Hopelijk heeft Caroline van der Plas haar nieuwe clubleden een wurgcontract laten tekenen, zodat ze niet na een teleurstellend verkiezingsresultaat meteen weer naar een andere partij overlopen. Neem partijhopper pur sang Derk Jan Eppink. Hij schreef opinies voor NRC, de Volkskrant en Elsevier. Als politicus zat hij bij de VVD, JA21 en maakte zelfs een uitstapje naar de Belgische LDD voordat hij zich in de armen van BBB stortte.
Als in november niet die partij maar Verenigd Links of NSC hoog scoren, meldt hij zich daar weer aan. Van der Plas zou er goed aan doen hem voor vele jaren vast te leggen, zodat ze een transfersom van 10 miljoen kan eisen als Eppink toch ergens anders beter af denkt te zijn.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Onlangs verscheen van zijn hand Het geheim van Beursplein 5, over de Amsterdamse beurs. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit.
Opportunisme viert hoogtij in de moderne politiek. En dat voedt het cynisme. De transfermarkt voor politici kent in tegenstelling tot die voor voetballers geen deadline. Zo moet het Nieuw Sociaal Contract van Pieter Omtzigt nog met een verkiezingslijst en een potentiële premierskandidaat komen. Wie weet wil Jan Slagter (beschikbaar) wel overstappen naar die partij. De alom geprezen Sarina Wiegman (beschikbaar) zou een uitstekende kandidaat kunnen zijn. En anders is Mark Rutte een goeie gegadigde. Hij is transfervrij, bulkt van de ervaring en heeft weinig actieve herinnering aan het verleden.
Omtzigt heeft hem te vuur en te zwaard bestreden, maar dat maakt niet uit. Als in het voetbal een succesvolle trainer bij Ajax zoals Peter Bosz hetzelfde kunstje mag doen bij PSV, is er ook niemand die daarover valt.
Daarnaast is Omtzigt zelf een afvallige CDA’er. Principes doen er niet meer toe, zelfs de christelijke. Bij het CDA is net als bij Ajax de leegloop massaal. Wopke Hoekstra maakte een toptransfer naar Brussel, Mona Keijzer is premierskandidaat voor BBB en Sybrand van Haersma Buma zit in Leeuwarden, waar hij meer verdient dan in de Tweede Kamer.
Voor Hugo de Jonge, Pieter Heerma, Hanke Bruins Slot en Marnix van Rij moeten de politieke makelaars nog baantjes zoeken. Dat geldt ook voor Renske Leijten van de SP. Ze had nog niet haar afscheid aangekondigd of BBB legde al de rode loper uit. En JA21 is een duiventil.
Ruim tien jaar geleden vergeleek directeur Marc Oosterhout van reclamebureau N=5 in deze krant politieke partijen met merken. Ze zouden door standvastigheid een sterk merk moeten zijn zoals Albert Heijn of Apple, maar dat gooiden ze te vaak te grabbel. Nu zijn de politici zelf merken geworden. Zoals merels op een nazomerse dag van de ene tak op de andere springen, switchen zij van de ene naar de andere partij. Het CDA vergeleek Oosterhout toen al met de winkelketen C1000 die ter rechterzijde was weggedrukt door Albert Heijn (VVD) en ter linkerzijde opgeslokt door Jumbo (SP). C1000 was daarna gauw verdwenen. Nu volgt het CDA.
Wie zijn partij in stand wil houden, moet zijn politici contractueel aan zich verplichten. Anders worden het besmeurde merken zoals Derk Jan Eppink.
Source: Volkskrant