Een leider doet de goede dingen, een manager doet die dingen goed. Sarina Wiegman, uitgeroepen tot Europees coach van het jaar bij de vrouwen, combineert die beide rollen naadloos. Ze neemt een enorme prijs in ontvangst voor de prestaties die ze samen met haar Engelse nationale team heeft geleverd. Die ze vervolgens niet inzet voor zichzelf of eigen gewin. Wel met een duidelijke boodschap: ‘Als trainer, als moeder, als mens ben ik enorm geraakt door wat er gaande is met het Spaanse vrouwenteam’.
Laat zij een voorbeeld zijn voor alle leidinggevenden en managers. Want dan kunnen zij recht doen aan degenen die het echte werk doen. Op élke werkvloer. Of dat nu een kantoor, of een voetbalveld is.
In de woorden van Aitana Bonmatí, speelster van FC Barcelona en het Spaanse elftal: ‘Ik wil Sarina danken voor haar woorden. We hebben het WK gewonnen, maar er wordt weinig over gesproken. We kunnen niet toestaan dat in een arbeidsrelatie sprake is van machtsmisbruik en gebrek aan respect. Aan alle vrouwen die dat overkomt, we staan achter jullie’.
Ik gun iedereen zulke leiders en managers.
Angelique Bergers, Alphen aan den Rijn
Er is weer veel te doen over de toestroom van buitenlandse studenten, zoals ook weer blijkt in een reportage in de krant van 30 augustus. Hierin wordt gesteld dat veel instellingen de hoeveelheid buitenlandse studenten helemaal niet wíllen terugdringen.
Nogal wiedes: we hebben in Nederland een systeem opgetuigd waarin opleidingen voor een belangrijk deel betaald worden per ingeschreven en afgestudeerde student.
Dat betekent dat relatief kleine opleidingen, zoals die waarin ik zelf werkzaam ben, zonder de toestroom van buitenlandse studenten eigenlijk geen volwaardige programma’s meer zouden kunnen aanbieden.
In plaats van een af en toe populistisch getint en tot mislukken gedoemd ontmoedigingsbeleid te voeren, zou demissionair minister Robbert Dijkgraaf (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) zich beter kunnen afvragen waarom we blijven vasthouden aan een model waarin alleen groei beloond wordt en een vermindering van het studentenaantal meteen wordt afgestraft.
Ook een model waarin we studiekiezers (waar ze ook vandaan komen) laten bepalen wat er wel en niet gedoceerd en onderzocht wordt aan onze universiteiten.
De minister zal het toch met mij eens zijn dat de voorkeuren van 18-jarigen een slechte graadmeter zijn voor het culturele, maatschappelijke dan wel economische belang van een vakgebied.
Luuk Huitink, opleidingsdirecteur MA’s klassieke talen, oudheidwetenschappen en archeologie van de Universiteit van Amsterdam
Omdat er de laatste tijd stemmen opgaan om de Rijkspostspaarbank weer nieuw leven in te blazen, lijkt het mij een idee om een Rijks Deposito in het leven te roepen.
In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw werden de loonzakjes afgeschaft ten faveure van banken, waar het inkomen op salarisrekeningen werd gestort. Tegenwoordig kost zo’n rekening geld. Pinpasjes, pintransacties, overschrijfformulieren kosten ook geld. Banken zijn immers commerciële instellingen, dus de aanvankelijke service is verdwenen.
Bij een Rijks Deposito zouden salarissen, pensioenen en uitkeringen gestort kunnen worden, terwijl pinpassen en -transacties gratis zijn. Geen rente, want wil je sparen, dan zijn er spaarbanken genoeg waar men het geld kan stallen.
J.W. Nieuwpoort, Alkmaar
Henk Verhoeven meent dat de essentie van het kapitalisme is dat mensen van onderop het heft in eigen handen nemen om hun eigen lot en dat van de wereld te verbeteren. Dat is een bijzondere (en aantoonbaar onjuiste) definitie, vooral omdat het evengoed de essentie van het communisme zou kunnen beschrijven.
Overigens, toen het communisme overduidelijk gefaald had, meenden veel communisten in Nederland dat de werkelijkheid in Rusland en China geen goed beeld gaf van het échte, juiste communisme, dat nog niet in praktijk was gebracht. Dat nu ook kapitalisten zich beroepen op theoretische fantasiedefinities van hun eigen ideologie, toont maar weer aan dat ook het kapitalisme echt zijn langste tijd heeft gehad.
Jelle van Dijk, Utrecht
Met honderd zetels en Kamerleden erbij kunnen we ons werk beter doen, beweren fractievoorzitters Mirjam Bikker (ChristenUnie) en Laurens Dassen (Volt). Ibtihal Jadib bespreekt in haar column van 31 augustus de optie om tijdens de verbouwing van het Binnenhof de stoelen te vervangen voor staanplaatsen. Helder dat dit tot tijdwinst zal leiden.
Die extra Kamerleden zijn er al. Het zijn de lobbyisten. Geef hen een staanplaats met spreektijd, maar zonder stemrecht. Voor de enkele ideologisch partij die geen banden heeft met de lobby plaatsen we naar rato van de zetelverdeling een aantal stoelen op een podium. Bestemd voor echte volksvertegenwoordigers die handelen vanuit het algemeen belang.
Jeroen van Linge, Groningen
De afgelopen weken vroeg de Volkskrant mij om mijn mening over de papieren of digitale krant. Met als ondertoon dat afschaffen van de papieren krant de toekomst is. Dat staat in schril contrast tot de column van Aleid Truijens van 28 augustus over het nut van het aloude schoolboek. Of eigenlijk over het nut van teksten op papier.
Bewijs dat lezen van een scherm tot minder goed leesbegrip van langere teksten leidt, is er in overstelpende mate, aldus Truijens. Dat klopt. En hoewel het (snel) digitaal lezen van nieuws soms erg handig is, vraagt de hype van digitaal lezen om een herijking. Want waar ging het ook alweer over? Dat de krant meer biedt dan korte actuele nieuwsberichten. Dat de krant langere teksten met achtergronden bij en reflecties op dit nieuws biedt. En dat je hiervoor ‘diep’ moet lezen.
Voor ‘diep’ lezen en dito tekstbegrip is papier onontbeerlijk. Dus Volkskrant, als u wilt dat de lezer de toegevoegde waarde van de krant waardeert, dan is de papieren krant onvervangbaar.
José van der Hoeven, Gouda
Is dit een idee voor een wetsvoorstel? Iedereen zonder auto krijgt gratis ov.
Koosje van Waning-Soer, Rotterdam
Als ik terugkom van vakantie vallen mij altijd weer dingen op in Nederland die ik daarvoor niet zo zag. Bijvoorbeeld, dat het allemaal zo schoon en netjes is in ons land. Maar dit jaar viel mij iets nieuws op. In de supermarkt bracht ik zoals altijd weer trouw mijn plastic flesjes weg. Alleen zaten er dit keer vrij veel ‘buitenlandse etiketten’ bij (uit Frankrijk en Spanje). En die worden geweigerd door de machine.
Op een van de flessen staat uitdagend: reciclame: tengo 50% de plastico reciclado. Gelijke behandeling van plastic flesjes is helaas nog niet de realiteit in de Europese Unie. Jammer. Misschien iets voor Brussel om nog te regelen?
Mark Geers, Rotterdam
Ruim anderhalf jaar nadat bierbrouwer Heineken aankondigde Rusland te verlaten vanwege de oorlog in Oekraïne vertrekt Heineken eindelijk uit Rusland.
Daarentegen peinst het moederbedrijf van koffiemerk Douwe Egberts en Pickwick er niet over om zich terug te trekken uit Rusland.
Topman Fabien Simon vindt dat thee en koffie essentiële levensmiddelen zijn die ook Russen moeten kunnen blijven kopen. Het lijkt mij een goede zaak als wij in Nederland andere essentiële koffie en thee gaan drinken.
Hans Wouters, Groningen
Ik gun presentator Hans van den Boom van harte zijn jubileum en succes van NPO Klassiek-programma Spiegelzaal. Maar het idee was helemaal niet nieuw in 1992. Sinds december 1975 bestond er het NOS-programma Für Elise, gepresenteerd door Hans Zoet.
Het format was nagenoeg gelijk aan dat van Spiegelzaal nu, en het werd ook live uitgezonden op (toen) Hilversum 4 op zondag tussen 11.00 en 13.00 uur.
Het programma heeft rond 1990 ook nog korte tijd Vocalise geheten en werd toen gepresenteerd door Conny Vandenbos. De reden van het wegvallen van Vocalise en het ontstaan van Spiegelzaal was een herverdeling van de zendtijd over de omroeporganisaties, waardoor de zondagochtend en -middag op Radio 4 van de NOS naar de AVRO gingen.
Ere wie ere toekomt.
Renee ter Braake, oud-producent van o.a. Für Elise, Rhenen