N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Nederland mag zich hem dan vooral herinneren als CDA’er of oud-bewindspersoon op het ministerie van Financiën, zelf voelt Jan Kees de Jager zich ondernemer. „Al sinds mijn achtste.” Toen zette hij zijn eerste handeltje op: de in- en verkoop van vintage speelgoedautootjes. „Dat liep meteen goed.” De zoon uit een Zeeuws fruittelersgeslacht kocht ze op het schoolplein en verkocht ze vervolgens met 30 procent winst. „In de tussentijd speelde ik er zelf lekker mee.”
Inmiddels heeft De Jager (54) meerdere IT-bedrijven waar over de hele wereld in totaal meer dan 750 mensen werken, vertelt hij via Teams vanuit de tuin van een hotel in Colombia. Sinds eind 2019 woont hij in Dubai. „Hoofdzakelijk vanwege het heerlijke klimaat.” Maar in de heetste maand daar wijkt hij graag uit naar het Colombiaanse Medellín. „De stad van de eeuwige lente”, zegt hij van onder een parasol, terwijl pal achter hem een ober in het wit een ontbijt van vers fruit serveert.
De Nederlandse politiek volgt hij sinds zijn vertrek in 2012 alleen nog tussen de bedrijven door. „Het was een geweldige uitstap, maar daar blijft het ook bij”, benadrukt hij een paar keer. Dat hij nu als ondernemer zijn eigen agenda én reisbestemming kan bepalen, is voor hem de ideale combinatie, zegt hij. „Daar was in mijn tijd in Den Haag echt geen sprake van.”
Hij werd zelfs twee keer ín een zomerreces naar de Kamer geroepen als minister van Financiën. In 2011 over de Nederlandse bijdrage aan een steunpakket om de euro te redden en in 2012 over financiële steun aan in problemen geraakte Spaanse banken. „Toch begreep ik het wel”, zegt De Jager. „Beide keren ging het om veel geld.”
Privé lagen de onderbrekingen lastiger. „Ik had in 2011 net een nieuwe partner en we zouden samen met een klassieke Mercedes 190 SL door Frankrijk gaan toeren. Die vakantie hebben we toen uitgesteld en ingekort.”
Leverde het iets op, die in allerijl door Kamerleden ingelaste vergadering? „Inhoudelijk niet, maar grappig genoeg had ik er in Brussel, waar ik in 2011 kort daarna met mijn Europese collega’s bijeenkwam, voordeel van”, zegt hij.
Omdat zijn collega’s van de andere lidstaten níét voorafgaand aan het Europese topoverleg in debat waren gegaan met hun parlement, kon hij het inzetten als pressiemiddel. Zo legde hij in Brussel de Nederlandse wens op tafel om ook het Internationaal Monetair Fonds (IMF) te betrekken bij het optuigen van de financiële steunpakketten. Assistentie waar andere lidstaten juist tegen waren.
Het leidde tot een patstelling, vertelt hij. „Er werd een uur geschorst waarna ik zei: ‘Ik heb naar Nederland gebeld, maar ons parlement gaat alleen akkoord als het IMF erbij wordt betrokken’.” Tevreden lachend: „En zo geschiedde.”
De relatie met zijn nieuwe partner liep minder goed af. „Maar dat kwam niet omdat ik was teruggeroepen door de Kamer”, zegt hij. Glimlachend: „Al leidde het wel tot wat discussie, herinner ik me.”
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC