eventjes 4 miljard euro weggegeven aan leuke dingen voor de mensen. Politiek gaat om het maken van keuzes; wat kan wel, en – vooral – wat kan niet. En niet iedereen te vriend houden en mooi weer spelen van andermans geld.
Als dit de zo gewenste nieuwe politiek is, hou ik m’n hart vast.
Rik Bolhuis, Peize
Frank Kalshoven stelt in zijn column dat politieke partijen en klimaatactivisten de fossiele subsidies willen afschaffen om de opbrengst ergens anders voor te kunnen gebruiken. Maar o jee, die opbrengst zou weleens minder dan 40 miljard kunnen zijn. Een alternatief vindt hij nivellering: niet de subsidies voor grootverbruikers afschaffen maar juist kleinverbruikers dezelfde voordelen gunnen. En, verrassing: dat levert zowel de schatkist als het milieu helemaal niets op.
Als de econoom Kalshoven dit sterk staaltje hineininterpretieren even laat voor wat het is en naar buiten kijkt, zal ook hij zien dat de wereld in de fik staat. En dat de overheid stimuleert dat er dagelijks wagonladingen kolen en tankwagens kerosine op dit vuur worden gekieperd.
Dat er na het afschaffen van fossiele subsidies geld overblijft om aan andere zaken te besteden is een bijkomstig voordeel maar totaal ‘besides the point’ -- laten we er vooral voor zorgen dat er zometeen nog een leefbare aarde is om van die voordelen te genieten.
René Clerc, Ouderkerk aan de Amstel
Graag wil ik reageren op de brief van Bart Kraak over het ‘bashen’ van Rutte. Tijdens Rutte IV heb ik dagelijks op Twitter geprotesteerd tegen Rutte met #RutteMoetWeg. Waarom? Wat ik de kabinetten-Rutte kwalijk neem is de afbraak van (nuts) voorzieningen. Wat ik ‘eindbaas’ Rutte kwalijk neem is zijn volledige gebrek aan zelfreflectie en empatisch vermogen.
Aftreden na het toeslagenschandaal was makkelijk, want verkiezingen en corona. Terugkomen alsof er niets is gebeurd, het liegen en zijn ‘actieve herinneringen’, het niet aftreden na #pegas, het zijn voor mij reden geweest om te blijven protesteren.
Als hij tegen Wilders zegt dat hij zich aan de wet moet houden (uitkering van de koning), denk ik aan hoe vaak hij zelf onder een wet probeerde uit te komen; bij stikstof, Schiphol, vluchtelingen, etc. Als volgens Rutte zelf zijn grootste fout was om de dividendbelasting niet af te schaffen, dan is het voor mij helder. En zeker, er zal niet direct wat veranderen of verbeteren. Maar wat ben ik blij dat hij weg gaat. #RutteMoetWeg is eindelijk #RutteGaatWeg. Nu nog #RutteIsWeg.
David van Moppes, Amsterdam
Marlous Dolus en Anne Hezemans schreven een uitstekend artikel over de blokkades van veel 60-plussers om te verhuizen (O & D, 22/9). Velen van hen wonen na het uitvliegen van hun kroost nog steeds in grote huizen, vaak te groot naar hun wensen en behoefte. Een woningruil met een te klein behuisd jong gezin (bijvoorbeeld een van hun kinderen) zou uitkomst bieden: de 60-plussers hoeven niet de woningmarkt op om iets kleiners te vinden, het jonge groeiende gezin niet om iets groters te bekomen.
Het lijkt me dat vele ouderen hun kinderen en hun gezinnen zo een grotere woning kunnen bieden (het ouderlijk huis notabene) en dat de ouders in een hen bekende en vertrouwde woning terecht kunnen. Voor velen een gewenste situatie, ware het niet dat zo’n woningruil tweemaal wordt belast met overdrachtsbelasting: een gezamenlijke kostenpost van al gauw tien- tot twintigduizend euro. Het zou goed zijn om deze heffing in gevallen van woningruil achterwege te laten. Vanzelfsprekend zou dat moeten gelden in alle gevallen van woningruil, niet enkel bij die in familieverband.
Snam Vromans, Oirschot
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden