Een vraag die ik mezelf de laatste tijd vaak stel is: ‘Ben ik een vervelende boomer of is het echt erg?’
Ik heb het hier over mijn compleet woedende gedachten en uitspraken over fatbikes, vapen en in het openbaar videobellen. En de combinatie: vapende mensen die videobellen op een fatbike.
Ik zei mensen, en die bedoel ik ook, maar, en dat maakt het moeilijker om vol te houden dat ik geen boomer ben, de mensen die vapend videobellend fatbiken zijn vaak jong.
Zo liep ik laatst verloren door de inner city van Bloemendaal en zag daar een jongen van een jaar of twaalf vapen op een fatbike. Hij was niet hardop aan het bellen, want hij praatte met een vriend. Dat dan nog wel. Maar ik kookte van binnen.
Ook heb ik een bijna emotionele hekel aan de apps waarin mijn kinderen hun huiswerk en roosters moeten bekijken. ‘Waarom kan dat niet allemaal in een papieren agenda?!!!’, roep ik regelmatig uit, tegen niemand, want het is niet zo dat mijn kinderen naar mijn noodkreten luisteren. Waarom moet het in een papieren agenda van mij? Omdat alle scholen radeloos bezig zijn om kinderen van hun telefoon af te krijgen. Dan is het niet handig als de gehele logistiek van school zich in de telefoon afspeelt.
Ik ben er heilig van overtuigd dat het allemaal ontwikkelingen zijn die op geen enkele manier bijdragen aan de samenleving. De fatbike is te snel en te lelijk en leidt tot apathische obesitas. Vapen is dodelijk maar het ruikt naar aardbeien dus niemand heeft het door. In het openbaar videobellen is hoe ik me de hel voorstel: een treincoupé waarin iedereen altijd keihard zit te videobellen. Huiswerkapps zijn de onschuldigste van dit stel, maar zij staan voor een groter kwaad: dat we allemaal verslaafd zijn gemaakt aan onze telefoon.
Ik probeer me te herinneren wat boomers in mijn jeugd vreselijke vernieuwingen vonden (of, zoals boomers in die tijd werd genoemd, ‘grote mensen’). Ik herinner me dat gympen zwartgemaakt werden, want die waren zogenaamd slecht voor je voeten. Kauwgom was omstreden. Van tv-kijken kreeg je vierkante ogen.
Tegenwoordig spoor ik mijn kinderen aan om tv te kijken. ‘Leg die telefoon anders even weg en kijk gezellig tv!’
Zo ver is het gekomen, mensen.
Kauwgom, tv en gympen bleken helemaal niet erg te zijn. Maar het kan toch bijna niet dat er over twintig jaar nog ergere dingen bestaan dan fatbikes?
Ik ben een vervelende boomer én het is allemaal echt erg. Dat kan ook nog het antwoord op mijn vraag zijn. Erg troostend is het niet.
Source: Volkskrant