‘Heel af en toe kom je iets tegen waarbij je denkt: zoiets heb ik nog nooit gezien. Dat is het geval bij Telemarketeers. De driedelige serie van HBO Max gaat over de telemarketingbedrijven die mensen telefonisch lastigvallen met als doel hen geld te laten doneren aan zogenaamde goede doelen. Het is een documentaireserie, maar alles behalve traditioneel.
‘De opnames beginnen in 2001. Een van de makers, Sam Lipman-Stern, gaat aan het werk bij telemarketingbedrijf Civic Development Group in New Jersey nadat hij zonder diploma van de middelbare school komt.
‘Het is de onderkant van de arbeidsmarkt: naast schoolverlaters werken er mensen die net uit de gevangenis komen, er worden drugs gebruikt op de werkvloer, en mensen hebben seks in de toiletten. Er is geen toezicht. Het enige waar werknemers op afgerekend worden zijn de targets: zo veel mogelijk mensen geld aftroggelen. Het bedrijf beweert geld in te zamelen voor nabestaanden van omgekomen politieagenten, maar eigenlijk gaan (bijna) alle donaties naar de eigenaren van het bedrijf.
‘Lipman-Stern begint een YouTubekanaal waar hij alle excessen op de werkvloer laat zien. Maar langzaamaan krijgen hij en een kleurrijke collega, die af en toe naar het toilet verdwijnt om heroïne te gebruiken, het gevoel dat ze meer moeten halen uit hun leven.
‘Bovendien willen ze de misstanden van het bedrijf onthullen. Maar ja, ze zijn twee totale outcasts zonder ervaring in het documentairevak, en eentje is nog zwaar verslaafd ook. Desalniettemin weten ze contact te leggen met ervaren filmmakers, die inzien hoe uniek het extreem chaotische materiaal is.
‘Telemarketeers onthult een bedrijfsschandaal, bezien door de ogen van twee verloren zielen met een missie. Ook de vorm is totaal anders dan in reguliere docuseries, want de makers overtreden alle gangbare regels. Het ziet er niet uit, het is chaotisch, af en toe verdwijnt er iemand naar de gevangenis. En toch werkt het: je bent voortdurend verbijsterd.’
‘Het derde en laatste seizoen van Exit, een Noorse serie waarvan nu alle afleveringen op NPO Plus staan. Noorwegen begint zich de laatste jaren steeds meer te manifesteren als serie- en filmland, in navolging van Denemarken en Zweden. Exit is daar een goed voorbeeld van: het is goed gemaakt, goed geacteerd en er zit een hoop geld in.
‘Net als andere Noorse films en series gaat Exit deels over de verandering die Noorwegen heeft doorgemaakt: van marginaal Europees land naar het rijkste land in de westerse beschaving door de vondst van olie voor de kust. Hoe gaan ze met die welvaart om? Ontstaat er door die positie geen moreel vacuüm?
‘In de serie volg je vier ontzettend rijke hoofdpersonages, alle vier abjecte, egocentrische en seksistische mannen. Ze zijn getrouwd om de façade op te houden dat ze een fatsoenlijk leven leiden, terwijl ze allerlei sekswerkers bestellen en eindeloze hoeveelheden drugs wegwerken.
‘Je voelt continu dat die manier van leven niet lang goed kan gaan. De serie ziet er waanzinnig uit, het is de moeite waard om ’m eens te checken. Exit is zowel een drama als komedie, vooral als je houdt van groteske uitvergrotingen van het moderne leven.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden