N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Twee ondernemende vriendinnen vonden het na het jarenlange verdwijnen van Indische eettentjes in 2005 tijd om het tij te keren. Ze openden een eethuisje in een moderne jas met de naam Kadijk: een Indisch eetcafé. Het is klein, zowel de zitruimte als de keuken, maar het is gezellig en wat er uit die kleine keuken komt is in één woord goddelijk.
Kadijksplein 5, Amsterdam
EuroPizza in Amsterdam-Noord is allesbehalve een standaard pizzeria: een pizza van luchtig deeg met uitgesmeerde varkensworst, mozzarella, snijbiet en honing, dat is wat Petra at bij EuroPizza. Maar ook de voorgerechten (toast met rauwe poon met mierikswortel, boleet met eidooier en knolselderij en savooiekool met palingboter en oestercrème) en het dessert (gortijs, met een krokante soes en hazelnootpraliné en vijgenbladijs met appel en crème suisse): alles was verrukkelijk, qua smaak zowel vertrouwd als uitdagend.
Gedempt Hamerkanaal 79, Amsterdam-Noord
Petra en haar eetgezelschap trekken verder door Amsterdam-Noord. Op een onooglijke plek van het bedrijventerrein Buiksloterham zit Bacalar, genoemd naar een Mexicaanse stad. Het ziet er van buiten uit als een bedrijfsloods, maar binnen is het warm en gezellig. Het is een Mexicaanse taquería, waar de keuken teruggaat naar de oorsprong van Mexicaans streetfood. Het smaakt hartig, vet, pittig en bovenal buitengewoon bevredigend: Bacalar is ruig en verfijnd tegelijk.
Chrysantenstraat 4, Amsterdam-Noord
Blij verrast is Petra dat bij de meeste gangen die ze eet bij Hidden chef Marcel Heintzberger naar voren komt en samen met de maître de gerechten serveert en toelicht. Ze wist niet dat ze dat miste, de chef even aan tafel. Het is het tegenovergestelde van het leed dat shared dining heet, met soms rommelige bediening en karige service. En, niet te vergeten, het eten bij Hidden is voortreffelijk. Alles is in evenwicht: dit is een toonbeeld van beheersing. Zelden proefden ze zo’n mooie cuisson – hard gebakken en toch rood van binnen – en de diepe smaak van eend met het zoetzure van bramen.
Olympisch Stadion 35, Amsterdam
Als je door een Engelssprekende gastvrouw met een glas kombucha wordt ontvangen, dan weet je dat je hip zit. Wils – zo heette de architect van het Olympisch Stadion in Amsterdam – is het nieuwe high-end restaurant onder leiding van Joris Bijdendijk. Wils wordt gerund door jonge mannen en vrouwen, de sfeer is ongedwongen. Hun keuken is in feite een laboratorium waar continu smaakcombinaties worden uitgeprobeerd en dat betekent voor de gast een heerlijke en avontuurlijke reis.
Stadionplein 26, Amsterdam
The Lobby, gevestigd in een ogenschijnlijk saai kantoorgebouw in Amsteldorp in Amsterdam, gaat het zoals een restaurantgast het zich wenst: je wordt vriendelijk ontvangen, je jas wordt opgehangen, je zit in een prachtzaak op een lekkere stoel, je kunt gewoon praten want de akoestiek is in orde, je wordt kundig maar niet te formeel bediend, je eten smaakt voortreffelijk en je bent niet verbijsterd over wat je afrekent. De keuken van The Lobby is avontuurlijk ingesteld, maar leunt tegelijk op klassieke bereidingen die zich in het verleden volop bewezen. Extra pluspunt: de wijnkaart bij The Lobby is bovengemiddeld goed én uitgebreid.
Fizeaustraat 2, Amsterdam
Met enige terughoudendheid stapten Petra en haar gezelschap in 2019 binnen bij Yerba, een destijds nieuw plant-based restaurant in Amsterdam: de focus ligt op vegetarisch en veganistisch eten én drinken, want zelfs bij de wijn staat of-ie natuurwijn, biologisch of vegan is. De smaken zijn fraai en verfijnd: eten bij Yerba is een rollercoaster van avontuurlijke gerechten, die wonderwel goed in evenwicht zijn.
Ruysdaelstraat 48, Amsterdam
Tijdens de lockdown haalde Petra een klassiek Frans gerecht af bij de Gouden Reaal in Amsterdam: een pithivier. Een hartige bladerdeegtaart, gevuld met duxelles (mengsel van paddenstoelen), savooiekool en gekonfijte ui en verder vlees, gevogelte, groente of vis. De variant van de Gouden Reaal is een feestje de korst is krokant, de vulling smeuïg en hoog op smaak. Bij de taart komt een jus, rode wijnsaus met beenmerg, boter en sjalot – veel smaak dus – en gestoofde witlof; het zit donders goed in elkaar.
Zandhoek 14, Amsterdam
Bij De Juwelier, de bistro van twee-Michelinsterren-restaurant 212 in Amsterdam, is de lunch om door een ringetje te halen. Het interieur is dat trouwens ook: open keuken met houtvuur, donker visgraatparket, Makkumer witjes tegen de wand. Alles perfect in balans. In vier gangen zijn alle gerechten verfijnd en rijk van smaak. En terwijl – luisteren ze stiekem af – een van Petra’s buurmannen in het restaurant zichzelf typeert als „labrador onder de rijken”, prijzen Petra en haar tafelgast zichzelf rijk met dit goddelijke eten, zomaar midden op de dag.
Utrechtsestraat 51, Amsterdam
Café Modern is een golden oldie die in Petra’s toptien van Amsterdamse lievelingsrestaurants staat. Dit jongere zusje van Hotel de Goudfazant (ook in Noord) is geen café, maar een restaurant met drie hotelkamers op de eerste verdieping en is gevestigd in een voormalig bankgebouw in de inmiddels populaire Van der Pekbuurt. Ze voeren één menu, dat op dieetwensen afgestemd wordt door chef en mede-eigenaar Sander van Melick. Bij het hoofdgerecht, de spitskool, dringt bij Petra en haar gezelschap pas goed door dat Van Melick voornamelijk met groenten in de weer is – en dat-ie dat verdraaid goed kan.
Meidoornweg 2, Amsterdam
Een ode aan de mères Lyonnaises, de arme huismoeders uit Lyon, Frankrijk. Dat is het eten bij Bouchon du Centre in Amsterdam, waar Hanneke Schouten al meer dan twintig jaar alles zelf doet: koken, bedienen, afruimen. Petra at er tijdens de lunch zo veel en zwaar vol Frans dat ze de rest van de dag op de bank hing met een dekentje, maar: het was vreselijk lekker.
Falckstraat 3, Amsterdam
Vier jongemannen, samen eigenaar van moderne bistro Zoldering in Amsteram, verdienden voor ze dit avontuur aangingen hun sporen in topzaken als De Librije, Ciel Bleu, Le Marron, Solo en Waldorf Astoria. Je kunt gerust zeggen dat het eerste van Ajax staat opgesteld in een zaak die naar eigen zeggen een „warme buurtbistro” wil zijn. Maar in feite zijn ze veel meer dan dat. Van de hartveroverende bloemkool als vegetarisch hoofdgerecht in heerlijke combinatie met ricotta, oude Goudse, gezouten citroen en tijm tot de gepekelde kip: Petra vindt Zoldering een topzaak met bekende gerechten in een (bijna) perfecte uitvoering, gecombineerd met prachtige wijnen.
Utrechtsestraat 141, Amsterdam
Voor haar laatste restaurantrecensie voor de Amsterdambijlage gaat Petra naar een tijdloos café-restaurant dat om het lijf valt als een wollen vest. Warm, soepel, royaal. Bij Café Schiller, al meer een eeuw in bedrijf, at ze vroeger op vrijdagavond bitterballen en dronk ze vazen bier. Later dineerde ze er vaak. For old times’ sake ging ze er nog één keer langs en het was als vanouds: goedgemaakte brasseriegerechten (met tegenwoordig ook vegetarische), een eigenzinnige bediening en het warme bad waarin iedere gast zich ten volste kan ontspannen.
Rembrandtplein 24a, Amsterdam
Restaurant Merkelbach vierde in 2019 zijn vijftienjarig jubileum. Het is een prachtzaak in park Frankendael, een oase van rust en groen aan de hectische Middenweg in Amsterdam. Er wordt gekookt volgens klassieke wetten, maar op een moderne manier. Eigenaar Geert Burema is ook initiatiefnemer van de Slow Food Chefs Alliantie in Nederland. Dus wordt er gewerkt met verantwoorde producten, veelal uit de buurt, en groenten en kruiden uit eigen tuin. Alle gerechten zijn mooi in balans, de portionering is uitstekend. Volgens Petra mag duidelijk zijn: Merkelbach heeft ook na vijftien jaar de tand des tijds doorstaan.
Middenweg 72, Amsterdam
De naam van de zaak, ‘Meneer De Wit heeft honger’ in Amsterdam, suggereert misschien oer-Hollandse pot, maar alles van de kaart komt echt uit de landen rond de Middellandse Zee: Marokko, Portugal, Spanje, Frankrijk, Italië. Wat Petra bijzonder aanstaat in deze zaak is dat er enorm veel aandacht voor groente is en dat het onderscheid tussen eten voor vegetariërs en carnivoren niet nadrukkelijk voelt. Tijdens het diner komt er een parade aan bijzondere gerechtjes voorbij, het ene nog spannender of leuker dan het andere. Kortom, het eten hier is een Zuid-Europees feestje, een zonnig avontuur.
Witte de Withstraat 10, Amsterdam
Thuis genieten van een maaltijd op restaurantniveau: het kan, en was een veelvoorkomende oplossing tijdens de coronapandemie. Petra haalde een box af bij Toscanini in Amsterdam en het voelde als een warm bad, bijna letterlijk. Het gerecht dat ze maakte was een bagna cauda uit de Piemonte: het is een saus waarin de tafelgenoten groenten dopen. Een soort kaasfondue, maar dan anders.
Lindengracht 79, Amsterdam
Bij Vanderveen in Amsterdam is een boegbeeld voor de ‘nieuwe’ culinaire koers: verantwoorde ingrediënten en wijnen, verfijnde kooktechnieken, creativiteit, avontuur. Dit alles in een verre van opgeprikte sfeer. De amuse zet de toon: paddenstoelenthee, tartelette met inktvisinkt, bessen, mos… hoe Scandi wil je het hebben? Bij het hoofdgerecht kunnen Petra en haar gast alleen nog maar jubelen: zachtgegaard buikspek met rauwe paddenstoelen, kastanje en gedroogde vlierbessen, rond en mollig van smaak. Alles bij Vanderveen is in balans, alles valt hier op z’n plek.
Beethovenstraat 27a, Amsterdam
Doorgaans zit je bij Brasserie van Baerle op stand, in een van de fraaiste binnentuinen van de Amsterdamse horeca: groen, classy, fijn Frans eten en knettergoede service. Toen Petr Source: NRC