In de Volkskrant werd zaterdag de interessante vraag belicht of de wereld beter af is met vrouwelijke leiders. Janka Stoker concludeert uit haar onderzoek naar het leiderschap van vrouwen, dat vrouwen beter zijn in verandering en dat zij ook hoger scoren dan mannelijke leiders op allerlei fronten.
Wat fantastisch! Als we iets nodig hebben in deze wereld is het wel verandering: geen oorlogen meer, geen onderdrukking van vrouwen en minderheden en een ander klimaatbeleid om mee te beginnen. Dan moet echter eerst het model van leidinggeven veranderd worden: participatief leidinggeven en waar nodig ook directief. Dat is een meer vrouwelijk model.
Dus vrouwen: weg met al dat glaswerk van het glazen plafond en de glazen roltrap. In de glasbak ermee, recyclen en aan de weg timmeren.
Danielle van Dijk, Utrecht
Wat een mooi verhaal over de medische screening van nog ongeboren kinderen.
In 1984 waren ‘wij’ zwanger van een dochter, ons eerste kind. Een fijne zwangerschap met een (toen nog) primitieve echo en alles zag er perfect uit. De geboorte was zonder bijzondere problemen, behalve natuurlijk de gevolgen van de geboorte bij mijn vrouw en het herstel daarvan. Voor mij als jonge vader was het vaderschap een ongelooflijk feest, totdat de kraamverzorgster haar een beetje ‘slapjes’ vond. Stefanie had last van haar ingewanden en wij lieten de huisarts er even naar kijken. Die constateerde gerommel in haar buikje en we moesten maar even wat water geven. ’s Nachts ging het helemaal mis en moesten we met spoed naar het ziekenhuis. Daar is ze op de ic overleden omdat ze een aangeboren hartafwijking bleek te hebben.
Haar overlijden kwam als een donderslag bij heldere hemel. Was er toen de screening geweest zoals die er nu is, hadden wij gruwelijk moeilijke keuzes moeten maken en was zij misschien nooit geboren. Nu, na bijna 40 jaar, ben ik blij dat wij een heerlijk leven met haar hebben gehad in letterlijk gelukzalige onwetendheid, ook al duurde het maar 14 dagen.
Gijsbert Tweehuysen, Klimmen
‘GGZ is volkomen vastgelopen’ kopt de Volkskrant weer eens. Het betoog van de schrijvers wordt geïllustreerd met het treurige verhaal van een wanhopige vader wiens zoon na terugkeer in Nederland psychisch compleet is vast komen te zitten. De zoon zit teruggetrokken thuis ‘in afwachting van een adequate behandeling’.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat we in onze moderne maatschappij veel te hoge verwachtingen zijn gaan koesteren van wat de ggz kan. Moeten we de term ‘behandeling’ daarom niet beter zelfs afschaffen als het gaat om psychisch leed? Want behandeling impliceert dat de behandelaar een oplossing heeft voor het leed van de cliënt, met een goede kans op succes.
Ook deze vader verwacht dat de ggz zijn zoon zo snel mogelijk uit de put trekt. Op zich begrijpelijk. Alleen leert de praktijk dat de ggz meestal niet meer kan doen dan een cliënt ondersteuning bieden om zelf beter te leren leven met zijn afwijkingen, beperkingen en/of psychisch leed van het verleden. Niet omdat de mensen die er werken niet deugen. Maar omdat de menselijke psyche zo ingewikkeld in elkaar zit. De ggz en de politiek moeten dat dan wel ook eerlijk erkennen.
Chris Brunner, Haarlem
Pieter Omtzigt wil zijn politieke idealen verder nastreven. Het mooie is dat hij aangeeft dat de grootte van de partij niet aan de orde is. Het gaat hem om de inhoud. Volstrekt terecht. In deze fase start hij echter in een bestaande bestuurscultuur met bijbehorend kiesstelsel. Dat hij daardoor de grootste partij zou kunnen worden lijkt evident. De uitgangspunten van zijn politieke visie zijn lovens- en geloofwaardig. De politieke praktijk van vandaag is echter taai en weerbarstig. Hopelijk is hij in staat om niet alleen aan de poort te rammelen, maar ook de deur op een flinke kier te zetten waar een frisse wind doorheen kan waaien.
Kees Francino, Wijk bij Duurstede
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden