Als we het hebben over de zakelijke kant van de moderne Formule 1, kunnen we niet om de wereldwijde populariteitsgroei van de klasse heen. De groeiende aanwezigheid van de sport in het dagelijks leven van veel mensen zorgt voor grotere belangstelling van sponsors, groeiende waarde van de teams en een rij aan geïnteresseerde landen om een race te organiseren.
Ook in de VS is de belangstelling in de Formule 1 gegroeid, terwijl dat jarenlang niet vanzelfsprekend was. De koningsklasse poogde lange tijd tevergeefs om in Amerika voet aan de grond te krijgen. Dat had verschillende oorzaken: kwalitatief matige stratencircuits waren niet goed voor het racen en de coureurs hadden een hekel aan de hobbelige, claustrofobische straten die vaak volledig uit haakse bochten bestonden. Tel daarbij de hitte op en het was gedoemd te mislukken.
In 2005 werd gedacht de Amerikaanse racefan eindelijk overtuigd te hebben, de race op de Indianapolis Motor Speedway was toen uitverkocht en er werd een groot feest verwacht. Het werd echter een deceptie voor de organisatie van de koningsklasse van de autosport. Het bekende bandendebacle vond plaats, waarbij alle Michelin-wagens voor de race de pits in reden. Al het opgebouwde krediet verdween als sneeuw voor de zon.
Tegenwoordig is er een vaste plek op de kalender voor het Circuit of the Americas, net buiten de Texaanse hoofdstad Austin. De laatste paar jaren was deze race uitverkocht en noteerde de organisatie recordaantallen aan bezoekers. In Miami hebben nu twee races plaatsgevonden en het ziet ernaar uit dat deze race een blijvertje is. Las Vegas is de nieuwste toevoeging aan de F1-kalender en daarmee staat de teller op drie Amerikaanse GP's. In 1982 stonden er ook al drie keer in één seizoen in de VS op de kalender. Long Beach organiseerde dat jaar de derde ronde van de kalender, de United States Grand Prix West, terwijl de Detroit Grand Prix en de impopulaire Caesars Palace Grand Prix in juni en september verreden werden. Toevallig loopt het nieuwe circuit van Las Vegas langs de (on)beroemde Strip, net naast de oude parkeerplaats van Caesars Palace.
Het is voor velen onbekend dat ook in 1983 bijna vier GP's op de planning stonden. De derde Amerikaanse race van dat jaar was een strijd tussen drie locaties: Meadowlands in East Rutherford in New Jersey, het terrein van de buiten gebruik gestelde Mitchel Air Force Base in Hempstead in Long Island of op Flushing Meadows in Queens.
De optie Meadowlands werd serieus overwogen, want de infrastructuur bestond al. Hoewel het in New Jersey lag, maakte East Rutherford deel uit van de 'concrete jungle' van New York City. Het lag dichter bij het centrum van Manhattan dan Mitchel Field, waar ook onderzocht werd om een circuit te bouwen. Daniel Koren, de voorzitter van NYGP, verklaarde destijds: "We onderzoeken verschillende locaties. Er zijn positieve en negatieve kanten aan alle locaties. Op de ene locatie kunnen 40.000 auto's parkeren, op een andere maar 10.000, maar die locatie ligt dicht bij het openbaar vervoer."
Flushing Meadows-Corona Park, waar in 1939 en 1964 de Wereldtentoonstelling werd gehouden, werd het concreetst. De locatie moest sowieso opgeknapt worden en het aanleggen van een circuit paste perfect in de plannen. Volgens de New York Times van 28 oktober 1982 had de promotor van de New York Grand Prix tien miljoen dollar om te investeren in de infrastructuur voor de race en Bernie Ecclestone had twee miljoen dollar gekregen voor een meerjarige deal op de F1-kalender - een schijntje naar hedendaagse maatstaven.
"F1-races behoren tot de meest bekeken sportevenementen ter wereld", vertelde Koren later aan de Reading Eagle. "In 1982 keken 1,2 miljard mensen naar Grand Prix-races, zowel langs de baan als live op televisie. Coureurs zijn nationale helden en de races staan in het middelpunt van festiviteiten en genereren nationale aandacht. De race in New York wordt onderdeel van een traditie die teruggaat tot Le Mans rond de eeuwwisseling."
Om binnen een paar maanden een circuit uit de grond te stampen is nu niet meer voor te stellen, het was begin jaren 80 veel makkelijker om een race te organiseren. Er was minder nodig om een circuit goedgekeurd te krijgen. Zo werden de stratencircuits van Caesars Palace, Dallas en Phoenix snel in elkaar gezet door bestaande wegen (of parkeerterreinen) af te zetten en te omringen met hekken. Cynici zouden kunnen suggereren dat de huidige Formule E-circuits van hetzelfde kaliber zijn.
Van de drie besproken locaties werd de locatie Flushing Meadows op de kalender van 1983 gezet. De race stond voor 25 september op de rol, drie weken voor de seizoensafsluiter in Kyalami. Er zou gebruikgemaakt worden van een deel van het Flushing Meadows Corona Park. De locatie rond Meadow Lake doet denken aan het Albert Park-circuit dat 13 jaar later zijn intrede deed in de F1, zij het dat er meerdere chicanes werden gebouwd om de lengte van het circuit te vergroten.
De inwoners van Queens werden niet bepaald enthousiast van het idee van een race voor hun deur. Naarmate de plannen concreter werden, kregen de promotors het idee om de wegen rond het park opnieuw te bestraten en nieuwe drainages aan te leggen. Er zouden 113 bomen gekapt worden voor het nieuwe parcours, maar er werden toezeggingen gedaan om deze te herplanten tijdens de werkzaamheden daarna. Volgens de promotors zou de race meer dan vijf miljoen dollar per jaar opleveren voor de lokale omgeving.
In 1983 stond de race in Flushing Meadows op de kalender, maar door de bureaucratie kon die editie uiteindelijk niet doorgaan
Photo by: Motorsport Images
Deze toekomstbeelden waren voor de inwoners onvoldoende. Zij startten het "Stop de Grand Prix"-initiatief. Deze werd opgezet vanwege zorgen over opstoppingen, parkeren en meer vervuiling en lawaai in het gebied. Velen waren er niet zeker van of het houden van een F1-race goed zou zijn voor het park en of de geplande bouwwerkzaamheden en de daaropvolgende races de biodiversiteit op de lange termijn zouden schaden. Er werden ook politieke kwesties ingebracht. In de New York Times stond dat tegenstanders van de race het gevoel hadden dat NYGP-president Koren aan de touwtjes van de lokale overheid trok om de race mogelijk te maken. Het bedrijf dat de race promootte had namelijk een aantal voormalige stadsambtenaren aangetrokken. Koren verklaarde dat dit was om ervoor te zorgen dat organisatie de kennis had die nodig was om door de bureaucratische rompslomp te komen.
Dit wierp aanvankelijk zijn vruchten af voor de raceorganisatie, want de gemeenteraad gaf in eerste instantie zijn goedkeuring. De plannen voor een race stuitten daarna echter op ander probleem: de New York City Corporation Counsel bepaalde dat de geplande Grand Prix van New York eerst een milieuonderzoek moest laten uitvoeren. Dit proces zou volgens een woordvoerder van de GP-organisatie zes tot acht maanden in beslag nemen. Aangezien het vonnis in mei van dat jaar was uitgesproken, was een race op 25 september een kansloze onderneming.
De organisatoren en de burgemeester van New York, Ed Koch, lobbyden bij Ecclestone voor uitstel tot 1984, wat de organisatoren de tijd zou geven om de rapportage op te laten stellen en de nodige veranderingen aan te brengen om de regering te overtuigen. De race kwam er echter nooit, want het milieuonderzoek duurde veel langer dan verwacht. De race van 1984 werd uitgesteld tot 1985 en pas in juni 1985 kreeg de Flushing Meadows-race toestemming van het New York Parks Department om door te gaan. Dat was echter veel te kort dag om de organisatie rond te krijgen, waarmee de droom van een New York GP uiteen spatte.
Meadowlands werd als optie overwogen, maar ook omdat de CART-races geen succes waren ging daar een streep door.
Photo by: David Hutson / Motorsport Images
Hoe zat dat met de andere locaties? Op Meadowlands werden er enkele CART-races gereden, maar die werden niet als een succes beschouwd en spraken niet tot de verbeelding van een toegewijde fanbase, ondanks dat Marlboro flink investeerde om de race van de grond te krijgen. Op Mitchel Field lukte het zelfs niet om een race te rijden, de locatie werd niet geschikt geacht om een race te laten rijden.
In 2013 probeerde de Formule 1 nog een race naar New York te krijgen bij Port Imperial. Ondanks alle inspanningen viel de keuze op een Formule E-race, georganiseerd in Red Hook in Brooklyn. Portland doet overigens momenteel dienst als de Amerikaanse thuisbasis van het volledig elektrische kampioenschap, dat komt omdat de Red Hook Ferry Terminal gerenoveerd wordt. Als die renovatie klaar is zal er weer teruggekeerd worden naar The Big Apple.
F1 werd in 2017 verslagen door de Formule E om de eerste grote internationale eenzitterrace in New York te houden.
Foto door: Alastair Staley / Motorsport Images
Liberty Media heeft er nooit een geheim van gemaakt nog altijd te dromen van een F1-race in New York. Er gingen geluiden rond dat er net buiten New York op Randalls Island een Grand Prix zou worden georganiseerd, maar voor de eigenaren van de Formule 1 was dit niet een locatie die iconisch genoeg is. Hiermee lijkt Liberty aan te geven dat het alleen een New York GP wil als deze midden op Manhattan gereden wordt.
Source: Motorsport