Uw verslaggever, die hier elke week rapporteert over het Vragenuur in de Tweede Kamer, zit weleens met een moreel dilemma.
Een Kamerlid dat theorieën spuit die op zijn best onsamenhangend te noemen zijn, waarbij bepaalde groeperingen worden afgedaan als minderwaardig, en overheidsinstanties op niks af verdacht worden gemaakt – moet je die in een krant ‘een podium geven’?
Of kun je de optredens van Pepijn van Houwelingen (FvD) in de Kamer beter negeren?
Misschien toch niet, want het is ook belangrijk om te noteren dat er in de Kamer mensen zitten die er onnavolgbare ideeën over de regenboog op nahouden.
Het Vragenuur gaat deze dinsdag over Extinction Rebellion. Voor de vierde dag op rij wordt de A12 geblokkeerd door demonstranten, en minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yesilgöz (VVD) krijgt daar vragen over. Roelof Bisschop (SGP, kondigde afgelopen vrijdag aan dat hij na de verkiezingen vertrekt) wil dat de minister strenger optreedt tegen de demonstranten.
Voor iemand die zich beroepsmatig al maanden bezighoudt met de blokkades en de politie die daar opaf gestuurd wordt, kijkt Yesilgöz opvallend naïef tegen de bezetting van de snelweg aan. ‘Een paar honderd meter verderop kun je gewoon demonstreren’, zegt ze. Een paar keer. Licht verongelijkt, ook.
Het lijkt aan Yesilgöz voorbij te gaan dat een groep die zich Extinction Rebellion noemt – rebellerend tegen het uitsterven van mens, dier en natuur – niet zal zeggen: ‘Gunst, nu je het zegt, we gaan honderd meter verderop staan, waar het gewoon mág! Goeie, bedankt voor de tip!’
Aan het eind van de Kamervragen aan Yesilgöz komt Pepijn Van Houwelingen naar voren. Het valt vaker op dat hij zijn vragen, als je ze al vragen kunt noemen, bewaart tot het laatste moment.
Van Houwelingen: ‘Het is de politie, waar de minister zelf verantwoordelijk voor is, die meevaart op de grachten van Amsterdam tijdens de Pride — op een politieboot, in uniform en met een regenboogvlag. Die regenboogvlag zien we ook heel vaak bij Extinction Rebelliondemonstraties.’
De meeste aanwezige Kamerleden, de minister en de mensen op de publieke tribune trekken na deze twee zinnen een gezicht dat vooral het woord ‘huh’ uitbeeldt. Vera Bergkamp zegt dat Van Houwelingen tot een vraag moet komen.
Hij vervolgt: ‘Nu kom ik tot mijn vraag aan de minister. Dan is het toch logisch dat mensen de neutraliteit van bijvoorbeeld de politie in twijfel gaan trekken? Dat is toch volstrekt logisch?’
Het probleem met dit soort vragen die geen vragen zijn maar een statement, en dan ook nog eens een onbegrijpelijk statement, is dat een minister er toch op moet ingaan. Reconstruerend, en hiervoor moest uw verslaggever de notulen van het Vragenuur erop naslaan, zal Van Houwelingens denktrant misschien iets zijn geweest als: sommige politieagenten stonden tijdens de Pride op een boot met een regenboogvlag, Extinction Rebellion gebruikt ook vaak een vlag met een regenboog, en omdat politieagenten en klimaatrebellen met elkaar geconfronteerd worden bij de protesten is de politie voor het volk niet te vertrouwen – of zoiets?
Dat een hele Kamer, een tribune vol bezoekers en pers, de kijkertjes thuis, een minister en een Kamervoorzitter zich allemaal bezig moeten houden met deze wilde stroom regenbooggerelateerde associaties, dáárvan ga je pas iets in twijfel trekken; de politiek zelf.
Maar het is tijd om door te gaan met de volgende vraag, van Mirjam Bikker (CU) aan Franc Weerwind (D66), de minister van Rechtsbescherming. Haar vragen gaan over de legalisering van online gokken.
Het valt op dat Weerwind, een man die houdt van duidelijk articuleren, het woord ‘exorbitant’, uitspreekt als twee losse woorden. ‘Ex orbitant.’ Hij lijkt de Latijnse herkomst van de woorden, ‘buiten het spoor’, te willen benadrukken.
Er gebeurt best veel in de Kamer dat ex orbitant is, en soms is dat grappig, maar af en toe wordt het echt deprimerend.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Source: Volkskrant