In aansluiting op Jasper van Kuijks overdenkingen over de zelfscankassa in supermarkten, heb ik wellicht een oplossing voor zijn ongemak.
Als de supermarkt bij een positieve controle een percentage (zeg 2 tot 5 procent) in mindering zou brengen op het te betalen bedrag, dan wordt het interessanter voor de klant om geen product over te slaan.
Zo snijdt het mes aan twee kanten, er verdwijnen minder producten uit de schappen en de klant kan er zelfs op hopen dat hij wordt gecontroleerd.
Robbert Jan Beun, Utrecht
Graag feliciteer ik de bevolking van Monaco met de Formule 1-winst van hun landgenoot.
René Geerling, Haarlem
De zorg staat voor grote uitdagingen. Vergrijzing, oplopende kosten, personeelstekort en klimaatverandering. Patiënten zijn kritischer dan ooit, het basisvertrouwen in de dokter is historisch laag na de pandemie.
Mijn generatie medisch specialisten (Millenials en Generatie Z) voelt deze druk dagelijks. Wij zijn geen arts geworden om veel geld te verdienen. Geld is niet alles, het leven is meer dan dat. Wij zijn opgeleid met talloze feedback momenten, zelfreflectie, 360 graden-evaluaties. We durven naar onszelf te kijken, ook als dat moeilijk is. We worden meer dan ooit gecontroleerd tijdens ons handelen.
Het verbaast me dan ook dat Jim Reekers dit alles niet ziet. Hij schets een gitzwart beeld in het interview, waarmee hij het vertrouwen in de arts ondermijnt. En hij hoeft dat niet meer uit te leggen aan zijn patiënten, want hij is met pensioen.
Ik herken het geschetste beeld uit het verleden ook niet. Mijn wereld is anders. Daarin gaat het niet over ‘verse baarmoeders’, maar over het zelfbeschikkingsrecht van iedere vrouw over haar lichaam. Een wereld, waarin wij een collega niet laatdunkend omschrijven als ‘een hockeymeisje’.
Onze generatie is strijdbaar, we spreken ons uit over de noodzakelijke veranderingen in ons vak en in de maatschappij. Zonder kwetsen, maar door te verbinden. Dat zouden we graag doen, zonder dat de vorige generatie ons nog even een trap na geeft.
Digna Kamalski, KNO-arts, Utrecht
Als Rubiales na de kus gezegd had dat het in de euforie van het moment gebeurde, maar dat het natuurlijk fout was, dat het niet had mogen gebeuren en zijn excuses had aangeboden, dan zou er nu niet zo’n ophef over zijn. Maar door zijn verklaring geven zowel hij als de Spaanse voetbalbond die hem hierin steunt aan dat dit volgens hen gewoon door de beugel kan. En daar is, geheel terecht, nu alle ophef over.
José Hennekam, Alcaucin, Spanje
Er stinkt iets in het Rijk der Denen, aldus Shakespeare. Hij krijgt opnieuw gelijk: in reactie op recente koranverbrandingen bezwijkt Denemarken voor dreigementen van extremisten en totalitaire islamitische regimes.
Het is begrijpelijk dat men gewone moslims een hart onder de riem wel steken, maar het verbieden van publieke schennis van heilige boeken is een bedenkelijke uitwerking daarvan.
De felste kritiek op de boekverbrandingen komt bovendien van degenen die zelf geen schone handen hebben op het vlak van acceptatie van andersdenkenden. Ze onderdrukken minderheden, verbieden betogingen en zetten burgers gevangen zonder vorm van serieus proces.
Denemarken geeft twee verkeerde signalen af aan deze critici. Allereerst dat chantage en dreigementen gehonoreerd worden. Dat maakt je kwetsbaar in toekomstige situaties. Ten tweede bedient een open westerse democratie zich van een totalitaire maatregel die niet misstaat in de onvrije landen die het hardst roepen om de repressie die nu vorm krijgt als wetsvoorstel.
Ik hoop dat de Deense volksvertegenwoordigers dit begrijpelijke maar onzalige plan wegstemmen. Bescherm burgers en steun moslims in hun geloofsbeleving in woord en daad, maar zonder draconische wetgeving.
Jasper Nachtzaam, Amsterdam
Leuke column van Thomas Hogeling. Dat volgens Hogeling kinderen echt niet in de war raken van een piemelknuffel kan ik wel volgen.
Ik vraag het tijdens het ontbijt aan mijn vrouw. Die ziet het probleem ook niet direct. Maar, vraagt ze, zijn er dan ook vagina- en borstenknuffels op de kermis te winnen? ‘Goede vraag’, zeg ik. Die hebben we nog niet gezien. Wat zou daar dan de reden voor kunnen zijn?
Franck Verhoeks, Soest
Mooi artikel van Peter Giesen over vergrijzing en arbeidsmigratie. Zou het ook anders kunnen?
Ikzelf dacht aan het volgende: als wij, Europese ouderen (ik ben zelf net 70 jaar), nu eens zouden emigreren naar een land met veel jongeren en weinig bestaansmiddelen. Dan nemen wij onze mooie pensioenen mee en steunen de economie ter plekke, waardoor aldaar de behoefte om te vertrekken naar Europa danig kan afnemen.
Dat is toch een win-win situatie van het zuiverste water?
We lossen het probleem van te veel mensen in Europa op en brengen onze welvaart naar elders. Geen problemen met integratie in Europa en vreugde in niet-Europese landen. Immers, mij maakt niemand wijs dat alle jongeren daar zo graag hun familie en cultuur verlaten. In eigen land de welvaart groter zien worden, zouden velen van hen dat niet willen?
Ik ga als Europese oudere met veel plezier naar een boeiend land, met goedkope arbeidskrachten voor mijn verzorging. In Europa ontstaat zo meer woonruimte en is er minder behoefte aan gezondheidszorg. Kortom, vele landen kunnen floreren. En wij ouderen kunnen dan onze Europese kinderen en kleinkinderen ontvangen in prachtige landen waar zij dan hun vakantie kunnen doorbrengen - dus wederom een welvaartsinjectie.
Ik zou dus tegen alle toekomstige niet-Europese immigranten willen zeggen: blijf thuis, wij ouderen komen naar jullie en nemen ons geld mee.
En tegen alle ouderen in Europa zou ik willen zeggen: verbeter de wereld en ga weg.
Jacques Plettenburg, Tilburg
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden