De urgentie om het welzijn van kinderen in de asielopvang te beschermen, lijkt te zijn verdwenen nu er geen mensen buiten de hekken van Ter Apel slapen. In het kruisgeweld van de val van het kabinet en het nieuws over de aanstaande verkiezingen verstommen de stemmen van duizenden kinderen in de asielopvang. Daarmee hangt de veiligheid en ontwikkeling van kinderen in de noodopvang en Ter Apel aan een zijden draadje.
Duizenden kinderen verblijven momenteel zonder perspectief en vaak zonder goede begeleiding in een tijdelijke opvang die voor hen niet de juiste is. Zij worden geconfronteerd met een gebrek aan activiteiten, onderwijs en zorg en moeten continu verhuizen, waardoor ze steeds verder in sociaal isolement raken. Hoe langer kinderen in de noodopvang verblijven, hoe groter de kans op ontwikkelingsschade.
Over de auteur
Suzanne Laszlo is directeur van Unicef Nederland. Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Unicef en andere organisaties hebben herhaaldelijk alarm geslagen over deze situatie; uitvoeringsorganisatie COA deed deze week nog een appel aan de Tweede Kamer om nu echt te handelen.
De urgentie om de spreidingswet in behandeling te nemen is groot. Zelfs nu het kabinet is gevallen, moeten gemeenten, provincies en staatssecretaris Eric van der Burg (Asiel en Migratie) de verantwoordelijkheid nemen om praktische afspraken te maken over opvang en huisvesting. De spreidingswet is hierin een cruciale schakel.
De wet is niet alleen essentieel voor het creëren van meer opvangplekken, maar ook voor het vaststellen van een landelijk kwaliteitskader voor de opvang en begeleiding van kinderen. Er is een dringende behoefte aan heldere kwaliteitsnormen die gemeenten kunnen gebruiken om geschikte locaties te vinden. Het gebrek hieraan zorgt ervoor dat goede en veilige opvang van gevluchte kinderen niet altijd gegarandeerd kan worden. Dit heeft geleid tot grote verschillen in de kwaliteit van de opvang tussen verschillende locaties.
De spreidingswet gaat niet alleen over het creëren van meer opvangplekken of het vaststellen van kwaliteitsnormen. Het is een bevestiging van wie we zijn en waar we voor staan. Het erkent dat elk kind, ongeacht zijn of haar achtergrond, recht heeft op veiligheid, onderwijs en een kans op een betere toekomst. Dat we niet bereid zijn om compromissen te sluiten als het gaat om de rechten en het welzijn van kinderen.
Wat we nu nodig hebben, is stabiele, kleinschalige en veilige opvang voor kinderen. De Tweede Kamerleden hebben de macht om verandering te brengen. Ik doe een dringend beroep op hen: neem de spreidingswet in behandeling en zorg voor een betere toekomst voor deze kinderen.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden