Het was een drukke zondag voor de IndyCar. Vanwege slecht weer werd de kwalificatie van de zaterdagmiddag naar de zondagochtend verplaatst. Daarin veroverde Scott McLaughlin de pole-position op de kleine oval van Gateway, nu bekend als World Wide Technology Raceway. Hier reden de coureurs met een zogenaamd short oval-pakket, maar nieuw voor zo'n ovalrace was het feit dat de coureurs zowel de primary- als de zachtere alternate-band - speciaal voor de oval - moesten gebruiken. McLaughlin moest die eerste startplek echter inleveren nadat Team Penske hem een nieuwe krachtbron had gekregen. Daardoor mocht Josef Newgarden het veld van 28 auto's aanvoeren bij de start, gevolgd door Colton Herta en Pato O'Ward.
Heel lang duurde het niet voordat de eerste neutralisatie er was in de race die 260 ronden telde. Al in de eerste bocht tikte Ed Carpenter Benjamin Pedersen in de rondte, waarbij de bolide te beschadigd was geraakt om door te gaan. Na enkele ronden achter de pace car ging de race dan echt los, met David Malukas die naar de derde plek schoof met een strakke inhaalactie op O'Ward. Het was vervolgens vooral een kwestie van de stint zo lang mogelijk rekken om te kunnen anticiperen op een volgende caution, maar die bleef lange tijd uit. Zodoende volgde rond ronde 60 de eerste pitstopreeks. Rinus VeeKay was een van de eerste coureurs die naar binnenkwam en hij profiteerde optimaal van die undercut. De 22-jarige Hoofddorper lag daardoor op de tiende plaats.
Vooraan richtte Scott Dixon zich, net als op de road course van Indianapolis, op het besparen van brandstof. Dat bleek de juiste strategie, aangezien er in ronde 122 een tweede caution kwam vanwege de gecrashte Takuma Sato. Daardoor kon Dixon een pitstop maken en als leider het veld aanvoeren bij de herstart. Newgarden en O'Ward ontsnapten in die eerste ronde van de herstart aan een crash na contact bij het ingaan van bocht 3 terwijl VeeKay naar plaats zeven ging door een goede strategie en Agustin Canapino, die een straf had gekregen. De Nederlandse Ed Carpenter Racing-coureur leek aan te haken bij Malukas, maar moest uiteindelijk een groter gat laten naar de Dale Coyne Racing-coureur.
In ronde 165 kwam Newgarden toch wat eerder dan gepland binnen voor nog een pitstop, waarmee hij zijn tweede plaats aan Alexander Rossi afstond. Door pitstops lag VeeKay even vijfde, maar ook hij moest weer een pitstop maken en dat gebeurde niet onder een caution aangezien die er niet meer zouden komen. Ook niet toen Newgarden met nog 49 ronden te gaan ondersturend tegen de muur knalde. De race voor de Amerikaanse Penske-coureur zat erop, maar er was volgens de wedstrijdleiding geen reden om de race te neutraliseren omdat hij terug naar de pits reed. Het was een kostbare crash: niet alleen kon hij niet voor een unicum zorgen door alle ovalraces van het seizoen te winnen, ook kon hij de titelstrijd uit zijn hoofd zetten. Hij moest daarvoor binnen 108 punten van Alex Palou blijven, maar daar is hij niet in geslaagd.
Vervolgens stond er geen maat op Dixon, die opnieuw bewees dat hij als de beste brandstof kan besparen en daardoor met een ruime voorsprong van maar liefst 22 seconden over de finish kwam. O'Ward moest genoegen nemen met de tweede plaats en 41 punten, Malukas bekroonde een sterke race met de derde plaats. Kampioenschapsleider Palou werd zevende en heeft met nog twee raceweekenden te gaan een voorsprong van 74 punten op Dixon, de enige coureur die Palou nog van zijn tweede IndyCar-titel kan afhouden. VeeKay werd uiteindelijk keurig elfde en was daarmee de beste ECR-coureur, aangezien teamgenoot Ryan Hunter-Reay veertiende werd.
Source: Motorsport