Wat moet Nick Olij nog meer doen om in het Nederlands elftal te komen? Over die vraag breken tal van Sparta-supporters, maar ook diverse neutrale voetbalfans en -analytici zich het hoofd. De 28-jarige doelman vertolkt met zijn reflexen, voetenwerk en formidabele trap een hoofdrol in het succes van Sparta, dat vorig seizoen verrassend zesde werd en vorige week de koppositie bemachtigde.
Toch werd hij door bondscoach Ronald Koeman niet geselecteerd voor de komende interlandperiode. Het kwam ook nog niet tot een transfer naar Ajax, een van de vele geïnteresseerde clubs.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
De ophef daarover zegt veel over de ontwikkeling van Olij, die pas dertien maanden in de eredivisie keept. Hij moest de geliefde, voor een recordtransfersom vertrokken Maduka Okoye opvolgen bij Sparta. De grap is dat Olij altijd een plek in de spotlights ambieerde, vertelt zijn vader Mark, maar dan als tennisser. Het was zelfs een van de redenen dat het gezin in 2004 naar Castelldefels, een plaatsje onder Barcelona, verhuisde.
In de buurt bevonden zich gerenommeerde tennisscholen. De toen 9-jarige Nick was altijd al een ‘ambitieuze baas’, schetst zijn vader. Maar ook sfeergevoelig. En op de tennisschool vonden andere kinderen die getalenteerde Hollander iets te bedreigend. ‘Dus ging hij ondanks zijn fijne oog-handcoördinatie voetballen.’
De jonge Olij beoogde een type als Ronaldinho te worden. De Braziliaan schitterde destijds in de thuiswedstrijden van FC Barcelona die Mark Olij bezocht met zijn zonen. ‘Op de scooter gingen we erheen, de jongens om me heen gevouwen. En dan genieten van Deco, Ronaldinho, Eto’o en al die anderen. Gouden tijd.’
Op zeker moment raakte zoon Nick, nadat hij in een wedstrijd noodgedwongen zelf een keer had moeten keepen, gefascineerd door Víctor Valdés, de Barcelona-doelman. Vermoedelijk ook omdat Valdés vlakbij woonde. Nick schoot vaak expres de bal over de schutting bij Valdés en kwam zo in contact met de doelman. Hij vertelde Valdés dat hij naar een keeperstrainingskamp kon van Frans Hoek. Wat vond Valdés daarvan? ‘Ga naar dat kamp, ik ken Hoek, die was eerder keeperstrainer in Barcelona.’
Hij kreeg twee paar handschoenen van Valdés ter aanmoediging. Olij werd uitgeroepen tot beste doelman op dat keeperskamp. Toen wist hij het zeker: ik word profkeeper.
Ook de volgende verhuizing hielp mee. In 2008 toog de familie Olij naar Haarlem, bij amateurclub HFC volgde hij de door Ajax gescoute Xavier Mous op. Mous woonde vlakbij. ‘We werden goede vrienden’, vertelt Mous, eveneens profkeeper. ‘We stonden heel vaak op een veldje op elkaar te raggen. We konden ons heerlijk aan elkaar optrekken.’
Olij werd gescout door AZ en groeide vanuit de jeugd door naar het eerste elftal. Handig: hij kon vertalen voor eerste doelman Sergio Rochet, die louter Spaans sprak. Olij zou hem opvolgen, maar bleef derde doelman, zelfs na een sterk seizoen bij TOP Oss op huurbasis.
Eerstedivisionist NAC Breda werd zijn nieuwe club, na drie jaar kwam Sparta. En nu, op zijn 28ste, voelt hij dat hij het momentum heeft en zou hij het liefst verder willen. Mous: ‘Met keepen moet je een beetje geluk hebben dat de setting klopt. Goede club, trainer die in je gelooft, goede spelers om je heen. Dat heeft Nick nu. Maar hij dwingt dat ook af door enorm constant te zijn. Dat is het moeilijkste voor een keeper.’
Op zijn zestiende volgde Olij op eigen initiatief al een cursus ‘omgaan met teleurstellingen en tegenslagen’ bij de Talent Academy. Ook trainde hij tweewekelijks bij krachttrainer Hans Kroon. Daar werd hij gekoppeld aan voormalig NBA-kampioen Francisco Elson. Vader Mark: ‘Heeft-ie gigantische sprongen door gemaakt, letterlijk en figuurlijk.’
Zijn oudere ploeggenoten Jonathan de Guzman en Bart Vriends motiveerde hij om mee te gaan naar Kroon, berucht om zijn nietsontziende aanpak.
De Guzman: ‘Dat zegt veel over Nick. Hij wil dat iedereen beter wordt, hij wil je helpen. Hij staat sterk in zijn schoenen, maar het kan altijd beter, vindt hij.’
Vriends noemt hem een ‘wakkere doelman’. ‘Hij is alert, hij ageert in plaats van dat hij reageert, hij doorziet bepaalde situaties al van tevoren. En hij blijft altijd rustig en positief op het veld. Dat is heel prettig voor een defensie.’
‘Desiderata’ staat er op Olij’s arm, het was zijn eerste van vele tatoeages en is Latijns voor ‘dingen waarnaar wordt verlangd’. Inmiddels is er onder meer gezelschap gekomen van een olifant, omdat dit een ‘krachtig, zorgzaam groepsdier is dat rust uitstraalt’, weet zijn vader. ‘Ik bewonder Nick om zijn rust in zo’n fase dat iedereen het over hem heeft. Zegt-ie: ‘Papa daar word ik toch voor betaald? Als er twee ballen door mijn benen gaan ben ik de schlemiel hoor.’’
De doelman vindt houvast in rituelen: hinkelen als hij het veld opgaat, zijn benen, waar tatoeages van zijn kinderen op prijken, kussen en even de lat aantikken. Daarop vermoedt hij een engel, zijn opa Jan, die bijna drie jaar geleden overleed.
Mark Olij: ‘Opa was overal bij, en was heel belangrijk voor hem. Hij nam altijd een broodje Tolwegsalade uit Zandvoort mee voor Nick. Als hij goed had gekeept kreeg hij het helemaal, als hij wat minder had gekeept de helft. Ja, opa had dit heel mooi gevonden allemaal.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden