Sepp Kuss heeft La Vuelta gewonnen. Dat was verrassend; al was het bekend dat hij goed kon klimmen. Sepp is geboren in Durango, Colorado, op 2.000 meter hoogte. Maar die informatie is te mager om Sepp van een helder profiel te voorzien, en dat is toch wat iedereen wil van een sportheld: interessante verhalen.
Daarom begonnen alle wielerjournalisten de afgelopen weken te graven, op zoek naar details uit het leven van Sepp Kuss. Ze vonden weinig tot niets. Sepp definieert zichzelf op de trappers. Van Sepp zelf werden ze ook niet veel wijzer, hoewel hij twee weken lang na elke etappe werd geïnterviewd.
En toch hoopte iedereen, op een enkele Sloveen of Deen na, dat Sepp zou winnen. Kuss is van alle wielrenners van wie we amper iets weten de populairste. Hij komt ronduit sympathiek over. Dat is te danken aan zijn positieve uitstraling, Sepp lacht veel en vindt alles wat hem overkomt ‘amazing’. Ik vond Roglic’ poging om de Vuelta alsnog naar zich toe te trekken dan ook misselijkmakend – na alles wat Sepp voor Primoz had gedaan in voorgaande grote rondes was zoveel egoïsme onverdraaglijk. Niet dat je Sepp hoorde klagen, Sepp klaagt namelijk nooit.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Sepp is 1,82 meter lang, weegt 61 kilo en was bij zijn geboorte al op hoogtestage. Dat verklaart waarom hij zo gemakkelijk tegen bergen op fietst, maar veel meer ook niet. Zijn vader heet Dolph en zijn moeder Sabina. Dolph is een skicoach van 92 en hij is opgenomen in de Colorado Ski Hall of Fame. Dat brengt ons iets dichter bij Sepp: sport zit in zijn genen. In zijn jeugd deed hij, voor hij ging wielrennen, aan ijshockey, crosscountryskiën, mountainbiken, veldlopen en kajakken. Waar Sepp de tijd vandaan haalde weet niemand, want intussen studeerde hij ook nog Engelse literatuur aan de Universiteit van Colorado.
Je zou hopen dat iemand die Engelse literatuur heeft gestudeerd er op een gepast moment een Shakespeare-citaat uitgooit (‘All the world’s a stage/ And all the men and women merely players’ – As you like it, act 2, scene 7). Maar Sepp is daar tot dusver niet op betrapt, terwijl je aan zijn gezicht ziet dat de citaten door zijn hoofd dwarrelen; hij heeft vermoedelijk geen zin om onder zijn Jumbo-collega’s bekend te staan als boekenwurm – Vingegaard heeft niks met Shakespeare, zelfs niet met Hamlet. De enige verwijzing die je nog enigszins literair zou kunnen noemen, kwam zondag uit Sepps mond: hij noemde zijn zege een ‘Cinderella-story’.
Sepp, dat weten we dan weer wel, houdt van zijn biertje en zijn hamburger. Zijn ploeggenoot Robert Gesink – al wat ouder en wijzer – heeft verklaard dat Sepp zonder het wielrennen vermoedelijk een ‘halve hippie’ zou zijn geworden. Relaxte types heten in het wielrennen al gauw halve hippies. In Het Parool had trainer Mathieu Heijboer daarop nog een zinvolle aanvulling: volgens hem kijkt Sepp rustig ‘hoe het leven naar hem toekomt’.
Dat is het wel zo’n beetje, qua Sepp. Veel is het niet, maar wat weten we eigenlijk van Roglic en van Vingegaard? Ook vrij weinig. Sepp na een lekke band: ‘A bike, a bike, my kingdom for a bike!’ (Richard III, act 5, scene 4.).
Source: Volkskrant