Af en toe slaat een verbeten stomp door de Italiaanse lucht. Zie je wel, moet die arm zeggen tegen de rest van het team en de hele wereld: we kunnen dit ook als underdog, ook bij achterstand, én in het hol van de leeuw.
Aan felheid geen gebrek dinsdagavond bij de Nederlandse volleyballers in de kwartfinale van het EK. Aan spanning evenmin. Uiteindelijk wint de verwachting en kruipt wereldkampioen Italië door het oog van de naald door Nederland uit te schakelen met 3-2 (19-25, 25-17, 25-16, 23-25, 15-12).
‘We hadden het vandaag zo zwaar, omdat we tegen een van de beste volleyballers ter wereld speelden, en hij is een vriend van me ook’, zegt de Italiaanse aanvoerder Simone Giannelli direct na afloop, doelend op de Nederlandse international Nimir Abdelaziz. ‘Hij speelde vandaag geweldig.’ Abdelaziz weet het Italiaanse publiek bij vlagen zelfs stil te krijgen.
Dat begint direct al in de eerste set in Palaflorio, het sportcomplex in Bari; die verloopt voortvarend en verrassend. Nederland start scherp en neemt met goede variatie in de aanval vanaf het begin de leiding. De ogen van de spelers vaak wijd opengesperd als ze elkaar aankijken, terwijl ze aanmoedigingen naar elkaar schreeuwen. Het team van bondscoach Roberto Piazza speelt in die fase met lef en overtuiging.
We hebben eerder sets gewonnen van toplanden, zei Piazza, Italiaan in Nederlandse dienst, eerder deze week nog, vlak na de winst op Duitsland in de achtste finale. Nederland is de huidige nummer tien van de wereldranglijst, Italië de nummer drie. En ja, het zou zwaar worden; een treffen met de regerend Europees en wereldkampioen, zei hij. Maar als we eerder goed speelden, waarom zouden we het dan nu niet weer kunnen?
En waarom ook niet, denkt zijn team in de eerste set. Zeker nadat de wedstrijd halverwege de eerste set even moet worden stilgelegd, als de Italiaanse middenblokkeerder Roberto Russo door zijn linkerenkel gaat na een verkeerde landing. Hij moet met ondersteuning van ploeggenoten het veld verlaten. Niet veel later breekt een indrukwekkende fase aan voor Nederland, waarna uiteindelijk met zes punten verschil de setwinst wordt binnengehaald.
Maar het Nederlandse succes duurt niet lang. In de tweede set zijn de rollen omgedraaid en gaan de Italianen beter spelen. De aanval, die in de eerste set nog zo goed loopt voor Nederland, is beduidend minder succesvol. En terwijl het Italiaanse publiek met steeds meer overtuiging juicht - of fluit bij een Nederlandse service - lopen de Italianen steeds verder uit. Ook de derde set gaat met ruime cijfers naar de Italianen, waarin het bij Nederland ontbreekt aan servicedruk.
Het is een periode vol kansen, weten de Nederlandse volleyballers. Twee jaar geleden werden ze vijfde op het EK. Er wordt vaker een set of soms ook een wedstrijd gewonnen van grote landen. En er wordt gehoopt op olympische plaatsing - iets wat de afgelopen edities veel verder weg leek. Maar het nieuwe plaatsingssysteem biedt perspectief en Nederland heeft sterspeler Abdelaziz, de aanvoerder en hoofdaanvaller, binnen de gelederen.
Het is ook Abdelaziz, die vloeiend Italiaans spreekt na jarenlang bij Italiaanse clubs te hebben gespeeld, die in het eerste deel van de vierde set het verschil weet te maken, met onder meer een servicereeks van vijf op rij. Maar de voorsprong van zeven punten verdwijnt uiteindelijk, om de wedstrijd in een thriller te veranderen: met 23-25 trekt Nederland de setwinst binnen en komt het aan op de vijfde set.
Nederland neemt snel twee punten voorsprong, maar geeft die ook weer net zo snel uit handen, in een set die elke volleyballiefhebber kan bekoren. Een aantal lange rally’s, een onmogelijk geachte redding door libero Robbert Andringa en Abdelaziz die gefrustreerd het zwarte volleybalnet tussen zijn tanden klemt als een aanvalspoging mislukt. Na bijna tweeënhalf uur kan Italië voor het eerst de winst binnenslepen als Bennie Tuinstra serveert, de Italianen retourneren en de bal uiteindelijk via het Nederlandse blok buiten het veld belandt.
Nederland mag naar huis, voor even. Om vervolgens met extra moraal af te reizen naar China. Daar begint over ruim twee weken het Olympisch Kwalificatie Toernooi. Op de Olympische Spelen van Parijs hebben velen hun zinnen gezet.
Eerder al zei Abdelaziz dat een extra EK- of WK-deelname - wat beduidend simpeler is te behalen dan de Spelen waar slechts twaalf teams aan meedoen - hem niet meer kan bekoren. De kans dat de 31-jarige sterspeler na Parijs stopt bij het nationaal team is groot. En met hem waarschijnlijk een aantal generatiegenoten. Weinig sporten hebben zo’n intensieve wedstrijdkalender als volleybal.
In China worden over ruim twee weken in negen dagen tijd zeven wedstrijden gespeeld. ‘Niet normaal’, noemt Piazza het wedstrijdschema. ‘Het vraagt veel te veel van spelers.’ Eerder dit seizoen speelden ze ook al op meerdere plekken ter wereld voor de Volleyball Nations League.
Maar het OKT biedt perspectief. De Nederlandse mannen treffen daar slechts twee landen die hoger staan op de wereldranglijst: Argentinië en Polen. Maar er zijn ook maar twee startbewijzen te verdienen. Mocht plaatsing in China niet lukken, dan zijn er ook nog kansen via de wereldranglijst: de laatste startbewijzen worden via de ranking verdeeld.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden