Home

De zee zien is het vaakst de laatste wens

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Het waaide hard, die dag, en het zou ook hard gaan regenen, maar toen de ambulance het Scheveningse strand op reed en de brancard voorzichtig naar buiten werd geschoven, was het droog.

Als ze vroeger met Prinsjesdag naar Den Haag ging, ging ze ook altijd even naar het strand. Uitwaaien, schelpen rapen die ze later verwerkte in bloemstukken. Toen ze jong was, werkte ze op het land, asperges steken en bij een rozenkwekerij. Thuis in Limburg heeft ze altijd een moestuin gehad, maar de mooiste herinneringen had ze aan de zee.

Haar beide kinderen hebben allebei een samengesteld gezin. Dan is het moeilijk om op feestdagen iedereen bij elkaar te krijgen. Maar dit jaar was ze 45 jaar getrouwd en dan moest het toch lukken. Nog eens naar Scheveningen gaan, met haar man, haar kinderen en hun partners, en alle kleinkinderen – dat was haar liefste wens. Het was ook haar laatste wens.

Het was met rugpijn begonnen, maar ze kon altijd al goed pijn verdragen. Veel tijd was er niet meer, had ze te horen gekregen toen de diagnose ten slotte werd gesteld. Het was niet zoals ze het zich had voorgesteld, maar haar wens is vervuld.

Laatste wensen: nog één keer naar huis als je al zo lang in het ziekenhuis ligt, nog één keer naar een concert, toch de bruiloft van je dochter kunnen bijwonen. Nog één keer naar de vlindertuin, een kerkdienst bijwonen, een voetbalwedstrijd, je zuster bezoeken die aan de andere kant van het land woont en zelf ook niet meer kan reizen.

En opmerkelijk veel mensen willen, als ze zich nog één ding mogen wensen, zo graag nog eens naar het strand. Naar de zee kijken, de wind en als het kan ook nog één keer de warmte van de zon op je gezicht voelen. De zee wordt het vaakst gewenst.

Foto Mona van den Berg

Foto Mona van den Berg

Foto Mona van den Berg

Na de ambulance kwam het busje met al haar familieleden. Met zijn veertienen waren ze, zestien als je vrijwilligers van de ambulance, de chauffeur en een verpleegkundige, meerekent – wat een goed idee is. Drie uur lang waren ze die dag samen bij Scheveningen aan zee. En toen was het voorbij, moest ze loslaten, hoewel ze nog niet wilde.

Vind een golf om me naar huis te dragen, zingt de Haagse band in het liedje dat ze in die dagen heeft uitgekozen voor wat er komt.

Jacqueline Kreutz-Clabbers overleed op 11 augustus in haar woonplaats Blitterswijck. In september zou ze 67 jaar zijn geworden. Haar laatste wens is vervuld door Stichting Ambulance Wens die zich sinds 2007 kosteloos inzet voor terminale patiënten die zelf niet langer mobiel zijn. Vorige maand vervulde de stichting voor de twintigduizendste keer een laatste wens. Op de dag van de wens spreken de vrijwilligers alleen een begintijd af.

De zee lokt en de zee lonkt. Maar wat hopen we te vinden op de grens van land en water? In deze zomerreeks zoeken fotografen en een verslaggever naar een antwoord. Bekijk meer afleveringen:

Foto Mona van den Berg

Foto Mona van den Berg

Foto Mona van den Berg

Foto Mona van den Berg

NieuwsbriefNRC In Beeld

De mooiste fotografie en de beste tips, geselecteerd door de fotoredactie

U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.

Source: NRC

Previous

Next