Het moet een van de eigenaardigste nummers zijn, die ooit in de Nederlandse hitparade hebben gestaan, maar in 1967 stond het geheel gefloten Mexican Whistler, van de Britse zanger Roger Whittaker, met talloze virtuoze rollers, acht weken in de top 40. Diezelfde top 40 waar de Beatles, in scherp contrast, regeerden met hun nieuwe album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. Whittaker, geboren in Nairobi uit Britse ouders, overleed op 13 september op 87-jarige leeftijd in Frankrijk.
Zijn grootse hit was The Last Farewell, waarvan wereldwijd elf miljoen exemplaren werden verkocht. Het is een van heimwee en nationalisme doortrokken nummer over de vooravond van een scheepsreis terug naar Engeland (Tomorrow for old England she sails), terug naar het land van de ‘rainy skies’. Whittaker nam het nummer in 1971 op als onderdeel van een populair Brits radioprogramma, waar hij gedichten en songs van luisteraars op muziek zette met behulp van het orkest van Zack Lawrence.
Over de auteur
Mark Moorman is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over series, fotografie en populaire cultuur.
Het leverde Ron A. Webster, een zilversmid uit Birmingham, Engeland een wereldhit op; een van de slechts vijftig songs die als fysieke single meer dan tien miljoen maal werd verkocht. Het nummer werd vele malen gecoverd, een jaar voor zijn dood nog door Elvis Presley op zijn album From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee.
Whittakers ouders, eigenaar van een kruidenierswinkel in Staffordshire, trokken in de jaren dertig naar Kenia, tot 1963 een Britse kolonie, vanwege het warme klimaat. Whittaker ging na de middelbare school in Britse dienst waar hij twee jaar lang vocht tegen de Mau Mau, het Keniase verzet in de jaren vijftig tegen de koloniale overheersing.
Na omwegen op verschillende opleidingen in Zuid-Afrika en in Wales begon het muzikale deel van zijn carrière belangrijker te worden. Hij werd een populaire folkzanger en bracht in 1962 zijn eerste single uit. In zijn biografie beschreef hij hoe de Oost-Afrikaanse muziekcultuur met die ‘wonderbaarlijke, aanstekelijke ritmes’ altijd een grote rol hadden gespeeld in zijn eigen muziek.
Whittaker had zijn grootste succes in Duitsland, waar hij in de jaren zeventig en tachtig 25 albums uitbracht. Via die omweg kwam zijn muziek ook weer in Nederland terecht. Een van zijn grootste Duitstalige hits was Schön war die Zeit, een nummer dat in Nederland werd gecoverd door Corry Konings als Mooi was die tijd. Whittaker bleef tot op hoge leeftijd doorgaan met optreden, vooral voor zijn Duitse fans. In een interview uit 2014 meldde hij dat hij nog altijd prima floot.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden