N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Levensmiddelenverstrekking De uitgiftepunten van de Voedselbank Rotterdam sluiten. Klanten moeten hun boodschappen verderop, in een voedselbanksupermarkt, gaan halen. Maar het uitgiftepunt is het ‘knooppunt’ van de wijk. „Dat wordt honger lijden.”
„Wil jij mijn bloemkool ruilen voor een zak chips?”, vraagt een gezette man aan een vrouw in een scootmobiel.
„Ja hoor”, zegt de vrouw en stapt voorzichtig uit om de bloemkool uit het bagagevak te halen. „Je moet zelf ook groenten eten, hè”, zegt ze bij het overhandigen.
„Komt goed”, roept de man vrolijk.
Ze zijn beiden net bij het uitdeelpunt van de voedselbank in Rotterdam Hillegersberg-Schiebroek geweest, gevestigd in de voormalige keuken van een verzorgingstehuis. Daar werden ze welkom geheten door meneer en mevrouw Kleijweg, die het voedseluitgiftepunt al 21 jaar runnen. Henny Kleijweg zit bij de ingang aan een tafeltje. Ze kent alle 120 klanten bij naam. „Goeiemorgen mevrouw. Dag meneer. Fijn u te zien. Hoe gaat het met uw vrouw?”
Daar hoorden de klanten het nieuws waar de meesten erg van schrokken. Anderen hadden al geruchten opgevangen: het uitdeelpunt gaat sluiten. Vanaf volgende maand zullen ze naar de nieuwe voedselbanksupermarkt in de wijk Crooswijk moeten voor hun gratis boodschappen. En dat is voor mensen uit Schiebroek een flink eind rijden met hun scootmobiel. Of een half uur tot drie kwartier reizen met bus of tram. Of bijna een uur lopen.
Buiten in de zon staat een hele rij mensen te wachten. Binnen staan zeven tafels met kratten voedsel. Er zijn kratten voor alleenstaanden, voor gezinnen en voor grote gezinnen. Per keer mogen er zeven mensen naar binnen. Zij laden hun tassen of boodschappenkarretje vol. Als ze klaar zijn, komt er een nieuwe krat en kan de volgende binnenkomen. Een geoliede machine.
Foto Saskia van den Boom
Sommigen stiefelen meteen weg. Anderen blijven voor een praatje met een van de vrijwilligers en drinken een kop koffie. Het gesprek gaat over de sluiting. Een mevrouw (53) is in tranen en krijgt een kop koffie. Ze zit in de schuldsanering. Wekelijks heeft ze 50 euro voor haarzelf, vier katten en twee kleine hondjes. „Een paar euro voor de bus kan ik niet missen.”
Zou mijn scootmobiel het halen tot Crooswijk, vraagt een 63-jarige man zich af, terwijl hij zijn boodschappen in twee rode supermarkttassen stopt. Van hogerhand besloten zeker? Hij had toch al het idee dat „de hoge heren” geen rekening houden met mensen zoals hij. Met gevoel voor drama: „Dat wordt honger lijden.”
Henny en haar man Ben Kleijweg zijn al net zo pissig. Ook zij maken zich zorgen om de reiskosten van de mensen. „5 euro voor een buskaartje is een tiende van het weekloon van deze mensen”, zegt Henny Kleijweg.
Er moet een oplossing worden gevonden. De gevolgen van de sluiting zijn voor veel klanten te groot
Ton van Eijsden voorzitter wijkraad Schiebroek
Ze vrezen dat met het verdwijnen van het uitgiftepunt veel sociale samenhang uit de wijk verdwijnt. Het stikt er van de betrokken bewoners die wat doen of geven als het nodig is. En waar gaat het nu steeds over in de politiek? Wat wordt belangrijk gevonden, zeggen ze bij het uitgiftepunt. Precies! Nabuurschap! Nou, dat wordt in Schiebroek kundig om zeep geholpen. Want veel lokale winkeliers doneren voedsel en spullen specifiek voor hún wijkbewoners. „Die gaan echt niet aan een supermarkt in een ándere wijk doneren”, briest Henny.
Het recreatiepark aan de rand van de wijk, waar kinderen met bootjes kunnen varen, zwemmen, klimmen en skelteren, doneert gratis kaartjes voor de kinderen van voedselbankouders. Ben: „Denk maar niet dat Plaswijckpark gratis kaartjes aan de supermarkt in Crooswijk gaat schenken.”
De hele wijk is betrokken bij Henny en Ben Kleijweg, zegt ook Ton van Eijsden, voorzitter van de wijkraad Schiebroek. Hij is ook even een kijkje komen nemen op de vroege ochtend. Het echtpaar heeft zicht op kwetsbare mensen in de wijk, de wijkraad vreest dat die kennis verdwijnt. „Een heel onverkwikkelijke situatie voor mensen aan de rand van bestaanszekerheid”, zegt de voorzitter.
En er zijn tal van wijkbewoners die zich inzetten voor hun buurt. Knooppunt van die activiteiten is altijd het voedseluitgiftepunt, zegt Van Eijsden. Afgelopen winter bijvoorbeeld, werd in korte tijd 15.000 euro opgehaald om wijkbewoners met weinig geld te helpen de gestegen energiekosten te betalen. Met Kerst en Pasen worden extraatjes geregeld voor arme buurtgenoten
De wijkraden van Schiebroek en Hillegersberg schreven een brief aan het college. Daar kwam een teleurstellende reactie van de wethouder op terug, zegt Van Eijsden. De Voedselbank krijgt jaarlijks zo’n 140.000 euro subsidie van de gemeente, op een totaal budget van bijna 1 miljoen euro. Het is een zelfstandige en gesponsorde organisatie, dus de gemeente heeft weinig mogelijkheden om in te grijpen. Van Eijsden: „We blijven aandringen op hulp vanuit de gemeente. Er moet een oplossing worden gevonden. De gevolgen van de sluiting zijn voor veel klanten te groot.”
Een Syrische man kijkt verschrikt op als hem gevraagd wordt wat hij vindt van de sluiting. Dan gaat hij wel op de fiets naar Crooswijk, zegt hij als hij begrijpt wat er staat te gebeuren. Hij kan dat, zegt een vrouw die naast hem paprika’s, twee meloentjes, een pak basmatirijst, Haust-snackcups en cherrytomaatjes in een tas stopt. „Ik heb twee auto-immuunziektes, reuma, een nekhernia en elf wervels zitten vast. Hierheen komen is al zwaar. Hoe moet ik naar Crooswijk?”
Het sluiten van de uitgiftepunten van de Voedselbank Rotterdam stuit op kritiek. De directeur van de Voedselbank Rotterdam Rob Boswinkel ziet vooral voordelen: „Mensen hoeven niet in een gaarkeuken-achtige rij.”
Van de mensen die gezonder willen eten zegt 17 procent te weinig geld te hebben om daadwerkelijk gezonde producten te kopen. Een groter deel (39 procent) vindt het vooral heel lastig om ongezond eten te laten staan, meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) op basis van eigen onderzoek. In totaal zei een op de drie volwassenen in 2022 gezonder te willen eten.
Meestal zeggen mensen dat ze gezonder willen eten om op die manier de kans op gezondheidsproblemen of ziekten te verkleinen. te maken. Ook zegt 28 procent zich fitter te willen voelen, 10 procent wil afvallen of niet zwaarder worden.
Ruim de helft vindt het het moeilijkst om ‘nee’ te zeggen tegen ongezonde dingen als ze samen zijn met andere mensen die ongezond eten. Ook kan stress er bij 46 procent toe leiden dat ze ongezonder eten.
Van de mensen met ernstig overgewicht wil meer dan de helft gezonder eten. Zij vinden stress de belangrijkste factor waardoor ze ongezonder gaan eten.
Het grootste deel van de Nederlandse volwassenen (58 procent) vindt dat ze al gezond genoeg eten. Ook houdt 5 procent zich er niet mee bezig en 1 procent vindt gezonde voeding niet belangrijk, komt naar voren uit het onderzoek van het CBS.
De Voedselconsumptiepeiling (VCP) van gezondheidsinstituut RIVM liet aan het begin van dit jaar zien dat Nederlanders gezonder zijn gaan eten. Maar nog niet gezond genoeg. „Een kanttekening is wel dat de meeste Nederlanders zich nog niet aan de Richtlijnen goede voeding houden”, zei het RIVM destijds. In die richtlijnen staan bijvoorbeeld welke (hoeveelheden) voedingsmiddelen en -patronen goed zijn voor de mens. (ANP)
NieuwsbriefNRC Rotterdam
Het laatste nieuws en de beste stukken over de mooiste rotstad die er is
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC