Len Koetsier raadt in de brievenrubriek van 15 september alle politici aan om, in navolging van sommige sporters, hun mond af te plakken. U zou er een hoop mensen een groot plezier mee doen, aldus Len. Nadat wij de tranen van het lachen uit de ogen hebben geveegd, wil ik erop wijzen dat de jarenlange trend om politici neerbuigend te bejegenen onze democratie geen goed heeft gedaan.
Alleen de partijen die garen spinnen bij het zo negatief afschilderen van de gemiddelde politicus bestaan grotendeels uit leugenaars, non-valeurs en opportunisten. De meeste politici worden gedreven door idealen, ook al komen hun idealen wellicht niet overeen met die van mij, u of Len. Dit soort meligheid hoort meer thuis in het café dan in de krant.
Marcus van Engelen, Leiden
Henk Kamps uitspraken voor de enquêtecommissie fraudebeleid kunnen treffend gekenschetst worden door een tekst uit 1899: couplet twee van de Nederlandse vertaling van De Internationale.
Henriëtte Roland Holst verwoordde het indertijd aldus:
‘De staat verdrukt; de wet is logen
de rijkaard leeft zelfzuchtig voort
Tot ’t merg wordt d’arme uitgezogen
en zijn recht is een ijdel woord.’
Kortom, in 124 jaar is er niets veranderd.
Gerrit van Straaten, Amersfoort
Versteld sta ik als ik het stuk over oud-minister Henk Kamp lees en premier Mark Rutte op televisie zie tijdens het verhoor van de parlementaire enquêtecommissie. Totaal geen idee van wat hun beleid inhield! Ook ik had in het verleden een bijstandsuitkering en heb thuis bezoek gehad van sociale rechercheurs.
’s Morgens stonden ze, twee man sterk, voor de deur. Mijn huis werd doorzocht en gecontroleerd; de tandenborstels in de badkamer, de slaapkamers van de toen nog thuiswonende kinderen, kledingkasten, et cetera.
Daarna mee naar het gemeentehuis voor een pittige ondervraging. En waarvoor eigenlijk? Uiteindelijk helemaal niets. Een gebeurtenis die de nodige impact heeft op je leven.
Ook het weer aan het werk komen middels een traject waarbij ik bij een grootwinkelbedrijf aan de slag kon, om weer in het werkritme te komen, was kwetsend. Kwam ik daar aan, werd mij door de leidinggevende gezegd: ‘Zo mevrouwtje, kunt u weer bijtijds opstaan om ’s morgens in een ritme te komen en aan het werk te gaan.’ Vanaf toen heb ik mijn eigen re-integratietraject opgepakt en zelf een werkplek gezocht.
Van daaruit heb ik verder gebouwd en ben ik weer aan het werk gekomen. Ik voorzie al jaren in mijn eigen onderhoud. Een uitkering is fijn voor tijdelijke ondersteuning, maar is niet zaligmakend en zeker voor je gevoel van eigenwaarde niet.
Er verkeren veel mensen in deze positie en de behandeling van instanties is vaak niet mals. Ik lees over verbeteringen; deze zijn hard nodig. Het doet iets met je eigenwaarde wanneer je met wantrouwen wordt benaderd, zeker als je in een positie verkeert waarin je van instanties afhankelijk bent.
Ik ga ervan uit dat hier door de parlementaire enquêtecommissie goed naar gekeken wordt, maar vraag mij tegelijkertijd af: heeft dit gevolgen voor de betrokken bewindspersonen, die rücksichtlos hun bewind doorvoerden zonder dat daar grond voor was?
Claudia Helmond, Maarssen
Ik ben diep teleurgesteld dat Nederlandse ouders het een goed idee vinden om hun kinderen mee te nemen naar een illegale demonstratie op een snelweg. Onze toekomst wordt bezegeld door autonome geesten, die zorgvuldig gevormd en gerijpt zijn in hun ontwikkeling, nadat ze op eigen houtje, geïnspireerd door rolmodellen, allerlei paden, ook de verkeerde, hebben bewandeld.
In Nederland kan dat. Na hun zoektocht kunnen zij op basis van een rijpe, heldere geest de weg wijzen. Dat gaat niet als ze al jong zijn geïndoctrineerd. Ik zie geen verschil tussen de A12-kinderen en kinderen van Jehova’s. Nou ja, misschien dan het geloof in het einde der tijden.
Raffael Argiolu, Nijmegen
De rechterflank van de Tweede Kamer is de dagelijkse blokkade van de A12 door Extinction Rebellion zat, zo lees ik. Zouden ze wel weten dat er tweemaal daags honderden kilometers snelweg worden geblokkeerd door forensen en klusbusjes? Het lijkt me logischer om je daar over op te winden.
Hans Overduin, Den Haag
Justitieminister Yeşilgöz deed een oproep aan demonstranten van Extinction Rebellion om zich aan het demonstratierecht te houden. Ironisch genoeg lijkt de politie zichzelf niet aan de regels te houden. Sinds de zomer van 2022 worden bij demonstraties en voetbalwedstrijden Duitse waterkanonnen ingezet.
De reden is dat de Nederlandse waterkanonnen uit roulatie zijn gehaald, nadat een van de waterkanonnen onverwacht een klapband had gekregen. Voor het lenen van Duits materieel is een internationaal verdrag voor politiebijstand van toepassing. Daarin staat omschreven dat de bijstand voor openbare ordezaken bij hoge uitzondering is toegestaan in de grensregio’s. De politie-eenheid Haaglanden is allesbehalve een grensregio.
Bovendien is de stelselmatige inzet van Duitse waterkanonnen nu nog moeilijk als een uitzonderingssituatie te kwalificeren. Daarnaast zijn de Duitse waterkanonnen krachtiger dan de oude Nederlandse versies, waardoor in principe een zwaarder wapen wordt ingezet.
Ik snap dat de politie na het uit roulatie nemen van de Nederlandse waterkanonnen het adagium hanteert ‘als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan’. Maar zeker als het om de context van grondrechten gaat, zou het de minister sieren als zij zorgvuldiger omgaat met de regels die we in een rechtstaat met elkaar hanteren. Met als consequentie dat de Duitse waterkanonnen niet langer in Den Haag kunnen worden ingezet.
Wouter Jong, Den Haag
Omdat ik nogal veel fiets, valt het me op dat steeds meer fietsers, jong en oud, uit zo te zien alle lagen van de bevolking, elektrisch fietsen. Gewone fietsen zijn soms een uitzondering.
Zo’n elektrische fiets is bepaald niet goedkoop, maar blijkbaar was de koopkrachtdaling geen belemmering om er één (of twee wanneer het een echtpaar betreft) aan te schaffen.
Natuurlijk realiseer ik me dat er mensen zijn die heel moeilijk rond kunnen komen, maar wat betreft de gemiddelde fietser kan ik niet anders dan constateren dat we in Nederland best rijk zijn.
Peter van de Wetering, Oegstgeest
Ik hoop dat alle politici de boodschap van Michiel Koert van Zwaluwe Bouw ter harte nemen: ‘Een niet-gewenste nee is beter dan een aarzelende ja.’ Kom op voor de belangen van je achterban, maar juist als vertegenwoordiger van die achterban is het belangrijk dat je eerlijk bent en een helder beeld schetst van het haalbare. Stop met het uitdelen van vleugeltjes van was met de belofte dat ze deze keer heus niet zullen smelten.
Judith Groot, Amsterdam
Johan Copier brengt een terechte ode aan het boek Kees de jongen van Theo Thijssen. Voor wie het boek nog een te grote stap is voor een kennismaking, is er ook een luisterboek beschikbaar. Rechtenvrij, dus helemaal gratis te vinden op de site van LibriVox.
Kees Smit, Boskoop
De vrijstelling van belastingheffing van 30 procent van het inkomen van kenniswerkers houdt de gemoederen bezig.
Toen ik in 1991 werd uitgezonden naar Frankrijk, ontving ik van Philips een toeslag van 40 procent op het reguliere salaris. Het totaal werd op de gebruikelijke wijze in Frankrijk belast. Dat lijkt me een gezondere verdeling van de lusten en lasten tussen werkgever en overheid.
Briefschrijver Arjen Hack schrijft dat de meeste expats geen moeite doen om Nederlands te leren en van Nederlanders verwachten dat zij Engels spreken. Ik kreeg van Philips zowel voor als tijdens mijn uitzending taalcursussen aangeboden om mijn Frans op te halen. Daar heb ik nog steeds plezier van.
Pieter Markus, Geldrop
Europa wil verduurzamen. Dat schijnt te kunnen doordat we in elektrische auto’s gaan rijden. Sommige leveranciers kunnen die leveren tegen prijzen die fors lager zijn dan van Amerikaanse-piramidespelers en Europese nakomertjes. Maar dat zijn Chinese leveranciers.
En omdat, volgens de westerse rekenmodellen, Chinese efficiency niet mogelijk is zonder ‘illegale staatssteun’, moet de prijs van Chinese duurzaamheid voor Europeanen omhoog. Dat is negatieve subsidie voor de niet-fossiele industrie.
Thieu Kuijs, Vught
Mathieu Weggeman schreef dat Shell meer zelfbeschikking over zijn milieudoelen zal hebben door eigen aandelen in te kopen van inhalige beleggers. Stel dat zij dat doen, wat is het gevolg? In de eerste plaats geeft het inkopen van aandelen het bestuur niet meer ruimte om een eigen koers te varen. De resterende aandeelhouders bepalen nog steeds de koers van de onderneming.
Daarnaast leidt de inkoop van eigen aandelen ertoe dat de waarde van het aandeel van de overgebleven aandeelhouders in waarde toeneemt, tot het moment dat de investeringsruimte van Shell zo wordt aangetast met de inkoop van eigen aandelen, dat ook zij gaan lijden. Dat is tevens het moment waarop de aandeelhouder het bestuur zal wegstemmen. Het plan moet daarom falen.
Wat zuur is in dit verband, is dat institutionele beleggers als ABP en PGGM, die wel een verschil hadden kunnen maken, zich vorig jaar onder druk van de publieke opinie gedwongen voelden Shell van de hand te doen alsof het een vieze pad betrof. En dan nu klagen over het feit dat Shell in handen is gedreven van alleen maar aandeelhouders die graag nu veel winst willen zien?
Tja, te laat dus! We zullen CO2-verlaging via (hopelijk EU-)wetgeving moeten afdwingen, want het publiek was zo wijs om Shell te verbannen. Politiek uitermate correct, maar verder in alle opzichten oliedom.
Jan Bouwens en Erik Roelofsen, Amsterdam, Rotterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden