Home

In deze maatschappij falen moeders per definitie

‘Een vrouw die nooit baart geldt als gefaald’, lees ik in de column van Doortje Smithuijsen over de wachtlijst voor het invriezen van eicellen. Hoezo gefaald? Vrouwen die wél baren staan (ook) onder druk; werken ze fulltime dan zijn ze carrièretijgers, werken ze parttime dan zijn ze deeltijdprinsesjes en zijn ze fulltime gezinsmanager dan is het ook mis – want overal personeelstekort. Kortom, als vrouw doe je het kennelijk nooit goed. Ik kan slechts concluderen dat het gedaan is met gelijkwaardig partnerschap zodra er kinderen in beeld zijn.

Laat mij maar ‘gefaald’ hebben dan: geen gejongleer met kinderdagverblijf en werktijden, geen strijd over wie de nagels knipt of moeten voldoen aan de 45 (!) etiquetteregels op het schoolplein. En voor wie dat nog wel ziet zitten: heel veel succes op de wachtlijst.
Eva Verweij, Uden

Na lezing van het verweerschrift van Esther Ouwehand lijkt het mij het beste om de volgende stelling over het partijbestuur van de Partij voor de Dieren (PvdD) te poneren: ‘De quadratuur van een cirkel berust op een onmogelijkheid, nochtans belichamen sommige mensen hier de mogelijkheid van; het zijn nullen in het vierkant. Aan nullen in onze maatschappij ontbreekt het bepaaldelijk niet, maar ze worden geacht in elk geval niet in het bestuur de PvdD te zitten. Daarom is mijn advies aan hen: ‘Ite, missa est’ (Ga heen, u kunt inrukken).
Leo tho Neijenhuijs, Doetinchem

Helaas zijn we door M, voorheen bekend als Elon Musk, opgezadeld met de vreselijke bedrijfsnaam X, voorheen bekend als Twitter. Een letter waar we dagelijks mee geconfronteerd worden, gewild of ongewild. We maken zo gratis reclame voor M. Vooral wiskundigen gaan hier last van krijgen, denk aan de X-as en Y-as.

Voor twitteren heb ik nog geen alternatief gehoord. Misschien moeten we dat maar omdopen naar niXen. Dat is meestal toch alleen maar zinloos tijdverdrijf.
Peter Bisseling, Zutphen

Als aankomend rekruut moet je niet willen dat je moeder voor het oog van de camera het zweet van je voorhoofd dept. Mijn vader werd in het leger gepest omdat hij een moederskindje zou zijn. Hij had geen keus, hij was dienstplichtig. Stap eruit, Jordy, je dienjaar wordt een hel.
Norbert Duif, Wageningen

Siemen Wierstra schrijft in zijn ode aan de foto die Daniel Rosenthal nam van een gewonde soldaat in een Oekraïens veldhospitaal dat de oorlog ‘zich aan de rand van Europa’ afspeelt (Geachte redactie, 11/9). ‘Midden in Europa’ is een betere woordkeuze, aangezien in het algemeen het Oeral-gebergte, de Oeral-rivier en de Kaspische zee als oostgrens wordt beschouwd.

Ter aanvulling op de beeldvorming: deze oorlog speelt zich af op een afstand van pak ’m beet Lissabon, Tenerife of de Turkse Rivièra, vakantiebestemmingen van veel Nederlanders.
Jan Riemersma, Winterswijk

Femke Bol won afgelopen vrijdag de 400 meter horden bij een Diamond League-wedstrijd in Brussel. En zoals bij vrijwel elke aansprekende prestatie die zij levert, staat in hetzelfde artikel dat de Amerikaanse atlete Sydney McLaughlin-Levrone niet meedeed.

Zullen we daar een keer mee ophouden? Als PSV een eredivisiewedstrijd heeft gewonnen, is het toch ook niet vermeldenswaardig dat Lionel Messi niet stond opgesteld bij de tegenstander? Op de prestaties van Femke Bol valt helemaal niets af te dingen. Mevrouw McLaughlin-Levrone wordt pas weer interessant als ze de moeite neemt om aan de start te verschijnen.
Martijn Bruinsma, Oegstgeest

Teun van de Keuken relateert in zijn column de 37,5 miljard aan fossiele overheidsubsidies per jaar aan de 35 miljard die voor de klimaattransitie uitgetrokken is. Maar die 35 miljard is bedoeld voor de komende tien jaar en dus slechts 3,5 miljard per jaar. Dat geeft een heel ander en nog schrijnender beeld van de verhoudingen.
Niek van Dijk, Mont Saint Jean, Frankrijk

In het interview met de 100-jarige Toos Wiewel van maandag 11 september staat de gouden tip voor managers in de gezondheidszorg. De geïnterviewde heeft ruim dertig jaar in de verpleging gewerkt en werd op een gegeven moment hoofdverpleegkundige. Ze twijfelde zelf of ze dat wel kon, maar het ging eigenlijk vanzelf. ‘Ik liet iedereen maar zijn gang gaan. Dat vonden de verpleegkundigen geloof ik heel fijn.’ Cruyffiaanse eenvoud.
Henric van der Krogt, Rijpwetering

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next