Femke Bol liep zondag de laatste vijftig meter van de 4x400 meter estafette bij het WK zo hard, dat ze de Nederlandse ploeg vanuit verloren positie toch nog goud bezorgde. Terwijl verslaggever Léon Haan nog hartstochtelijk zat te hopen op de tweede plek, rende Bol de leidende Jamaicaanse al voorbij. Aan Bol zie je trouwens niet dat ze zo hard gaat, ze lijkt eerder bezig met de opwarming voor een trimloopje, licht als een veertje zweeft ze over het kunststof.
Bol behoort tot de schaarse atleten die nummers twee tot de gelukkigste mensen op aarde maakt. Tweede achter FB, meer zit er toch niet in. Donderdag won ze de 400 meter horden met zoveel voorsprong dat de Amerikaanse Little gek werd van blijdschap, terwijl in de VS doorgaans de nummer twee toch als eerste van de losers wordt gezien – behalve dus wanneer Bol ook meedoet.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
.
Bol is pas 23 en ziet eruit als het leuke meisje dat met kinderpostzegels langs de deur gaat. Je koopt toch nog maar een velletje, ook al stuur je nooit brieven. Tegen Femkes aanprijzingen (‘Het is voor de arme kinderen!’) is niemand bestand. In werkelijkheid is ze een killer die niets liever doet dan illusies om zeep helpen.
Als Femke voor een race met de hardloopmachines van Jamaica en de VS de baan op komt, geef je geen cent voor haar kansen: een lichtgewicht paardenstaart tussen de spierbundels met kleurspoeling; hartstikke leuk dat ze ook mag meedoen, hopelijk wachten ze aan de finish even tot Femke ook is aangekomen.
Gregory Sedoc en Jeroen Stekelenburg, de twee positivo’s van de NOS die in het stadion het estafette-wonder van analyse voorzagen, waren na de gouden plak ook helemaal van slag. De uitslag doet er voor het duo normaliter weinig toe, als er een Nederlander heeft meegedaan lopen ze over van enthousiasme, ook wanneer onze landgenoot als tiende is geëindigd. Sedoc en Stekelenburg praatten na afloop van de 5.000 meter zo overtuigend in op Sifan Hassan, dat die haar ene zilveren medaille van Boedapest uiteindelijk ook veel fijner vond dan het dubbele goud en het zilver van de laatste Olympische Spelen. ‘Ik heb veel meer plezier gehad,’ zei Hassan. Als Pieter van de Hoogenband nog ambassadeurs zoekt voor zijn nieuwe credo (‘Het gaat in de sport niet om gouden medailles, maar om verhalen’) dan zijn Greg en Stekel de gedroomde kandidaten.
Maar nu was er opeens Femke Bol: goed verhaal na haar val in winnende positie op de gemengde estafette én goud op de koop toe. Er waren nog drie andere hardloopsters die een bijdrage aan het succes hadden geleverd, maar dat is verplicht; je mag Femke nu eenmaal niet in haar eentje de 1.600 meter laten overbruggen.
Sedoc riep haar meteen uit tot de Koningin van de Hordes, hoewel er zondag nergens een horde was te bekennen. Of er hordes staan of niet maakt Femke trouwens ook niks uit, ze ziet alleen de streep aan het eind en mocht er onderweg een horde opdoemen, dan hupt ze er achteloos overheen.
Om eventuele twijfel aan Femkes capaciteiten de kop in te drukken had nu.nl er de buitenlandse media op nageslagen. En gelukkig, die vonden Femke Bol ook buitenaards.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden