Wat een opmerkelijk fenomeen: Mark Rutte die de schuld krijgt van alles wat mis is in Nederland. Ingezonden brieven, columns, artikelen, zovelen die Rutte aanwijzen als de kwade geest die al het ongemak en ongeluk in de maatschappij heeft veroorzaakt. Zo lang Rutte maar weg is, komt alles weer goed met Nederland. Zou het?
Ik vrees dat alle Rutte-bashers over een tijdje beteuterd zullen moeten toegeven dat nieuwe leiders de gewenste verbetering niet hebben gebracht. De verbetering moet naar mijn mening uit onszelf komen.
Het is a sign of the times dat we ons massaal tekort gedaan voelen. Wat hebben we niet? Die vraag is wat ons voedt. Wat hebben we wél, zou, mijns inziens, de weg naar gelukkiger tijden kunnen inluiden. Dankbaarheid is daarbij een sleutelbegrip.
Bart Kraak, Amsterdam
Achter de ‘hardwerkende Nederlanders’, waarvoor de meeste politieke partijen in verkiezingstijd pal zeggen te staan, gaan maar al te vaak mensen schuil die mopperen; dat ze zelf heel hard moeten werken, terwijl anderen er de kantjes van af lopen. Onder deze zichzelf beklagende lieden treft men ook opvallend veel figuren aan die er ooit van droomden om slapend rijk te worden.
Boudewijn Otten, Groningen
In de door Maarten Albers opgestelde analyse beweert een woordvoerder van het ministerie van Sociale Zaken: ‘Als de hoge inkomens stijgen, stijgt ook de mediaan en dus de armoedegrens.’
Het mooie aan de mediaan is juist dat deze maat niet gevoelig is voor een stijging in de bovenste helft van de inkomens. Als de 20 procent meestverdienende Nederlanders een extravagante salarisverhoging krijgen, heeft dat sterke invloed op het gemiddelde, terwijl de mediaan ongevoelig is voor diezelfde verandering.
Ionica Smeets legde dat uitstekend uit in haar column van 23 augustus 2019 in deze krant. Juist door dit robuuste gedrag wint de mediaan steeds meer aan populariteit onder statistici en besliskundigen.
Paul Bouman, Utrecht
Bij alle commotie en onvrede over de Miljoenennota is in ieder geval een lichtpuntje: dat de bestaanszekerheid van de familie Van Oranje voorlopig weer is gered.
Hans Hamersma, Oss
‘Helende Tijd’ noemt Rinske van de Goor het in haar column van 21 september. Ze legt de vinger op de zere plek. Niet zomaar medicijnen voorschrijven, maar even afwachten. Veel klachten verdwijnen dan vanzelf.
Beter nog, is voorkómen. We laten ons veel te veel opjagen, hebben altijd haast en we worden onder druk gezet om meer en harder te werken. Ziekmakend is deze hectiek. Voormalig columnist Koen Haegens schreef er zelfs een boek over. Neem de tijd!
Jeroen van Linge, Groningen
De column van Rinske van de Goor over de genezende werking van de tijd bracht mij terug naar een Grieks woord, dat in de medische wereld naam heeft gemaakt: therapie. Ik leerde op de middelbare school, dat dit woord twee dingen betekent : genezen én afwachten.
In mijn voormalige werkkring, de ggz, wist ons team zelden te bewijzen dat wíj de patiënt beter hadden gemaakt, of een andere, onzichtbare kracht. Het therapieproces nam gemiddeld anderhalf jaar in beslag, dat stond vast. Veel psychotherapie, sociotherapie en vaktherapie, waaronder de mijne: muziektherapie.
Wat me ook trof is de klankovereenkomst tussen therapie en terp, een ronde bult in een drassige omgeving, waar gevaar loert. Beter is het op de terp te verwijlen, dan hou je het droog. Beter is het in therapie te verwijlen tot je genezen bent.
Door wie? Misschien genazen je geliefden wel van de gedachte dat jij ziek was. Doet De Tijd iets? Nee, een maatschappij die de patiënt de tijd gunt doet iets.
Jelle van Buuren, Enschede
Bezorgd lees ik het artikel over de overstromingen in Libië. Ook deze ramp zou te maken hebben met klimaatverandering.
En dan vraag ik me af of wij Nederlanders ons bewuster zouden zijn van de klimaatverandering als een deel van Noord-Holland zou overstromen. Of zou de rest van Nederland een bedrag doneren en daarna weer de bladblazer pakken, overal met de auto naartoe reizen en een skivakantie plannen?
Florine Tijmes, Nunspeet
Misschien is het handig om bij de komende verkiezingen op het stembiljet bij de VVD een extra vakje af te drukken. Je kunt dan kiezen: met de PVV of zonder de PVV.
Jan Verwoerd, Boxtel
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden