Wrange constatering van de afgelopen week: een natuurramp is ook een kwetsbaar nationaal pr-moment. Plotseling krioelt het in je landje van de internationale nieuwszenders, die – en daar zijn ze voor – direct een kritische checklist afwerken.
Hebben ze in dit land eigenlijk wel een vlot overheidsapparaat, eentje die deze catastrofe het hoofd kan bieden? Hebben de bevoegde autoriteiten voldoende oog voor het lot van de allerzwaksten? Of hebben we hier te maken met een bureaucratisch zootje ongeregeld?
In Zuid-Marokko, anderhalve week geleden bezocht door een krachtige aardbeving, leek dat laatste het geval te zijn. In de zwaarst getroffen gebieden in de Hoge Atlas was de pers direct ter plekke, terwijl Marokkaanse hulpdiensten nauwelijks te bekennen waren.
Het leverde pijnlijke beelden op. Stakkers die in mij al te bekend Berber-dialect hun doden beklagen en woedend zijn over de tekortschietende autoriteiten. Nog akeliger werd het toen beelden opdoken van werklui die de straten in Marrakkech gauw een nieuw likje verf gaven vanwege de aangekondigde komst van de Marokkaanse koning Mohammed VI. Voor hem maakte de bureaucratische molen wel haast.
Voorwaar een desastreus pr-moment: Marokko, een land waar de macht niet erg begaan lijkt met de misère van de allerarmsten, en alleen de koning op respect kan rekenen.
In de wat trotsere hoeken van de Marokkaanse samenleving was er de nodige verontwaardiging over die weergave. ‘Ons ongeluk wordt uitgebuit’, betoogde de schrijver Fouad Laroui, ook bekend in Nederland, op de Marokkaanse site le360.
Laroui stak een felle aanklacht af tegen de Franse krant Le Monde, die daags na de aardbeving opende met de kop ‘Er is nog niemand gekomen om ons te helpen’, een quote van een Hoge Atlas-bewoner.
Ja, er is veel mis in Marokko, maar waarom bij zo’n tragisch moment niet voor een andere invalshoek gekozen, vraagt Laroui zich af. Over hoe moeilijk begaanbaar het gebied is? Hoe lastig het daardoor was om de schade goed te inventariseren? Nu bleef volgens Laroui bij Franse lezers vooral het volgende beeld hangen: ‘Marokkanen? Apathisch, incompetent. Hun staat? Afwezig.’
Een definitief oordeel over de staat laat ik nog even aan mij voorbijgaan (de wederopbouw moet nog beginnen), maar inderdaad, een grove schets van Marokkanen als apathisch en incompetent is ver bezijden de waarheid.
Het stof was nog niet neergedaald toen van Zuid- tot Noord-Marokko, en ver daarbuiten, massale hulpacties op touw werden gezet. Een volk kwam massaal op de been om om te zien naar mensen die al weinig hadden.
Vrijdagavond werd die ongekende solidariteit ook duidelijk voor televisiekijkend Nederland met het haastig ingelaste programma Samen voor Marokko (NPO 1). BM’ers (Bekende Marokkanen) als Khalid Kasem, Nadia Moussaid en Sahil Amar Aïssa konden niet stilzitten en stelden snel een puik programma samen om te informeren en – het belangrijkste – de hulp voor de hulpbehoevenden uit hun moederland op gang te houden.
Marokkanen apathisch? Zeker niet.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden