Het Nederlands elftal viel zondag in Dublin in de eerste helft te beschouwen als een belediging voor het voetbal. Daarna volgde herstel en de te verwachten overwinning; 1-2. De Ieren zijn uitgeschakeld voor het EK in Duitsland, Oranje is soeverein tweede. Blijft dat zo, dan is dat genoeg voor plaatsing.
Gelukkig was daar na bijna een uur dat heerlijke balletje van Frenkie de Jong, zo’n pass waarvoor ze elkaar aanstoten in de hemel van het voetbal. Zo van: kom eens even naar de herhaling kijken. Zo’n bal diep, over de defensie, precies hard en hoog genoeg, exact op tijd dalend naar het hoofd van Denzel Dumfries, want die rent altijd. Dumfries kopte de bal voor het doel, naar invaller Wout Weghorst, die fraai afrondde.
Over de auteur
Willem Vissers is ruim 25 jaar voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Hij versloeg acht WK’s. In 2022 is hij uitgeroepen tot sportjournalist van het jaar.
Nederland is dus hard op weg naar het EK, halverwege de acht duels. Ja, gelukkig speelde Dumfries weer een belangrijke rol, want hij verdiende ook al de strafschop voor 1-1. Gelukkig was daar de lang niet foutloze De Jong met zijn dribbels, overzicht en instincten van de pure voetballer, zijn noeste werk ook.
Nadat bondscoach Ronald Koeman voor het duel met Griekenland opteerde voor een andere speelwijze, schakelde hij nu na de rust weer terug naar 4-3-3. Een soort van dan. Het voetbal was tot de rust een verschrikking, wat Oranje betreft, in de tweede kwalificatiewedstrijd voor het EK binnen vier dagen. Het simpelste ging mis tegen de modale profs van Ierland, van wie eentje (James McClean) op het vierde niveau van Engeland voetbalt, bij Wrexham.
Het was alsof de bal onder stroom stond, alsof sommigen een blinddoek droegen of op slippers speelden, terwijl de ruimtes zelden zo groot waren als zondag. Ja, en dan luidt het cliché dat het moeilijk of vervelend is, als ploegen die allebei 3-4-3 of 5-3-2 spelen tegen elkaar voetballen, dat het dan ook gauw een beetje saai is. Maar nee, het was vooral slecht. Was het maar saai geweest.
Dat gegoochel met speelwijzen was trouwens niet het ergste. Nee, dat was het gebrek aan concentratie, de fysieke onmacht, het inleveren van vrijwel elke bal door Mats Wieffer en anderen, de onmacht op de linkerflank, de onzekerheid bij doelman Mark Flekken en veel, veel meer. Hoe aanvoerder Virgil van Dijk draalde, als een generaal die weet dat de slag al verloren is voordat die is begonnen. De Ieren, voetballend met heel hun hart, lieten zich heerlijk drijven op de golven van enthousiasme van de tribunes. Duizenden volkszangers met gesmeerde kelen traden op.
Wat bewoog doelman Mark Flekken, zondag even de verbeelding van de keeperscrisis in Nederland, om de bal in het strafschopgebied rond te spelen, kort na de aftrap, in plaats van gewoon een lel te geven? De elektriciteit hing nog in het prachtige stadion. Lisa Lambe, vertolker van Keltische muziek, had het publiek kippenvel bezorgd met haar geweldige versie van het volkslied. Het is dan zaak even rust te bewaren, de kalmte in het stadion te laten indalen en dan te gaan voetballen.
Maar nee, Flekken gooide kolen op het al brandende vuur met zijn geknoei. Ach, dat eeuwige opbouwen van die zichzelf superieur wanende Nederlandse school, ook als het helemaal niet kan, het is bijna wekelijks te zien op talloze velden en het gaat ontelbare malen fout. Wieffer wierp zich nog voor het schot, na het onnozele balletje van Flekken, waarna Van Dijk hands maakte bij de hoekschop. Strafschop, benut door Adam Idah.
Heerlijk, dat opportunisme van Ierland, met de fijne dribbelaar Chiedoze Ogbene op rechts, die Daley Blind en Nathan Aké overwerk verschafte. Veel was onbegrijpelijk. Mats Wieffer, niet in vorm bij Feyenoord, wel opgesteld in Oranje in plaats van Marten de Roon tegen Griekenland, terwijl Tijjani Reijnders en Joey Veerman wel in goede doen zijn bij AC Milan en PSV. Reijnders viel in en toonde rust en overzicht.
Matthijs de Ligt achterin in plaats van de geblesseerde Lutsharel Geertruida. De Ligt is een stuk sterker dan voorheen, maar geregeld laat hij de vraag onbeantwoord of hij ook beter is gaan voetballen. Donyell Malen, die een paar goede schietkansen kreeg, was ten opzichte van donderdag de snelle vervanger van Wout Weghorst.
Eén echt mooie aanval toonde Oranje voor rust, met de splijtende pass van Cody Gakpo op Dumfries, die werd geschept door doelman Gavin Bazunu. Gakpo benutte de strafschop. Die 1-1 was eigenlijk het enige positieve van de eerste helft. Na rust gaf het plusje aan kwaliteit de doorslag. Volgende maand is Frankrijk (thuis) de volgende tegenstander. De Fransen kunnen zich dan officieel plaatsen. Oranje hoeft dus geen vrijgevigheid te verwachten.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden