In juni 2022 presenteert Denk in Rotterdam met trots de eerste twee wethouders van de partij. Een van hen is Enes Yigit, hij is pas net de dertig gepasseerd en staat binnen Denk te boek als groot talent.
Hij komt af en toe fel uit de hoek. Als raadslid wil hij budget vrijmaken om kinderen die met een lege maag naar school moeten aan een gratis ontbijt te helpen. Hij dient er verschillende moties over in. ‘Schaf het eten (gratis lunch, red.) van wethouders af. Schaf de luxe dienstauto’s van 100 duizend euro af’, zegt hij in het programma Stemmen van nieuwsmedium Open Rotterdam.
Over de auteur
Abel Bormans is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland. Eerder was hij mediaverslaggever en een van de drie journalisten die schreven over de misstanden bij De Wereld Draait Door.
Zijn stevige uitspraken en duidelijke boodschap brengen hem populariteit op sociale media, waar hij zeer actief is. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2022 krijgt hij bijna vijfduizend voorkeursstemmen. Als Denk bij de coalitie-onderhandelingen het wethouderschap Armoedebestrijding, Schuldhulpverlening en Taal binnensleept, mag Yigit het zelf gaan proberen.
Ruim een jaar later treedt hij af. De oppositie laat zich in zeldzaam felle bewoordingen over hem uit. ‘Hij wilde niks, hij wist niks en hij deed niks’, zegt raadslid Ellen Verkoelen (50Plus). Larissa Vlieger van GroenLinks noemt Yigits functioneren ‘een schande voor de stad’. ‘Als volksvertegenwoordigers moeten we ons allemaal schamen dat iemand zo met een rol omgaat.’
Op het stadhuis, in het veld en in het gemeentelijke apparaat komt het opstappen van Yigit niet als een verrassing. Hij heeft te weinig dossierkennis, zegt vergaderingen op het allerlaatste moment af en ligt overhoop met zijn team, zeggen ingewijden tegen de Volkskrant. In iets meer dan een jaar tijd stappen drie bestuursadviseurs en een voorlichter op. Yigit, die niet ingaat op mediaverzoeken, zou geen enkele zelfreflectie hebben getoond en volgens critici ontbreekt het hem aan een duidelijk plan op misschien wel het dringendste onderwerp van de stad.
Overal in Nederland hebben de corona- en energiecrisis hun sporen achtergelaten, maar nergens is het probleem zo groot als in Rotterdam. Daar leven zeker 85 duizend inwoners en ongeveer een op de vijf kinderen in armoede. Overal in de stad puilen de opvangplaatsen uit. En dat is te zien op straat. Op de Nieuwe Binnenweg in het Oude Westen klagen bewoners dat de jaren negentig terug zijn. Er is veel drugsoverlast, dakloze mensen doen hun behoefte op straat en er wordt zelfs getippeld.
‘In tientallen jaren is het niet zo erg geweest’, zegt Vanessa Umboh over de armoede in Rotterdam. Zij leefde zelf jarenlang in armoede en is oprichter van Stem zonder Gezicht, een stichting die opkomt voor kinderen in armoede. ‘Yigits plan heeft een jaar op zich laten wachten en hij kwam met niets vernieuwends.’
De timing van Yigits aftreden is opvallend. Het AD stond op het punt een groot artikel met klachten over zijn functioneren te publiceren, zegt de krant. En deze week zou Yigits beleid, waarop felle kritiek klonk, in de gemeenteraad worden besproken.
In zijn afscheidsbrief zegt Yigit zelf dat hij ‘belangrijke stappen’ heeft gezet om ‘Rotterdammers uit de armoede te helpen’. Hij zegt trots te zijn op een energietoeslag en gratis ontbijt op school, die tijdens zijn termijn zijn ingevoerd. Maar ook daarop krijgt hij weer kritiek. Umboh: ‘Dat zijn regelingen die vanuit de landelijke overheid zijn ingevoerd, dus dat zijn helemaal geen persoonlijke prestaties van hem.’
‘Het was voor mij soms lastig om niet op de inhoud van mijn werk beoordeeld te worden, maar aangevallen te worden op mijn persoon’, schrijft Yigit. Zijn partij Denk steunt hem volop. Landelijk lijsttrekker Stephan van Baarle, die samen met Yigit studeerde, spreekt van een ‘hetze’ van sommige ambtenaren, media en oppositiepartijen. Volgens hem heeft Yigit ‘de tijd genomen om met een langetermijnplan te komen. En dat siert hem juist.’
Yigit is een Denk’er van het eerste uur en maakt binnen de partijtop naam als vertrouweling van voormalig fractievoorzitter Tunahan Kuzu. In 2017 noemt NRC de toenmalige 25-jarige voorzitter van de jongerenbeweging Oppositie ‘de meesterstrateeg van Denk’. Hij verzint publicitaire stunts, zoals wanneer Kuzu weigert om de Israëlische president Netanyahu, op bezoek in de Tweede Kamer, de hand te schudden.
Ook valt op dat Yigit handig is met sociale media. Als Ahmed Marcouch in de zomer van 2016 Denk bekritiseert in de Volkskrant, wil Farid Azarkan, eerder dat jaar toegetreden tot de partij, het PvdA-Kamerlid van repliek dienen. Volgens Azarkan is Marcouch ‘doorzichtig en heel hypocriet’ en moet iemand hem dat duidelijk maken. Yigit vraagt hem in de WhatsAppgroep van de partijtop: ‘Zal ik het doen met een troll-account?’ Daarna antwoordt Azarkan bevestigend. Volgens NRC verspreiden de trollen van Denk in die periode honderden berichten en likes in dienst van de Denk-campagne.
In 2018 wordt Yigit raadslid in Rotterdam. Hier valt hij zo nu en dan op. Zo toont hij aan dat Rotterdamse makelaars bereid blijken om verhuur te weigeren aan mensen met een Marokkaanse, Turkse of Surinaamse achtergrond. Het bestrijden van kinderarmoede noemt Yigit in die periode zijn belangrijkste doel. Hij doet dat ook vanuit een persoonlijk motief. Zijn grootouders in Turkije verloren als gevolg van armoede twee dochters.
Maar Yigits wethouderschap wordt geen succes. Hij haalt moties door elkaar, leest antwoorden op van vragen die niet zijn gesteld en heeft zijn feiten niet op orde. Op het armoedefonds van 20 miljoen euro besluit het college te bezuinigen.
Umboh: ‘De sociale grondrechten in Rotterdam – en in het hele land – zijn in crisis. Ik vraag me af wat er nog moet gebeuren voordat die boodschap doordringt. We hebben een jaar stilgestaan. Dat mag het hele college zich aanrekenen, niet alleen Yigit.’
Yigits portefeuille wordt de komende periode overgenomen door de andere Denk-wethouder, Faouzi Achbar. Hij is ook verantwoordelijk voor Welzijn, Samenleven, Sport en Digitale Inclusie.
Toen toenmalig Denk-leider Tunahan Kuzu in mei 2019 met een Palestijnse vlag in de hand door Israëlische militairen staande werd gehouden in Jeruzalem, was hij in gezelschap van Enes Yigit.
Toen begin 2020 Kuzu bekendmaakte dat hij ermee stopte, lanceerde Yigit een onlinecampagne: #Kuzu moet door. Yigit riep de Denk-achterban op Kuzu te bestoken met mailtjes om hem zijn vertrek te doen heroverwegen.
Kuzu stak Yigit, nadat die had bekendgemaakt te stoppen als wethouder, via sociale media een hart onder de riem: ‘Je hebt veel betekend voor de stad, de Rotterdammers en de partij.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden