Het is Prinsjesdag en de Koninklijke Schouwburg van Den Haag is omgebouwd tot Ridderzaal, want de echte Ridderzaal wordt verbouwd. Iemand vertelt me dat er een planken vloer is gelegd boven op de gewone theaterstoelen, zodat alles precies ingericht kon worden als in de Ridderzaal. Op de verhoogde vloer zijn ridderstoelen gezet, en riddertronen, en er hangen riddergordijnen.
Het enige wat niet ridderachtig is, is dat elk pompeus komen en gaan – en dat zijn er nogal wat – extreem veel lawaai maakt. Het publiek is muisstil als de koninklijke familie haar entree maakt. Maar dan hoor je het keiharde ‘klonk, klonk, klonk’ van hakken en lederen herenschoenen, op de tijdelijke, holle vloer waaronder theaterstoeltjes verborgen zitten.
Het andere wat me audiomatig ineens opvalt, is het ‘hoera hoera hoera’ dat volgt na de rede van de koning. Als je er live bij zit, klinkt het als de meest bloedeloze vorm van driewerf hoera die je ooit hebt gehoord. Als een depressief iemand die door zijn familie gedwongen wordt om een verjaardag te vieren. ‘Hoera. Hoera. Hoera.’
Ik zit naast een journalist die me vertelt dat hij van Top Hair is. Aangezien er maar tien schrijvende journalisten in de zaal zitten, versta ik hem vast verkeerd. Misschien is hij van iets wat Top Air heet? Of Topmanager? Een blad over topmensen?
Als ik er vlak voor de ceremonie achter kom dat ik geen pen bij me heb (‘You had one job, Brandt Corstius’, murmel ik) mag ik er een lenen van de journalist van Top Hair. Of Top Air. ‘Maar dan moet het woord ‘kapper’ wel minstens één keer vallen in je column’, zegt hij.
Hij is dus echt van het kappersblad Top Hair. De reden: elk jaar op Prinsjesdag knippen mbo-kappersstudenten de haren van Kamerleden en bewindslieden, en daar is Top Hair bij om verslag te doen.
‘Robbert Dijkgraaf heeft zijn haar vandaag ook laten knippen’, vertelt de journalist van Top Hair. ‘Ik zei tegen hem: ‘Dan sla je twee vliegen in een klap: je haar is geknipt voor Prinsjesdag én je ontmoet mbo-studenten!’’
Ik beaam dat dat absoluut twee vliegen in een klap zijn. Weliswaar twee heel specifieke vliegen die eigenlijk van alle mensen op de wereld alleen voor Robbert Dijkgraaf een echt goeie klap representeren, maar toch.
De koning neemt het woord. Over zijn koninklijke leesbril is de afgelopen 24 uur veel geschreven, getwitterd en uiteraard een Hemareclame gemaakt. Mij verbaast het vooral dat hij (56) nu pas een leesbril nodig heeft.
‘Misschien konden ze de letters echt niet nóg groter voor hem printen’, zegt de journalist van Top Hair. De koning hoopt dat we in 2040 een rookvrije generatie hebben – ik weet niet of dit ook opgaat voor het koningshuis – en hij zegt dat we ‘op het eerste gezicht een aantrekkelijk land’ hebben.
Dan is het klaar en gaat iedereen – Kamerleden, bewindslieden, familie –naar de Tweede Kamer. Twee mannen staan bij de roltrap die naar de Kamer leidt en observeren de outfits. Weinig ludieke hoeden. Godzijdank. ‘On-Nederlands’, zegt de een tegen de ander. ‘Dat is goed’, meldt hij er voor de zekerheid bij.
Sigrid Kaag (D66) overhandigt de Miljoenennota aan Kamervoorzitter Vera Bergkamp. Er zitten allemaal sticky notes op het dikke pak papier, en Kaag legt er tijdens het overhandigen snel wat extra A4’tjes op, als een student die haar werkstuk net op tijd inlevert, nog warm van de copyrette.
Vera Bergkamp toont het boekwerk aan de Kamer. ‘Wowww’, zegt een Kamerlid diep ironisch. ‘Ik zag niet wie dat was, maar ik kom er wel achter’, zegt Bergkamp.
De rituelen zijn voorbij, de borrel in de tl-verlichte hal kan bijna beginnen. Lisa van Ginniken (D66) loopt op pantyvoeten door de Kamer. Haar schoenen zijn nergens in zicht. Een ander Kamerlid gebaart naar haar voeten. ‘Hakken’, geeft Van Ginniken als verklaring.
Een land waar een transgender Kamerlid op pantyvoeten door de Kamer loopt op Prinsjesdag vind ik een aantrekkelijk land. Niet eens alleen op het eerste gezicht.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Source: Volkskrant