Het was op het album Nobody Knows (2014) dat zich drie generaties Voorn verzamelden. Behalve techno-dj Joris Voorn was daar zijn vader Joop, componist moderne muziek, en zoon Ringo, aan wie een nummer was opgedragen, Ringo.
Joris (van 1977) en Joop Voorn (van 1932) hadden samen de schouders gezet onder het nummer MoMo. Vader leverde de strijkpartijen per mail aan. Echte strijkers vond zoonlief toch niet goed klinken, waarna hij de partijen op een Roland 101-synthesizer naspeelde. Het resultaat was zeker geen technobeuker, meer een minimalistische, repetitieve compositie.
In een gezamenlijk interview in het digitale periodiek Vice zei Voorn senior dat zijn voorkeur lag bij akoestische muziek, niet bij elektronische dansmuziek. Hij vond dat de muziek van junior ook wel wat meer afwisseling kon gebruiken. ‘Een hoop mensen dansen daar natuurlijk op, maar dat is onze impuls niet. Wij horen het alleen maar.’
Joris Voorn op zijn beurt vond in zijn jeugd de muziek van zijn vader – abstract, soms zonder vaste toonsoort – niet altijd te harden. ‘Het lag niet gemakkelijk in het gehoor, nee. We werden vaak meegesleept naar premières en bijzondere uitvoeringen, maar dat was echt uitzitten.’
In het gezin Voorn, zijn moeder was muziekdocente, diende vroeger een muziekinstrument te worden gespeeld. Joris was de viool snel zat, hij wilde vooral punk spelen op een elektrische gitaar. In de jaren negentig werd hij dj en vond hij in house en techno zijn bestemming.
Nadat de dance-opperwezens Laurent Garnier en Carl Graig zijn debuut Muted Trax Part 1 de zegen hadden gegeven, zegde hij zijn baan bij een architectenbureau op. Inmiddels is Voorn zelf een wereldwijde dancegrootheid met miljoenen streams, een vaste zomergast op dance-eiland Ibiza bovendien.
Popjournalist Robert van Gijssel roemde in de Volkskrant Voorns liefde voor ‘aandachtig gecomponeerde house’ en ‘melodieuze en aanstekelijke refreintjes’. Ringo, dat Voorn componeerde nog voordat Ringo in 2011 werd geboren, is hiervan een goed voorbeeld.
‘Het is een emotioneel en vrolijk liedje,’ zegt Voorn. Hij maakte het in zijn zolderkamer achter de computer. Het lijkt alsof de elektrische piano wordt bespeeld, maar in werkelijkheid construeerde hij het nummer met softwareprogramma Cubase.
Dat zijn zoon (en het nummer) Ringo heet, heeft te maken met zijn half-Japanse vrouw. Op zoek naar een Japanse naam voor hun zoon, kwamen ze uit bij Ringo, dat appel betekent. Ook zijn andere zoon heeft een Japanse naam, Ryoma. De letterlijke betekenis: draakpaard. Voor hem componeerde hij zelfs twee liedjes, Ryo en Noa, naar zijn tweede naam.
Opa Joop Voorn, overleden in 2021, heeft de nummers voor zijn kleinzoons natuurlijk gehoord. ‘Ik geloof dat hij het wel kon waarderen,’ zegt Voorn. ‘Maar ik heb niet het idee dat we muzikaal gezien dichter bij elkaar zijn gekomen.’
Ook in het leven van Ringo (11) is er muziek, hij speelt al zeven jaar piano. Op Ringo is Ringo best trots, aan vriendjes laat hij vooral de bijpassende video zien. Voorn: ‘Over mijn muziek zegt hij dat hij er niet zo veel aan vindt. Ja, net als zijn opa.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden