Home

New York bewondert Novak Djokovic, maar of de stad de tennisser lief heeft, is altijd de vraag

Dat Djokovic (36) zich geen zorgen hoeft te maken over een vijandig onthaal, blijkt woensdagmiddag tijdens zijn training in het immense, met gillende fans gevulde Arthur Ashe Stadium. Kinderen scanderen zijn naam en staan klaar met uit de kluiten gewassen tennisballen waarop hun idolen als het meezit een handtekening krabbelen. Djokovic is een gewild doelwit.

Komende week maakt hij zijn rentree bij de US Open, het toernooi dat hij driemaal won (2011, 2015 en 2018) maar vorig jaar miste vanwege zijn weigering van de coronaprik en het inreisverbod voor ongevaccineerden dat tot mei jongstleden van kracht was in de Verenigde Staten. Bij zijn terugkeer in New York gaat Djokovic voor zijn 24ste grandslamtitel, een aantal waarmee hij de Australische recordhoudster Margaret Court zal evenaren.

Vrijwel zeker herovert hij komende week de koppositie op de ATP-ranglijst: omdat hij geen punten verdedigt, heeft Djokovic aan een overwinning in de eerste ronde tegen de onbekende Fransman Alexandre Müller genoeg om titelverdediger Carlos Alcaraz van de troon te stoten.

Over de auteur
Koen van der Velden schrijft voor de Volkskrant over sport in de Verenigde Staten. Hij woont in New York.

In de jonge Spanjaard vond het New Yorkse publiek een nieuwe lieveling, na diens spetterende zegereeks van vorig jaar. Bij de editie zonder Djokovic, en met een gehavende Rafael Nadal, diende de jeugd zich definitief aan: finalist Casper Ruud (24), de Italiaan Jannik Sinner (22), de thuisspelende Frances Tiafoe (25) en vooral winnaar Alcaraz (20) stapten uit de schaduw van hun voorgangers.

Djokovic werd nauwelijks gemist. ‘Ik denk niet dat het zonder hem minder leuk was’, zegt de 70-jarige tennisliefhebber Victor woensdag bij de trainingsbanen, waar de toppers zich tijdens de week van de kwalificatie warmdraaien.

Ongeveer veertig jaar komt de in Roemenië geboren New Yorker bij de US Open. ‘Ik zag Federer hier toen hij nog een nobody was’, zegt hij tussen twee happen van zijn hotdog door. Over Djokovic is hij terughoudend. ‘Of ik blij ben dat hij terug is? Lastige vraag. Hij is een geweldige speler, efficiënt en mentaal ijzersterk, maar ik vind zijn spel niet spectaculair.’

Het is het lot van Djokovic, die in 2008 met zijn eerste grandslamtitel de deur intrapte bij het feestje van de populaire Nadal en Federer: onder tennisliefhebbers dwingt hij vrijwel unaniem respect af, wordt hij zelfs geprezen als beste ooit, maar vaak worden anderen genoemd als favoriete speler.

‘Ik ga voor die Spaanse jongen, Alcaraz’, zegt de 66-jarige Cameron Smith uit New Jersey op de tribune bij een kwalificatieduel. ‘Maar ik heb geen problemen met Djokovic. Het is indrukwekkend wat hij doet op zijn leeftijd.’ De vaccinatiesoap rondom de Serviёr mag wat Smith betreft worden vergeten. ‘Dat speelt niet meer. Ik denk niet dat het iemand nog wat kan schelen.’

Eerder dit jaar werd Djokovic door een meerderheid van de fans warm onthaald bij de Australian Open, een jaar nadat hij vlak voor het toernooi het land werd uitgezet. Toernooidirecteur Craig Tiley waarschuwde de toeschouwers dat boegeroep zou leiden tot verwijdering uit het tennispark in Melbourne. Het bleek niet nodig. Aangemoedigd door het publiek won Djokovic zijn tiende Australian Open.

Met de US Open onderhoudt hij een gecompliceerde relatie. In 2015 botste Djokovic met het publiek toen dat, zwaar op de hand van zijn tegenstander Federer, missers van hem toejuichte. Bij de editie van 2020 werd Djokovic gediskwalificeerd toen hij een bal uit frustratie per ongeluk tegen de keel van een lijnrechter sloeg.

Een jaar later waren de fanatieke, luidruchtige New Yorkers dan eindelijk op zijn hand in de finale tegen de Russische Daniil Medvedev. Djokovic verloor, maar was geëmotioneerd door de steun. ‘Jullie hebben me in mijn ziel geraakt’, snikte hij.

Zijn terugkeer op Amerikaanse bodem liet vervolgens lang op zich wachten. Begin dit jaar lobbyde het team van Djokovic zelfs tot aan het Witte Huis om hem een uitzondering te geven voor de belangrijke toernooien van Indian Wells en Miami. Die kreeg hij niet. Pas twee weken geleden speelde hij voor het eerst sinds september van 2021 weer in Amerika, bij het ATP-toernooi van Cincinnati.

Djokovic vroeg zich af hoe hij er ontvangen zou worden, maar zijn week eindigde met een staande ovatie. De finale tegen de zestien jaar jongere Alcaraz, door wie hij op Wimbledon was verslagen, werd een uitputtingsslag (5-7, 7-6, 7-6) van 3 uur en 49 minuten.

Dit keer won Djokovic; na het laatste punt scheurde hij schreeuwend zijn shirt kapot. ‘Ik hoop dat we over een paar weken weer tegen elkaar spelen’, blikte hij alvast vooruit op de finale van de US Open.

Alcaraz en Djokovic, de nummer één en twee van de plaatsingslijst, kunnen elkaar alleen treffen in de eindstrijd. Het zou hun vijfde ontmoeting worden. Beiden wonnen tweemaal. ‘Ik zou het graag zien’, zei oud-kampioen en analist John McEnroe in zijn voorbeschouwing op de US Open. ‘Het is geweldig om een van de beste tennissers ooit tegen een jonge superster te zien spelen.’

Volgens de Amerikaanse tennisjournalist Jon Wertheim verdient het toernooi een finale tussen de twee kemphanen, schreef hij op X, ‘omdat we hier nooit Federer tegen Nadal hebben gehad.’

‘Als je hem ziet spelen, denk je dat hij nog drie, vier jaar mee kan’, sprak McEnroe over Djokovic, die volgens hem meer lof verdient dan hij krijgt. ‘Het is ongekend hoe goed hij nog is, zeker op zijn leeftijd.’ Wint hij zijn vierde US Open, dan zal Djokovic waarschijnlijk definitief in de armen worden gesloten in New York. Voor Amerikaanse sportfans is een goede comeback immers niet te versmaden.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next