Hoorbaar verkouden begon Ons Jabeur vorige week aan haar persconferentie bij aanvang van de US Open. ‘Je klinkt wat verstopt’, merkte een journalist op. ‘Is alles in orde?’ De Tunesische finalist van vorig jaar kwam met een opmerkelijk antwoord. ‘De airconditioning hier in Amerika’, zei de nummer vijf van de WTA-ranking, ‘krijgt me elke keer te pakken.’
Wie in de zomer in de Verenigde Staten is geweest, weet hoe het voelt: de aan vrieskou grenzende temperaturen in restaurants, winkels, bioscopen en het openbaar vervoer. Amerikanen houden ervan de airconditioning maximaal te laten draaien. Het terrein van de US Open is geen uitzondering.
Over de auteur
Koen van der Velden schrijft voor de Volkskrant over sport in de Verenigde Staten. Hij woont in New York.
In de immer blazende ‘AC’ kennen sommige tennissers een geduchte tegenstander. ‘Je moet je ertegen wapenen’, zegt Kristof Vliegen, coach van de Nederlandse Tallon Griekspoor. ‘Dat hoort gewoon bij de voorbereiding als je naar Amerika komt.’
Net als de meeste tennissers loopt zijn pupil in een warme trui en lange broek door de catacomben, terwijl zijn collega’s buiten in de klamme zomerhitte van New York liters zweten. ‘Het contrast tussen buiten en binnen is groot’, beaamt Griekspoor in de persruimte, een capuchon over zijn hoofd. ‘Het kan je best een klap geven.’ Elke avond zit de Noord-Hollander met een trui aan in een restaurant. Tegen de kou, maar ook uit voorzorg. ‘Ik ben gevoelig voor verkoudheid.’
Volgens de Amerikaanse online gezondheidsencyclopedie WebMD kan de kunstmatige kou van airconditioning mensen vatbaarder maken voor een kuchje, keelpijn, een snotneus of andere kwaaltjes. Daniil Medvedev had er vorig jaar last van bij de US Open, zei hij na zijn verliespartij in de vierde ronde tegen Nick Kyrgios. ‘Het is geen excuus’, zei de Rus, maar gedurende de ‘American Swing’, een reeks hardcourttoernooien met de US Open als uitsmijter, werd hij altijd wel een keer ziek.
Aan airconditioning is het in de VS moeilijk ontkomen, weet Wesley Koolhof, dubbelspecialist en winnaar van Wimbledon. ‘In de bus vanaf het hotel is het ook steenkoud’, zegt hij met een trainingsjack om zijn schouders. ‘Elk jaar praten spelers er onderling over. Als iemand het aankaart, wordt er niks mee gedaan. Misschien staat in het wetboek dat het binnen niet te warm mag zijn.’
De organisatie van het toernooi meldde enkele jaren geleden aan persbureau AP dat de temperatuur in verschillende ruimten van het complex afzonderlijk kan worden afgestemd. Op die manier wordt rekening gehouden met spelers uit verschillende culturen. In de kleedkamer van de US Open zou het volgens een woordvoerder van de Amerikaanse tennisbond rond de 20 graden zijn.
‘Het voelt op sommige plekken eerder aan als 15 graden’, zegt Koolhof. ‘Bij toernooien buiten Amerika is dat anders, weet de tennisser uit Duiven. ‘In Australië is het wel echt minder. Daar zit je ook vaker buiten.’
Amerikanen zweren bij hun airconditioning. In het broeierige New York hangen de witte, brommende blokken vrijwel bij elk appartement uit het raam. De airco deed ooit zijn intrede in het warme zuiden van de VS, maar wordt tegenwoordig in bijna het hele land gebruikt.
Uit een rapport van het International Energy Agency uit 2019 bleek dat de hoeveelheid energie die in Amerika jaarlijks wordt gebruikt voor airconditioning grenst aan het totale energieverbruik van het continent Afrika. Vooral deze zomer, waarin de VS geteisterd worden door hittegolven, zijn de apparaten niet aan te slepen.
Bij de US Open draaien de airco’s gedurende twee weken op volle toeren, waarbij volgens de organisatie, die zich laat voorstaan op duurzaamheid, gebruik wordt gemaakt van hernieuwbare energie.
In de persruimte klinkt het gesnotter en gekuch van journalisten. Het gebruik van airconditioning werd decennia geleden vooral populair in Amerikaanse kantoren. Het zou de productiviteit van werknemers verhogen. Bij het bepalen van de temperatuur werd met name rekening gehouden met de gemiddelde werknemer, een man van middelbare leeftijd.
Ook Botic van de Zandschulp is geen liefhebber van het apparaat, althans, van het overdadige gebruik ervan. ‘Vooral als je bezweet van de baan komt is het niet ideaal als je meteen een ruimte met airconditioning ingaat’, zegt de kwartfinalist van twee jaar geleden, ook hij gehuld in een trainingsjack en een lange broek. Op het terrein van het toernooi is hij overgeleverd aan de Amerikaanse voorkeuren, maar in zijn hotelkamer is hij zelf de baas. Bij binnenkomst zet hij steevast de airco uit. ‘Als ik in de kamer ben, heb ik ‘m nooit aanstaan’, zegt Van de Zandschulp. ‘Hoe warm het ook is.’
Geen Nederlanders meer in enkelspel
Als laatste Nederlander in het enkelspel is Botic van de Zandschulp uitgeschakeld in de US Open. Tegen de Britse Dan Evans kreeg hij opnieuw last van zijn gehavende linkervoet.
In de eerste ronde hoefde Van de Zandschulp maar een enkele set in actie te komen omdat zijn tegenstander, de Australische Jordan Thompson, opgaf. Van de linkerenkel die Van de Zandschulp wekenlang aan de kant had gehouden, had hij toen verrassend weinig last. Maar een langere partij, tegen de hoger geplaatste Evans, blijkt donderdagnacht in de tweede ronde nog te veel gevraagd: 6-1, 1-6, 3-6, 3-6.
Uit de blikken naar zijn coach Sven Groeneveld spreekt radeloosheid. ‘Ik kan echt niks’, klinkt het gefrustreerd terwijl de partij uit zijn handen glipt. Hoofdschuddend en foeterend loopt Van de Zandschulp over de baan. De eerste set heeft hij nog overtuigend gewonnen, maar daarna is het bergafwaarts gegaan.
Het kwakkelen duurt zo voort voor Van de Zandschulp, die in het voorjaar ook al kampte met een dijbeenblessure. Inmiddels is hij afgezakt naar de 65ste plaats op de ATP-ranglijst. Een jaar geleden kwam hij als 22ste van de plaatsingslijst naar New York.
Zijn voet zal weer moeten wennen aan de intensiteit van trainingen en wedstrijden. Na de US Open volgt snel de groepsfase van de Davis Cup in het Kroatische Split. Veel rust zal Van de Zandschulp niet nemen. ‘Ze zeggen dat ik het niet erger kan maken door te spelen’, zegt hij. ‘Dat moet ik maar geloven. Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik hier zou staan. Ik dacht dat het herstel langer zou gaan duren. In dat opzicht ben ik blij met wat ik hier heb kunnen doen.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden