De Formule 1 is toe aan de tweede helft van het seizoen, te beginnen in Zandvoort. Het eerste deel werd volledig gedomineerd door Max Verstappen. Het lijkt er niet op dat dit na de zomerstop verandert. ‘Het kan eigenlijk niet meer misgaan’, zegt Verstappen over zijn derde opeenvolgende wereldtitel. Drie cijfers over zijn alleenheerschappij.
Max Verstappen heeft niet veel op met de in de Formule 1 zo belangrijke statistieken en records. Maar er is een cijfer dat hem wel wat zegt: het aantal opeenvolgende grandprixoverwinningen, niet noodzakelijkerwijs in één seizoen. Sebastian Vettel zette dat record tien jaar geleden op 9, overigens wel in één jaargang.
Verstappen boekte voor de drieweekse zomerstop in de Belgische Ardennen op 30 juli zijn achtste opeenvolgende zege en kan Vettel zondag evenaren. Als hij slaagt en een week later ook wint in Italië op het circuit van Monza – een circuit dat Verstappen en zijn Red Bull-auto moet liggen – dan is hij recordhouder.
Tien Formule 1-races op rij winnen en dat ook nog in één seizoen, dan kun je van dominantie spreken.
Eén coureur die er zo bovenuit steekt: het is de Formule 1 eerder overkomen. De Duitser Michael Schumacher werd tussen 1991 en 2012 zeven keer wereldkampioen. Daarna kwam de dominantie van Schumachers landgenoot Sebastian Vettel. Hij was actief van 2007 tot vorig jaar, en winnaar van vier opeenvolgende titels. Daarna kwam de Brit Lewis Hamilton, nog steeds actief en net als Vettel begonnen in 2007. Hamilton won net als Schumacher zeven keer het Formule 1-kampioenschap.
Schumacher en Hamilton hadden ook hun ‘winning streaks’, maar de Duitser bleef in zijn langste reeks opeenvolgende overwinningen steken op 7 en Hamilton op 5. De vele kenners van de Formule 1, vooral oud-coureurs, geloven mede daarom dat van Verstappen een nog grotere dominantie zal uitgaan. En dat is niet per se goed voor de mondiale aantrekkingskracht van de Formule 1. In de drie ‘regeerperiodes’ van Schumacher, Vettel en Hamilton had de koningsklasse van de autosport de grootste moeite om toeschouwers en tv-kijkers aan zich te binden.
Alleenheerschappijen zoals die van Verstappen en Red Bull, dat dankzij Verstappens teamgenoot Sergio Pérez met dertien opeenvolgende zeges voor constructeurs ook een record in handen heeft, lijken alleen te stoppen met nieuwe of aangepaste regels van de internationale autosportbond FIA.
Over de auteur
Robert Giebels schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1. Hij was correspondent in Azië, schreef over economie en won als politiek verslaggever de journalistieke prijs De Tegel.
Om een gelijker speelveld te creëren kwam er een budgetplafond en krijgt het beste team bijvoorbeeld de minste windtunneltijd om te testen. Nog extremer is de ‘reversed grid’-regel. Zo start in de Formule 2 de top-10 van een sprintrace in omgekeerde volgorde in de hoofdrace, met de winnaar van die korte race op startplek tien en de nummer tien op pole.
Niet doen, zei Ferrari-rijder Carlos Sainz donderdag nog in Zandvoort. ‘Ik wil niet dat er iets verandert in de Formule 1. Red Bull en Max verdienen hun succes. Ze domineren de F1 op een eerlijke manier. Dus zeg ik: gefeliciteerd en wij moeten met Ferrari gewoon beter ons best doen.’
De Formule 1 domineren is één ding, een gebrek aan tegenstand is iets anders. Vorig seizoen leek Verstappen nog een uitdager te hebben in de persoon van Ferrari-coureur Charles Leclerc. De Monegask viel na een sterk begin echter terug en Verstappen won in 2022 liefst 15 van de 22 races – alweer een record.
Dit jaar, na twaalf grands prix en nog tien te gaan, heeft de Nederlander liefst 125 punten voorsprong op zijn voornaamste uitdager: teamgenoot Pérez. Ter vergelijking: een grand prix-overwinning levert 25 punten op. Verstappen staat op 314 punten, Pérez op 189. Op plek drie en vier vinden we twee oud-wereldkampioenen: Fernando Alonso heeft 149 punten gescoord, Hamilton 148.
Pérez, de tweede man van Red Bull, durfde aan het begin van dit seizoen nog te zeggen dat hij evenveel kans maakte om wereldkampioen te worden als Verstappen. Maar de Mexicaan heeft na een vormcrisis enigszins pijnlijk bakzeil moeten halen.
‘Eigenlijk’, zei Verstappen deze week tegen de NOS over zijn derde opeenvolgende wereldtitel, ‘kan het niet meer misgaan.’ Daar hebben zijn tegenstanders zich al bij neergelegd. Uitdagers heeft de Nederlander niet meer.
Voor de broodnodige opwinding dit seizoen moeten we ver achter Verstappen kijken. De strijd om de tweede plek in de eindklassering voor zowel coureurs als de teams is echt spannend – de geslagenen praten over het veroveren van het zilver alsof het een intern kampioenschap betreft.
Het aantrekkelijke daarbij is dat gedurende de eerste helft van het seizoen steeds andere coureurs en teams kwamen bovendrijven om daarna weer terug te vallen. Eerst was Aston Martin met Alonso in de cockpit sterk, daarna pakte Hamilton in zijn Mercedes enkele podiumplekken, en dat deed ook Leclerc in zijn Ferrari, gevolgd door Lando Norris in de McLaren.
‘Daardoor is het gat naar de concurrentie extra groot’, verklaarde Red Bull-baas Christian Horner, ‘zowel bij de coureurs als in het wereldkampioenschap voor constructeurs. Ze maken het ons wel erg gemakkelijk.’
Het resultaat is dat drie teams - Mercedes, Aston Martin en Ferrari (met McLaren op enige afstand erbij vier) - nog aanspraak kunnen maken op de tweede plek in het constructeurskampioenschap achter de ongenaakbare Red Bulls. Pérez heeft voor behoud van zijn tweede positie in het kampioenschap voor coureurs te maken met liefst vijf concurrenten: Alonso, Hamilton, Leclerc, George Russel van Mercedes en Sainz.
Verstappen is weliswaar al aan zijn negende seizoen bezig, hij is nog maar 25. En wat blijkt in dit nog dominantere seizoen dan het vorige: hij leert nog altijd bij. Ook dat is in een cijfer te vangen. Tot dusver presteerde Verstappen dit seizoen zeven keer iets voor het eerst op een circuit. Drie keer won hij een eerste Grand Prix: in Australië op Albert Park in Melbourne, in Italië op Monza en in Bahrein. En op vier circuits pakte hij voor het eerst poleposition: in Melbourne, Barcelona, Imola en Monaco.
Uit andere statistieken blijkt ook dat Verstappen progressie blijft boeken, hetgeen een indicatie is voor voortzetting van zijn dominantie de komende jaren. Zo heeft hij dit seizoen na 12 races al net zoveel polepositions gescoord als het hele vorige jaar: zeven. Zes keer reed hij tot dusver de snelste ronde, het hele vorige seizoen vijf.
Verstappen laat niet na te melden dat hij zijn prestaties dankt aan zijn team en aan zijn auto, de RB19. Het is de beste racewagen waar hij ooit mee reed, zegt hij. De 30-jarige Pérez, die vier jaar meer Formule 1-ervaring heeft dan Verstappen, rijdt met een identieke bolide. Dat hij veel minder resultaten boekt, tekent het talent van Verstappen.
‘Max zou in elke auto een klasse apart zijn’, is de overtuiging van dr. Helmut Marko, de Oostenrijkse Red Bull-adviseur die geldt als een van de ontdekkers van Verstappen. ‘Hij verbetert zich nog steeds’, meent Marko, die wijst op Verstappens vijf opeenvolgende polepositions dit jaar. Dergelijke consistentie is volgens hem een uiting van Verstappens toenemende volwassenheid. ‘We hebben het beste van hem nog altijd niet gezien.’
Vijf opeenvolgende races van pole starten, betekende ook dat Verstappen dit jaar een aanval kon doen op het Formule 1-record ‘rondjes achter elkaar aan de leiding rijden’. Het record is sinds de jaren 1950 in handen van Alberto Ascari: 305 ronden. De Nederlander reed al 248 aaneengesloten ronden op kop toen hij tijdens de race in Oostenrijk uit strategische overwegingen besloot om de leiding uit handen te geven voor een pitstop. Einde recordpoging. Maar het feit dat racelegende Ayrton Senna ooit tot 265 rondes kwam, geeft de poging van Verstappen cachet.
Verstappen blijft zich ontwikkelen en daar praat hij vrijuit over. Bijvoorbeeld na de laatste race op zijn favoriete circuit, dat van Spa-Francorchamps. Vroeger wilde hij zich daar nog bewijzen, dan kleunde Verstappen er meteen bij de eerste bocht in, kwam klem te zitten en viel daardoor uit.
Dit jaar, vertelde hij na afloop, hield hij zich na de start en de eerste bochten wat afzijdig. Vanaf een veilige positie op de baan keek hij het strijdgewoel aan, bleef uit de problemen en hield zijn auto heel. Toen het stof was neergedaald, begon hij aan zijn inhaalrace, in de volle overtuiging dat hij met zijn auto zo veel beter is dan de rest. Het resultaat was zijn achtste opeenvolgende zege.
Max Verstappen reed eind juli met bijna 300 kilometer per uur door de Ardennen, druk doende de Grand Prix op Spa-Francorchamps te winnen, toen hij een uiterst rustgevende stem in prachtig Brits in zijn oor hoorde zeggen: ‘Max, volg alsjeblieft mijn instructies op en heb er vertrouwen in.’ En dan, drie keer achter elkaar: ‘Max, gebruik je hoofd wat meer.’
De man over de boordradio van Verstappen is de Italiaans-Britse race-engineer Gianpiero Lambiase, bij Red Bull door iedereen GP genoemd. Er ging iets van een schok door de kleine ons-kent-ons Formule 1-wereld bij het horen van de strenge woorden van Lambiase, temeer omdat Verstappen er geïrriteerd op reageerde. Dezelfde Verstappen die al jaren zegt niet zonder Lambiase in zijn oor te kunnen en willen rijden.
Hoorden we hier het voorspel van een breuk? Twee dagen eerder, in de kwalificatie voor de Grote Prijs van België, slingerde Verstappen i Source: Volkskrant