N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Vloedgolf in Derna
Dit is het dagelijkse commentaar van NRC. Het bevat meningen, interpretaties en keuzes. Ze worden geschreven door een groep redacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur. In de commentaren laat NRC zien waar het voor staat. Commentaren bieden de lezer een handvat, een invalshoek, het is ‘eerste hulp’ bij het nieuws van de dag.
Het duurde vorige week even voordat de rest van de wereld besefte dat er zich in de Oost-Libische havenstad Derna een nog grotere ramp had voltrokken dan twee dagen eerder bij de aardbeving in Marokko. Een orkaan en uitzonderlijk zware regenval leidden ertoe dat twee stuwdammen bij Derna het begaven. Een gigantische vloedgolf vaagde vervolgens een kwart van de stad weg.
Dit is het dagelijkse commentaar van NRC. Het bevat meningen, interpretaties en keuzes. Ze worden geschreven door een groep redacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur. In de commentaren laat NRC zien waar het voor staat. Commentaren bieden de lezer een handvat, een invalshoek, het is ‘eerste hulp’ bij het nieuws van de dag.
Slechts aarzelend kwam er hulp op gang. De toegang tot Derna was deels geblokkeerd, maar een even belangrijke factor was de verlammende rivaliteit tussen de twee regeringen die Libië al jaren kent. Het land is in handen van rivaliserende milities, die zich vooral bekommeren om hun eigen belang. Milities in het westen steunen de Regering van Nationale Eenheid in Tripoli onder premier Abdel Hamid Dbeibah, die door de VN en de meeste landen wordt erkend. In het oosten heerst generaal Khalifa Haftar. Beide regeringen leven op voet van oorlog met elkaar.
Al onder de langdurige heerschappij van de grillige en hardvochtige kolonel Moammar Gaddafi (1967-2011) was het olierijke Libië bepaald geen toonbeeld van goed bestuur. Maar na diens val in 2011, op de golven van de zogeheten ‘Arabische Lente’ en dankzij westerse steun, is de toestand zozeer verslechterd dat sommige Libiërs met nostalgie terugdenken aan het tijdperk-Gaddafi.
De regering in Tripoli krijgt militaire en financiële steun van onder meer Turkije en Qatar, Haftar van Rusland (Wagner-brigade), Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten. Het Westen heeft de ontwikkelingen sinds 2011 vooral hoofdschuddend aangezien en zich beperkt tot aansporingen de strijdbijl te begraven en verkiezingen te organiseren. Het enige punt waarop de EU serieus zaken met de Libische autoriteiten wilde doen was bij het tegenhouden van asielzoekers.
Bij de hulpverlening aan Derna speelt de politieke verdeeldheid een belangrijke rol. Beide regeringen werken nauwelijks samen. Transporten met medicijnen en voedsel uit Tripoli richting Derna stuitten soms op tegenwerking van Haftar en zijn mannen, die de hulpverlening liever in eigen hand namen.
De ramp illustreert hoe hopeloos de situatie is geworden bij gebrek aan zelfs maar elementair bestuur. Die kan daar zelfs een gevolg van zijn geweest. Van de doorgebroken stuwdammen was immers al jaren bekend dat er dringend onderhoud nodig was. Er was zelfs al geld voor klaargezet maar corrupte functionarissen, die aan niemand verantwoording dachten schuldig te zijn, besteedden dit aan andere, voor henzelf vermoedelijk profijtelijker zaken. Een euvel waaronder het westen van Libië overigens evenzeer te lijden heeft.
De duizenden omgekomen burgers kunnen tegen zulk wanbestuur niet meer protesteren. Honderden overlevenden deden dat maandag in Derna wel. Ze uitten hun woede tegen de machthebbers, die de ramp aan de natuur wijten, niet aan hun falen. Voor zo’n betoging is moed nodig, want Haftar staat bekend als iemand die critici keihard aanpakt.
Veel Libiërs voelen zich ook door het buitenland in de steek gelaten. De hulp van Rusland, Turkije en anderen hebben Libië alleen maar verder in de put geholpen. En met de passieve opstelling van Europa en de VS, die er geen nieuwe militaire avonturen ambiëren, zijn ze ook niets opgeschoten. Natuurlijk kan Europa meer druk uitoefenen op de rivalen in Libië zelf en op de landen die er de huidige chaos bestendigen, bij voorbeeld via economische sancties. Maar hoe treurig ook, zelfs dat zou de geteisterde Libiërs voorlopig weinig helpen.
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC