N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Zo kort, dat had ik ook weer niet gedacht. Een paar uur duurde het ‘veelbesproken zijn’ van Henri Bontenbal als nieuwe CDA-leider. Ik schreef vorige week over hem en had nog geen punt gezet of vanuit het oosten bereikte ons het bericht dat Omtzigt met een eigen partij meedoet aan de Tweede Kamerverkiezingen. Daarna ontrolde zich de alles met zich meeslepende Omtzigt-lawine. Ik geloof niet dat Omtzigt dacht: die Bontenbal zal ik eens overdonderen. Die twee horen ideologisch bij elkaar, samenwerking is wel het minste. Maar Omtzigt, de ‘man van 3,1 miljoen mensen’ – 31 potentiële Kamerzetels –, zal het niet als ondraaglijk hebben ervaren dat het CDA, zijn ex-partij even geen nieuws was.
Voor Bontenbal bleef een glimprol over, een cameo-optreden in een uitgesponnen documentaire die vooral niet over hem ging. Ik dacht de afgelopen week aan hem, ook al omdat ik twee mensen sprak, die bij de naam Bontenbal spontaan „maar dat is er een van ons” riepen.
Allebei dertigers, met een bevindelijk-gereformeerde achtergrond, en geen CDA-stemmers. Ik benijdde ze om twee dingen: om dat haarfijne religieus-sociologische inzicht, maar vooral toch om dat aanminnige „dat is er een van ons”.
Zo denk ik eigenlijk nooit over politici. Die Omtzigt zou met zijn Twentse katholicisme in de richting komen, maar nee; hooguit denk ik aan Herman Finkers, al is die geloof ik niet verkiesbaar. Het gaat bij dat ‘van ons’-zijn om een nestgevoel, een herkenbare sfeer.
Wat mij brengt op het grootste raadsel van de Nederlandse parlementaire geschiedenis van de 21ste eeuw: hoe werd Wopke Hoekstra in 2020 leider van het CDA? En waarom wordt hij nu de Nederlandse Eurocommissaris?
Ik begrijp de politieke persona van Hoekstra niet, ik dacht altijd: we hebben al een overtuigende Rutte in huis, waarom deze dubbelrol? Stuntman?
Is er eigenlijk iemand in CDA-kring die ooit heeft verzucht: „Hoekstra, dat is er een van ons”?
Man heeft gestudeerd, is chic, volgde buitenlandse opleidingen, is lang, sportief; man is de verpersoonlijking van het Nederland dat het bovengemiddeld goed gaat, en man is getrouwd met een leuke vrouw. Dat weet ik dankzij Ivo Niehe, die een tv-aubade bracht aan man en stel.
Maar op welk succes in de Nederlandse politiek kan ik Hoekstra betrappen? Ik denk dat hij bij de plaatselijke cricketvereniging ‘een van ons’ is.
Maar als beoogd Eurocommissaris voor Klimaat? Er is die loopbaan bij Minerva (de studentenclub te Leiden), Shell (Berlijn, Hamburg, Rotterdam), McKinsey (van de consultants) en dat imploderende CDA. Ik vraag het nog eens: Klimaat?
Man zal zijn talen spreken, maar wat zegt hij dan? En namens wie spreekt-ie dan?
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC