Het einde van de zomer is een goed moment voor een nieuwe serie. Of een oudere, want het valt op dat oude series opeens elders opduiken: zoals Insecure van Issa Rae.
Aan de vooravond van een nieuw serieseizoen is het misschien het moment om op te merken dat er eigenlijk nauwelijks zoiets bestaat als een serieseizoen. Het aanbod van nieuwe titels bij de vele aanbieders gaat in grotendeels onvoorspelbare golven. Series komen uit de lucht vallen of worden lang van tevoren aangekondigd. Zelfs als je het alleen bij Netflix (en misschien nog één andere streamingdienst) houdt, kan het aanbod onoverzichtelijk zijn. En nog zoiets: veel mensen moeten nog aan de meeste series, ook de onverwoestbare klassiekers, beginnen.
Maar goed, we kiezen toch dit moment in augustus, tegen het einde van de schoolvakanties, waarop mensen weer terug stappen in de regelmaat, als het begin van het nieuwe serieseizoen. Vaakst gestelde vraag aan deze serieredacteur: wat moet ik zien? Soms met deze toevoeging: ‘Ik zoek iets om met mijn vriend of vriendin te zien, dus liever iets zonder draken of raketten.’ En nee, dit is niet het moment om een discussie te beginnen over Game of Thrones (draken) of Battlestar Galactica (raketten) als de koningsdrama’s van onze tijd.
Over de auteur
Mark Moorman is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over series, fotografie en populaire cultuur.
Tegelijk is het streaminglandschap drastisch aan het veranderen. Dat is deels het resultaat van een oververhitte markt en van consumenten die wat kritischer kijken naar het aantal abonnementen dat ze achter zich aanslepen. De jacht op Netflix werd lang gekenmerkt door concurrenten die zoveel mogelijk geld in zoveel mogelijk aanbod staken, waarna grote mediabedrijven als Disney en Warner Bros. Discovery ontdekten dat hun streamingdiensten een soort bodemloze put werden. En dat de positie van Netflix tegelijkertijd onaangetast bleef.
Eind 2021 berekende de Financial Times dat de grote platforms in 2022 meer dan honderd miljard gingen uitgegeven aan films en series. Een analist zei dat ‘er geen weg terug meer was’. ‘De enige manier om elkaar te bestrijden, is meer geld uitgeven dan de concurrent.’ Er bleek niet alleen wél een weg terug, die is inmiddels ook ingeslagen. Streamingdiensten hakken rigoureus in hun aanbod, gooien dure series en films uit de planning en treden zelfs weer op als verkopende partij. Oudere HBO-series als Ballers (2015, met The Rock en John David Washington) en Insecure (2016) van en met Issa Rae behoren sinds kort tot de best bekeken series van Netflix. Half september voegt de klassieke oorlogsserie Band of Brothers (2001) zich in dit rijtje, een van de hoogst gewaardeerde series uit de geschiedenis, klaar voor een nieuw Netflix-publiek. Dat scheelt ook weer als binnenkort de aanvoer van nieuwe titels stokt, door de langdurende schrijvers- en acteursstaking in de VS.
V probeert het enorme aanbod (duizenden titels alleen al op Netflix) op te delen in een aantal categorieën die de keuze wellicht overzichtelijker maken.
Must-see
Er is natuurlijk genoeg om in te halen, van The Wire tot The Sopranos, van Breaking Bad tot Better Call Saul, de klassiekers zeg maar. Maar het zou ons niet verbazen als The Bear, waarvan het schitterende tweede seizoen net op Disney Plus staat, ook tot deze categorie gerekend gaat worden. De serie gaat over een restaurant in Chicago, en de manier waarop zich in het tweede seizoen een hele wereld openvouwt en subtiel toekomstige verhaaldraden worden ingevlochten, doet verlangen naar meer. Alleen al de figuur van geldschieter Uncle Jimmy (de geweldige Oliver Platt), wel of niet onderdeel van de lokale maffia, is een eigen seizoen waard.
Als een van de maatstaven van een geweldige serie is dat je zoiets niet eerder hebt gezien, dan verdient How to with John Wilson (laatste seizoen loopt nu op HBOMax) hier zeker een vermelding. In achttien korte documentaires verspreid over drie seizoenen onderzoekt John Wilson op buitengewoon geestige en eigenzinnige wijze het leven in de stad New York, wat telkens weer persoonlijke inzichten en filosofische vergezichten oplevert. Ook als je begint met de vraag ‘waar moet ik mijn batterijen inleveren?’
‘Nieuw’
Er is geen serie die we zo erg een tweede kans gunnen als Insecure van Issa Rae, het supertalent dat in 2015 doorbrak als schrijver, producent en acteur in haar eigen serie. In Nederland is ze nu in ieder geval bekend als de president van Barbieland uit de Barbiefilm. Rae begon in 2011 met Awkward Black Girl, een YouTube-kanaal met korte sketches over het dagelijkse ongemak in het leven van een jonge zwarte vrouw en haar vriendenkring in de wijk Inglewood in Los Angeles. Insecure doet voor L.A. wat de serie Atlanta voor, nou ja, Atlanta deed. De HBO-serie zat heel lang exclusief bij Ziggo, maar krijgt nu het Netflix-podium dat het verdient. ‘This is not a hood story’ (‘Dit is geen verhaal over achterstandsbuurten’), zei Rae zelf over Insecure, overigens de favoriete serie van Beyoncé én Barack Obama. ‘Het is een serie over het leven van gewone mensen.’
Uitkijken
We zijn langzamerhand razend benieuwd naar Ferry, de serie (vanaf 3 november op Netflix) Al was het maar omdat Ferry, de film een geslaagde spin-off, én prequel, van de Belgisch-Nederlandse serie Undercover (vanaf 2019) was. Met Frank Lammers als toekomstige drugsbaron Ferry Bouman, het meest memorabele seriepersonage uit ons taalgebied. Je kunt je niemand anders in de rol voorstellen, maar het is wel een uitdaging dat de steeds oudere Lammers de steeds jongere Ferry speelt. Maar goed, wat Indiana Jones kan, kan Ferry ook.
Deze week is de zesdelige Franse serie Bardot op Netflix gelanceerd, over de jonge jaren van het fenomeen dat eind jaren vijftig de wereld aan haar voeten leek te hebben. Hoe zal de jonge hoofdrolspeler Julia de Nunez haar vertolken? En hoe wordt er gekeken naar de rol die haar ontdekker, en eerste echtgenoot, Roger Vadim in haar leven speelde? Vadim trouwde met piepjonge actrices, die hij vervolgens de hoofdrol in een nieuwe film gaf, van Bardot tot Deneuve tot Fonda. De serie Bardot komt niet lang na de Netflix-film Blonde van Andrew Dominik, waarin een onthutsend beeld wordt geschetst van het leven van Marilyn Monroe. Belangrijk verschil: Bardot is nog altijd onder ons, inmiddels 88 jaar oud.
En we verwachten veel van Santos (vanaf 9 november op NPO Plus), een dramaserie van BNNVara over een jong stel in Rotterdam, dat verstrikt raakt in de onderwereld rond de havens. Regisseur is Giancarlo Sánchez, afkomstig uit de Mocro Maffia-school. De eerste beelden, de opwindende cast en de locaties (Rotterdam!) maken op voorhand heel nieuwsgierig.
De Noren
De Noren hadden lang hun buren in het zuiden (Denemarken) en oosten (Zweden) voor zich als het ging om opvallende series en films, maar tegenwoordig moet je ook op de Noorse producties letten, en niet alleen de meesterlijke films van Joachim ‘The Worst Person in the World’ Trier. Exit (waarvan het derde seizoen op NPO Plus staat) is een serie over vier steenrijke vrienden die zich monsterlijk gedragen. Geestig, barok en gruwelijk soms, maar ook een haarscherpe blik op een moreel vacuüm in het hart van een van de rijkste landen in de wereld. Een rijkdom die ze door de ligging naast een gigantisch olieveld in de schoot is geworpen. Laat het schuldgevoel maar komen.
De speurders
Het speurdersgenre (of het nu politiemensen, detectives, bloedspetteranalisten of advocaten zijn) blijft onverwoestbaar. Op zoek naar kijkcomfort is het prettig terugkeren naar mysteries en misdaden die wellicht in een of twee afleveringen op te lossen zijn. Wij hebben ons de afgelopen maanden vermaakt met The Lincoln Lawyer (Netflix), Strike (HBO Max), Will Trent (Disney Plus) en The Capture (NPO Plus). En dan komt het in de VS zeer goed ontvangen Poker Face er nog aan (in september op SkyShowtime), met Natasha Lyonne (Russian Doll) in de hoofdrol. Knives Out-maker Rian Johnson ziet de serie als een hommage aan televisieklassiekers als Kojak en Columbo. We kunnen niet wachten.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Volkskrant