Uitgerust met drones, hydrofoons, echoscanners en infraroodcamera’s zochten honderden vrijwilligers dit weekend naar het monster van Loch Ness. Het enthousiasme was zo groot dat de organisatie aanmeldingen moest afwijzen. Wel was er een livestream: één camera die tergend langzaam het wateroppervlak van het beroemde meer afspeurde. Ik klikte, daarna duurde het even voor ik besefte dat ik nu feitelijk deelnam aan de zoektocht.
Al kijkend vroeg ik me af wat wij ‘Nessie-hunters’ nu eigenlijk aan het doen waren. Niemand bij het meer was bewapend, wat erop wees dat er geen monsterachtige praktijken van het monster werden verwacht. Logisch, want er werd helemaal geen monster verwacht. Maar het was ook niet de bedoeling dat alle technologische snufjes sluitend bewijs zouden leveren voor de monsterloosheid van Loch Ness, want dan kom je zonder mythe te zitten.
Toch zochten we, in een poging een aloud verhaal te koppelen aan de beleveniseconomie. Dat we daarbij tegen elkaar logen, namen we voor lief.
Source: Volkskrant