Het debuut van Sabato de Sarno (1984), sinds januari creatief directeur van Gucci, is in meer dan een opzicht een stijlbreuk met zijn voorganger. Zijn show vrijdag in Milaan leidt een nieuw tijdperk in.
Het kwam vrijdag in Milaan met bakken uit de hemel, dus moest een dag van tevoren het hele plan worden omgegooid. Eigenlijk zou de show buiten zijn, in de kunstenaarswijk Brera. Omwonenden zouden vanaf hun balkons naar het spektakel op straat kunnen kijken, het zou Italiaanser dan Italiaans worden.
Enorme muurschilderingen waarop de show was aangekondigd, moesten nog snel worden overgeschilderd met het nieuwe adres: het hoofdkwartier van Gucci in een oud fabrieksgebouw in een buitenwijk van Milaan. Voor de deur zag het zwart van de paraplu’s.
Het was de eerste show van Sabato de Sarno (1984), in januari benoemd tot creatief directeur van Gucci. Een bekende naam was hij nog niet, maar achter de schermen had hij twintig jaar naar dit moment toegewerkt. In 2003 begon hij als stagiair en later assistent-patroontekenaar bij Prada, daarna vertrok hij naar Dolce & Gabbana en de laatste veertien jaar werkte hij bij Valentino, waar hij uitgroeide tot de rechterhand van creatief directeur Pierpaolo Picciolo.
De eerste stijlbreuk met zijn voorganger Alessandro Michele (1972), die Gucci acht jaar geleden uit het slop trok, is de verschijning van De Sarno zelf. De excentrieke Michele heeft lange zwarte lokken, imposante gezichtsbeharing en men raakte niet uitgepraat over zijn rodeloperverschijningen (zoals een zuurstokroze pak met grote strikken en pofmouwen, geflankeerd door zanger Harry Styles met transparant kanten blousje en pareloorbel).
Opvolger De Sarno is letterlijk kleurloos: hij is uit te tekenen in een simpel zwart T-shirt, een zwarte Levi’s-spijkerbroek en zwarte All Stars. Hij zou naadloos opgaan in het Italiaanse straatbeeld — eigenlijk in elk straatbeeld.
Ook zijn debuut voor Gucci was ingetogen. De show opende met een perfect gemaakte grijze wollen jas. Dat doe je niet omdat je geen fantasie hebt, maar omdat je een statement wil maken. In plaats van een stempel te drukken op zijn eerste collectie, heeft De Sarno eerst de stempels van zijn voorgangers uitgewist. Hij keerde terug naar de essentie van mode: draagbare kleding die goed in elkaar zit.
Outfits waarin je over straat kunt zonder dat voorbijgangers een wenkbrauw optrekken, die er zo vanzelfsprekend uitzien dat het lijkt alsof ze al bestonden. De Sarno was vooral uit de band gesprongen met kristallen versieringen: zwierend aan rokken, jassen en schoenen, en geborduurd op kragen en babydolljurkjes.
Vertrekpunt was de rijke geschiedenis van het in 1921 opgerichte modehuis. Het kersenrood in tassen, leren jassen, minuscule broekjes en loafers met plateauzolen, was geïnspireerd op de rode lift van het Londense Savoy Hotel waar Gucci-oprichter Guccio Gucci eind 19de eeuw portier was.
Ook kersenrood: knielange lakrokken met het Gucci-monogram erin gestanst en twee gevaarlijk hoge splitten. De kristallen borduursels waren geënt op tasjes uit de jaren vijftig, en ook regelrecht uit het Gucci-archief kwamen de grote gouden sieraden. Het bamboetasje uit 1947 maakte een comeback, net als de Jacky-tas uit 1961, vernoemd naar de beroemde draagster Jacky Kennedy.
Het Italiaanse luxemerk, dat net als Balenciaga, Yves Saint Laurent, Alexander McQueen en Bottega Veneta onderdeel is van het Franse modeconglomeraat Kering, heeft pieken en dalen gekend sinds Tom Ford het eind jaren negentig weer sexy maakte. Het aantreden van Michele in 2015 luidde zo’n piek in: de winst steeg van 3,9 miljard in 2015 naar 10,9 miljard in 2022. Maar de laatste paar jaar stagneerde die groei. In het quiet luxury-tijdperk zou het financieel aantrekkelijker zijn om met een minder expressieve ontwerper in zee te gaan, gonsde het. Enter Sabato De Sarno.
Hoewel hij expres voor onbekende modellen had gekozen, was er niet bezuinigd op de beroemdheden die de eerste rij bevolkten, van Ryan Gosling en Julia Roberts tot Kendall Jenner en Bad Bunny. En natuurlijk supermodel in ruste Daria Werbowy, die na tien jaar een comeback had gemaakt voor De Sarno’s eerste campagnebeeld. Producer Mark Ronson was verantwoordelijk voor de muziek.
De influencers die waren ingevlogen om de show bij te wonen, feliciteerden Gucci op Instagram na afloop plichtsgetrouw met het aanbreken van een ‘new era’. Om het idee van een nieuw hoofdstuk te bestendigen, was het Instagramaccount van het modehuis voorafgaand aan de show helemaal leeg geveegd. Een schone lei. Weg Alessandro Michele, weg Frida Giannini, weg Tom Ford. Nu is het afwachten wat De Sarno verder met die schone lei gaat doen.
‘Gucci is synoniem voor Italianiteit,’ had de ontwerper voorafgaand aan de show in een interview met Vogue gezegd. ‘Het is Italiaans qua vakmanschap, qua smaak, en dat zijn we denk ik kwijtgeraakt. Ik wil het terugbrengen.’ De titel van de show was Ancora, wat naast ‘opnieuw’ ook nog een andere betekenis heeft. ‘Het is niet iets dat je kwijt bent,’ aldus De Sarno. ‘Het is iets wat je nog steeds hebt, maar omdat het je gelukkig maakt wil je er meer van.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden