Hey Michel how’s life are you ok
I wonder if you ever think of me
Michel, Anouk (1999)
Barry Hay van Golden Earring was ronduit pissig toen hij eind vorige eeuw aan de kant werd gezet door een jonge stadgenoot, Anouk Teeuwe. De mannen die in de Haagse muziekscene de lont van haar carrière hadden aangestoken, George Kooymans en hij, waren plotseling overbodig.
Als producenten van de daverende debuutplaat van Anouk, Together Alone met de hit (en onafhankelijkheidsverklaring) Nobody’s Wife, waren Hay en Kooymans voor haar veelbesproken lancering verantwoordelijk geweest. Ze nam – een voorbode van wat komen zou, en niet meer zou eindigen – zelf de touwtjes in handen.
De stemming werd er niet beter op toen Anouk Hay in een interview uitmaakte voor frust, zeg maar een gefrustreerde kerel. Jaren later was hij daar nog pissig over, bleek toen de biografie Hay van Sander Donkers uitkwam. ‘Come on, dat zeg je toch niet in de krant. Ik ben verdomme ook nog een tijdlang haar privéchauffeur geweest.’
Wat ook scheelde, waarschijnlijk, was een milde vorm van heiligschennis. ‘Ze vond de Earring niks.’ Vrolijker was Hay toen hij herinneringen ophaalde aan de beginjaren. Die stem! ‘Godallemachtig, als ze d’r scheur opentrok, dan was er wel even iets aan de hand.’ Plus: ‘Een onwijs mooi wijf was het ook. Wel een beetje ordinair.’
Volgens Hay waren Kooymans en hij nog wel verantwoordelijk voor de opname van een ballad waarin Anouk, de rockchick met de tong als een scheermes, ingetogen een universeel thema bezong: de eerste liefde. De achtergrond van Michel, haar vijfde Top-10-hit, kwam in november 1999 ter sprake in de 2 Meter Sessies met Jan Douwe Kroeske. Ter inleiding werd het veelbesproken optreden van Anouk in 1998 op Pinkpop getoond, in een knalrode beha.
Anouk en haar vaste tekstleverancier, Bart van Veen, hadden de nummers voor haar tweede plaat geschreven in Portugal, een huisje met zwembad dat was beschikbaar gesteld door de platenmaatschappij. ‘Lekker zwemmen en zonnen en ondertussen gebeurt er iets.’
Anouk was Anouk. Haar reactie in de Koninklijke Schouwburg op de stelling van Kroeske dat liefde een onuitputtelijke bron voor haar is: ‘Ja, eh, ook, ja.’ Volgende vraag: of ze er moeite mee had om zo veel over zichzelf prijs te geven in haar nummers? ‘Nee, helemaal niet. Ik flap het er het liefst uit, dan ben je er maar vanaf.’
Het geheim achter Michel ontsluierde ze niet helemaal. Hij was haar allereerste vriendje, haar eerste echte liefde. ‘En dat gevoel kan niemand later overtreffen. Daar moest ik een liedje over schrijven.’ De identiteit van Michel gaf ze niet prijs, contact had ze niet meer met hem. ‘Maar ik denk dat hij het nummer heel mooi vindt. Het is een compliment.’
Andere taal sprak ze bij de start van de concertreeks na het verschijnen van Urban Solitude. Vanzelfsprekend stond ook Michel op het repertoire. Haar aankondiging van het zoete nummer werd in Muziekcentrum Vredenburg door alle aanwezige popjournalisten in hun recensies opgenomen: ‘Ik krijg nog steeds een natte poes als ik aan hem denk.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden