‘Mamma mia, kijk daar sta ik weer!’, wordt er vrolijk gezongen in het titelnummer. En inderdaad, daar stáán ze allemaal weer, in wat al de vierde Nederlandstalige versie is van de succesvolle Abba-musical Mamma Mia! uit 1999. We zien vertrouwde personages: de stoere hippiemoeder Donna (nu vertolkt door Brigitte Heitzer), haar 20-jarige blonde dochter Sophie (Soraya Gerrits) en Sophies drie mogelijke vaders. Zij zijn samengebracht in Donna’s taverne op een zonnig Grieks eiland, aan de vooravond van de bruiloft van Sophie en haar Sky (Samir Hassan). Sophie zou eerst wel graag willen weten wie haar biologische vader is.
In het programmaboek valt te lezen dat deze versie voor het eerst ‘geen kopie is van het origineel’. Zo kreeg het Nederlandse team ruimte voor een nieuwe regie, vormgeving en choreografie. Het is teleurstellend wat er met die vrijheid is gedaan. Dit verhaal had wel een frisse update kunnen gebruiken, maar in regie van Martin Michel zie je die nauwelijks terug. Het nieuwe decor bestaat uit een draaiend podium dat verschillende kanten van de taverne laat zien. Het wordt al snel nogal saai en eentonig, en doordat het een verhoogd platform is, beperkt het ook de bewegingsruimte van de dansers. Daarbij klonk het live-orkest bij de première behoorlijk dof en soms traag, waardoor sommige Abba-hits hun sprankeling misten.
Over de auteur
Joris Henquet is theaterrecensent van de Volkskrant. Hij schrijft vooral over cabaret, stand-upcomedy en musical.
Er zitten veel goede musicalacteurs in de productie, maar ook zij hebben moeite om het aan slijtage onderhevige verhaal uit de jaren negentig nog enige sjeu mee te geven. Bij Barry Beijer, Dennis Willekens en René van Kooten als de potentiële vaders Phil (schrijver en avonturier), Harry (bankier) en Sam (architect) verzanden veel scènes in overdreven kluchtigheid. Wieneke Remmers en Carolina Dijkhuizen als Donna’s vriendinnen Rosie en Tania zingen goed, maar kunnen maar weinig kanten op met hun clichématige personages.
Los daarvan heef de cast er zichtbaar veel plezier in en zijn er heus muzikale lichtpuntjes. Wanneer Brigitte Heitzer The Winner Takes It All zingt – hier vertaald door Jeremy Baker als De winnaar claimt de prijs – overtuigt ze volledig en ligt de zaal aan haar voeten. Maar het is niet genoeg om de vraag te beantwoorden waarom Mamma Mia! opnieuw van stal moest worden gehaald.
Musical
★★☆☆☆
Door De Graaf & Cornelissen Entertainment. Muziek & liedteksten Benny Andersson en Björn Ulvaeus. Regie Martin Michel. Vertaling Jeremy Baker.
10/9, DeLaMar Theater Amsterdam. Tournee t/m 21/4.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden