Voordat ik de tent in de auto gooide om richting de Dordogne te kachelen, verwijderde ik nog snel de TikTok-app van mijn telefoon. Ik had steeds sterker de behoefte gevoeld om een uur stilletjes naar een grazende Limousin te kijken, een tijdsbestek waarin TikTok toch algauw 240 verschillende filmpjes op je afvuurt. Een van de laatste dingen die ik viral had zien gaan was een filmpje van Pinkydoll, een tiktokker uit Montreal die in een livestream had gedaan alsof ze een personage uit een videogame was, of een AI-avatar. Haar bewegingen waren houterig, haar stem zogenaamd computergestuurd.
Toch even wat uitleg voor de niet-tiktokker, want de livestreamfunctie is op zichzelf al een ingewikkelde aangelegenheid. Kijkers hebben daarbij de mogelijkheid om hun portemonnee te trekken en virtuele ‘gifts’ te kopen voor een streamer, cadeautjes die vervolgens als kleine plaatjes in het scherm verschijnen: rozen, ijsjes, sieraden. Hoe duurder zo’n plaatje in aanschaf, hoe meer geld het de streamer oplevert.
Het robot-alter ego van Pinkydoll had alle gulle gevers een voor een bedankt, wat ongeveer zo had geklonken: yes yes yes, hmm ice cream so good, hihaa yes, ice cream so good, thank you for the roses, balloon pop pop pop.
Gelukkig zou het bij thuiskomst wel weer zijn overgewaaid want ik was te moe om dit te duiden. Soms gaat iets heel erg viral omdat het gewoon onbegrijpelijk, ongemakkelijk of boosmakend is. Dat maakt het nog geen belangwekkende trend. Ik dacht niet meer aan Pinkydoll toen ik door de grotten liep waar onze voorouders meer dan tienduizend jaar geleden in een heldere beeldtaal bizons, neushoorns en paarden op de muur kalkten. Ik kon meteen begrijpen waarom ze de behoefte hadden gevoeld, wat ze ermee hadden willen overbrengen (verscheidene grote hoefdieren) en waarom het nog altijd zoveel kijkers trekt. Ook weleens verfrissend.
Thuis installeerde ik TikTok weer, uitgerust en klaar voor wat zich zou aandienen. Toch weer Pinkydoll: gang gang, balloon pop pop pop, hmm icecream. Tot mijn grote verbazing had ze zich royaal vermenigvuldigd. Swipend van livestream naar livestream verscheen de ene na de andere imitator op mijn scherm: mannen in Spidermanoutfits, vrouwen met gekleurde pruiken en pluizige dierenoortjes op hun hoofd. Allemaal diezelfde houterige bewegingen en robotachtige spraak. Pop pop pop, meow, smells so good.
Wat is de aantrekkingskracht voor de kijker? Het is moeilijk voor te stellen dat iemand op dit moment behoefte heeft aan méér AI. Kunstmatige intelligentie is al overal, inclusief grimmige doemscenario’s: AI gaat onze banen afpakken, de wereld overnemen, de mensheid uitroeien. Kun je met een korreltje zout nemen natuurlijk, maar feit is dat computers ons steeds succesvoller nabootsen en we daar nog erg aan moeten wennen. Willen we dan ook nog kijken naar mensen van vlees en bloed die juist doen alsof ze uit een computer komen? Blijkbaar. Misschien maakt dat dystopische karakter het zelfs wel aantrekkelijk. Lekker griezelen bij de mens-robothybride uit een duistere toekomst.
De beweegredenen van de AI-tiktokkers zijn een stuk makkelijker te achterhalen. Pinkydoll had in interviews verteld dat ze met haar performance duizenden dollars per dag binnenharkt, met moderne goudkoorts als gevolg. ‘Dus het enige wat ik hoef te doen om geld te verdienen is mezelf voor gek zetten?’ concludeerde copycat Melody in een filmpje, die de poen al kon ruiken. Meow, smells so good!
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden