Afgelopen vrijdag ging met de openingsfilm Sweet Dreams van Ena Sendijarevic het Nederlands Filmfestival in Utrecht van start. De Betrouwbare Mannetjes tippen acht niet te missen titels uit het programma.
1. Randje buitenspel (NFF Studentencompetitie, 27’)
Schrijnende afstudeerdocumentaire over een groep voetbaljournalisten die zich na de eerste drie competitieronden van de eredivisie langzaamaan realiseren dat hun vak in feite niet veel meer behelst dan clubs die goed voetballen goed vinden en clubs die even niet zo goed voetballen slecht.
2. Bon Bini: Judeska in de Tent 2 (Gouden Kalf Competitie, 93’)
Na de hilarische chaos in Bon Bini: Judeska in de Tent keert Jandino Asporaat nog geen jaar later terug naar het uitpuilende Ter Apel, waar zijn hysterische alter ego op geheel eigen wijze de beddenverdeling onder minderjarige asielzoekers in goede banen probeert te leiden.
3. FRUSTATIE (Shorts, 2’)
Flitsende ultra-short over de 45-jarige Melle (Waldemar Torenstra) die met een euroshoppertas vol statiegeld naar de supermarkt vertrekt, maar al snel een enorme rij achter zich gevormd ziet als zijn eerste blikje wegens een heel klein deukje keer op keer niet geaccepteerd wordt. Na een vergeefse poging het deukje met zijn pink van binnenuit terug te duwen, wordt de druk hem te veel. Hij besluit zijn verzameling flessen en blikjes aan de figuur achter hem te geven en een nieuw leven te beginnen. Een melancholisch en ironisch sprookje op het snijvlak van de oorsprong van vriendschap en de grenzen van het kapitalisme.
4. Raus (Serie, 7 x 43’)
De doorzichtige karaktermoord op een Duitse voetbaldirecteur door twee zwakbegaafde verslaggevers van een plaatselijke krant lijkt op niks af te stevenen tot ze plots de wind in de zeilen krijgen door een scoop van de nationale omroep over mogelijke belangenverstrengeling. Wanneer bejaarde sportjournalisten en rancuneuze ex-voetballers zich er ook nog mee gaan bemoeien, dreigt de zaak onbeheersbaar te worden. Een liefdevolle maar rauwe cultuurschets over de breekbare grens tussen enthousiasme en obsessie.
5. Niet normaal verliefd (Gouden Kalf Competitie, 93’)
De normale Caroline heeft een heel gewoon maar geweldig leven. Haar normale eenmansfractie doet het geweldig in de peilingen, het land staat vol omgekeerde vlaggen en ze mag bijna iedere avond in een talkshow. Wanneer ze haar oog laat vallen op de ogenschijnlijk schuchtere Pieter, die echter opeens zijn eigen normale partij begint, lukt het Caroline steeds minder normaal te zijn. Is het Pieter? Is het haar zeurvriendin Mona? Of is ze zelf gewoon niet meer normaal genoeg?
6. Ja zo is Johan (Gouden Kalf Competitie, 103’)
Waldemar Torenstra kruipt in dit tragische portret in de huid van de 74-jarige kaarsen-aficionado Johan, die elke avond in zijn zelfgebouwde voetbalkantine ageert tegen cancelcultuur en de ‘woke-brigade’. Ondersteund door goedlachse mannen in geruite overhemden met korte mouwen en zelfgekozen jaknikkers verliest hij zich in een meeslepende zoektocht naar controverse. Als zelfs zijn opmerking over het ‘lekkere kontje’ van een krap 18-jarige prinses nauwelijks tot ophef leidt, moet hij zich ten overstaan van de natie zien te verhouden tot zijn naderende irrelevantie.
7. De Ouderavond (Première, 111’)
Waldemar Torenstra schittert in dit visuele spektakel als de 46-jarige Simon die aan het begin van het nieuwe schooljaar uit beleefdheid besluit de ouderavond van zijn dochter te bezoeken, maar ondanks de goede bedoelingen van de aanwezige leraren al gauw verstrikt raakt in een kakofonisch pandemonium van mondige ouders die het wel heel veel huiswerk vinden en of een onvoldoende niet soms toch herkanst mag worden en dat ze het soms toch wel lastig vinden wanneer iets op Zermelo staat of op Magister of Itslearning. Bombastisch absurdisme over een man die alleen maar naar huis wil en het publiek mee laat hopen dat de tennisles van zijn vrouw ook hun een ontsnappingsmogelijkheid biedt.
8. Belachelijk (Doculab, 87’)
Fragmentarisch documentair pamflet over de benepen relatie van de Nederlander met geld. Waarom krijgt een politicus met wie ik het niet eens ben wachtgeld? Waarom krijgt de koning van het land meer geld dan ik? En waarom zit er op conservenblikjes dan weer geen statiegeld? Een kaleidoscopische beeldenstorm die een meedogenloze spiegel naar het nu vormt.
Source: Volkskrant