Het ongeduld van beleggers staat vaak haaks op de langetermijnvisie die nodig is om hoogwaardige technologie te ontwikkelen, zo weet ook de onverstoorbare top van betaalverwerker Adyen.
Adyen, het Amsterdamse bedrijf dat vaak wordt omschreven als de kassa van de wereld, zag de omzet het afgelopen jaar met 21 procent groeien en boekte een winstmarge van 43 procent, cijfers waar een gemiddeld bedrijf direct voor zou tekenen en waar aandeelhouders hun vingers bij zouden aflikken.
Bij Adyen zijn de verwachtingen echter zo hooggespannen, dat beleggers de cijfers als een forse tegenvaller ervoeren en het aandeel massaal van de hand deden. In één dag werd Adyen op de beurs 18 miljard euro minder waard.
Sinds Adyen in 2018 naar de beurs ging, boekte het onafgebroken een omzetgroei van 26 procent. Beleggers waren ervan uitgegaan dat die groei eeuwig zou aanhouden. Het komt vaker voor dat bedrijven worden afgestraft voor de hooggespannen verwachtingen van anderen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De top van het concern reageert verrassend onaangedaan. In plaats van vol deemoed beterschap te beloven, benadrukte bestuursvoorzitter Pieter van der Does dat hij wil doorgaan op de ingeslagen weg. Terwijl concurrenten personeel ontsloegen, nam hij juist extra personeel aan. Hij wil de allerbeste mensen in dienst nemen om zijn digitale kassa nog beter te maken.
Het laat zich vrij eenvoudig verklaren waarom de resultaten van Adyen wat minder goed zijn. Nu de rente fors hoger is, moeten veel bedrijven bezuinigen en gaan ze vaker op zoek naar partijen die hun betalingsverkeer tegen lagere kosten kunnen regelen. Vooral in de VS is er meer concurrentie. Dat lijkt een conjunctureel effect, niet direct reden om de koers te veranderen.
Niettemin maken beleggers zich grote zorgen. Ze vrezen dat de machtige positie structureel wordt ondergraven. Omdat te kunnen beoordelen, willen ze dat Adyen veel vaker financiële resultaten publiceert, bij voorkeur eens per kwartaal in plaats van eens per half jaar, zoals nu.
De Adyen-top is zeer gehecht aan zijn autonomie. Bestuursvoorzitter Van der Does was daarom aanvankelijk ook geen voorstander van een beursgang. Hij werkt het liefst in alle rust. Publiciteit heeft hij lang gemeden. Hij heeft meermaals gezegd dat geld hem niet interesseert en illustreerde dat lange tijd door in een oude Volvo rond te rijden.
Het aandeelhouderskapitalisme dat sinds begin deze eeuw ook Nederland in zijn greep heeft, lijkt niet aan Adyen besteed. Niet de aandeelhouder, maar het eigen product staat bij Van der Does op een voetstuk. Daarmee plaatst hij zich meer in de Rijnlandse dan in de Angelsaksische traditie.
Het aandeelhouderskapitalisme kan helpen bedrijven scherp te houden, maar bij bedrijven die draaien op hoogwaardige technologie werkt het net zo vaak averechts. Het ongeduld van beleggers staat vaak haaks op de langetermijnvisie die nodig is om hoogwaardige technologie te ontwikkelen. Het is niet voor niets dat een land als Duitsland, dat het Rijnlandse model huldigt, in Europa leidend is op technologisch gebied. Familiebedrijven zijn daarin vaak het meest succesvol.
In Nederland is nu een kleine kentering zichtbaar. Philips heeft onlangs de familie Agnelli als grootaandeelhouder verwelkomd, ongetwijfeld in de hoop dat het minder afhankelijk wordt van wispelturige beleggers. Te hopen valt dat ook Van der Does vasthoudt aan zijn eigen koers. Meer aandacht voor de langere termijn en minder aandacht voor dagkoersen zou de hele Nederlandse economie goed doen.
Source: Volkskrant