Wat jammer dat Marion Augusteijn lijkt te denken dat alleen kinderen van alleenstaande moeders in armoede opgroeien. Zij vindt dat hun vaders zich moeten schamen. Misschien is de vader wel overleden, of zit hij zelf in de problemen. Loop eens mee met de schuldhulpverlening.
En dan zijn er ook kinderen in een ‘gewoon’ gezin met twee ouders, die helaas in armoede leven. Soms hebben die ouders zelfs twee banen, maar kunnen nóg niet rondkomen, omdat ze helemaal onder in de salarisschaal zitten. Of ze zijn allebei arbeidsongeschikt geworden en komen niet meer rond van hun uitkering(en). En juist dat zou nu niet meer moeten mogen in een ‘prachtig en rijk’ land als Nederland.
Basissalarissen en uitkeringen omhoog, welke partij heeft dat in het verkiezingsprogramma staan?
Gerda Vogelzang, Poortugaal
Het stuk van Saïda Gopstra vond ik mooi om te lezen en haar doorzettingsvermogen is prijzenswaardig. De door Gopstra gemaakte constateringen over het toekomstig lot van meisjes – waaronder ‘Op de dag van je geboorte ben je al beloofd aan iemand’ – heb ik vanwege het in mijn ogen generaliserende karakter voorgelegd aan mijn moeder, tantes, maar ook de bijna 90-jarige overgrootmoeder van mijn vrouw, die tot haar 70ste ook analfabeet was en ook in de buurt van een bergdorpje is opgegroeid.
Allen beaamden ze dat er zeker sprake is van een verschil tussen opvoeding van jongens en meisjes, maar zij konden zich niet vinden in het stellige beeld dat in dit artikel hierover wordt geschetst.
Mohamed Faouzi, Zevenhuizen
Even denk ik dat er nog gerechtigheid bestaat en dat God de genocide-generaal Prigozjin heeft laten sterven. Maar dan realiseer ik me dat Poetin de god is die hier zijn almachtige hand in heeft gehad. En straks blijkt uit Russisch ‘onderzoek’ dat het een Oekraïense drone was. Net als de raket die de MH17 uit de lucht heeft geschoten zogenaamd Oekraïens was.
En het Westen blijft aarzelen en laat Oekraïne alleen vechten tegen een dictator die straks ook met West-Europa geen mededogen zal hebben.
Gerard Mensink, Zeist
Eens met Nicole Hunfeld die in de Volkskrant oproept om baas te worden over betrouwbare informatie. Jammer dat ze zich baseert op een artikel waarin letterlijk staat dat harde cijfers ontbreken. De generatie die met meer dames dan heren in de universitaire schoolbanken zit wordt weggezet als een stel domme ganzen die hun ouders nodig hebben om keuzes te maken over hun eigen lijf en niet verder kijkt dan TikTok als het om anticonceptie gaat.
Ik weet uit ervaring dat hormonale anticonceptie wel degelijk impact kan hebben op je emoties en zelfvertrouwen. Het werkt, als ik het gebruik wil ik niet aangeraakt worden, laat staan seks hebben, maar ik voel me een zombie. Betrouwbare informatie is belangrijk, raadpleeg meerdere bronnen, ouders weten ook niet alles.
Ik ben feministe, lees Opzij en luister naar de podcast Damn, Honey. Ik ben dankbaar voor de feministische beweging. Door hen kan ik zeggen: anticonceptie is niet enkel de taak van de vrouw, ontwikkeling van de mannenpil staat ‘on hold’ vanwege bijwerkingen als stemmingswisselingen (want voor hen vinden we dat wél een probleem) en hormonale anticonceptie helpt niet tegen geslachtziektes. Dat was Nicole even vergeten te melden, in haar zoektocht naar betrouwbare informatie.
Leoni van Amelsfort, Bokhoven
Ik las in Dag in, Dag uit: ‘Hij had een muizenvalmuseum, maar op een dag is hij gestopt met muizenvallen en overgestapt op puntenslijpers.’ Even dacht ik dat deze zin van Arnon Grunberg (‘Koptekst’) was, maar nee, hij stond in het ‘Bericht uit Goedleven’ van Gidi Heesakkers.
René Appel, Amsterdam
De Engelse hockeyinternationals mogen zelf kiezen voor een rok of broek, en op Wimbledon is wit ondergoed niet meer verplicht. Zouden Nederlandse middelbare scholen ook eens na kunnen denken over het voorgeschreven gymshirt? In veel gevallen is dit wit; blijkbaar staat niemand erbij stil hoe ongemakkelijk deze kleur is voor (vaak onzekere) pubermeiden. Wit tekent af, wit schijnt door (hallo eerste bh!), kortom: wit voelt totaal niet veilig.
Sheila Faessen, Nuenen
Juist het feit dat Peter de Wit zijn Sigmund meestal een cynisch en zelfingenomen karakter meegeeft (niet mee stoppen gaarne), maakt dat zijn Sigmund-strip van 23 augustus onverwacht krachtig en ontroerend binnenkomt. Daardoor krijg je nét op tijd weer ongelooflijk veel sympathie voor die kleine eenogige gefrustreerde psychoanalist.
Maarten Kools, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden